2L8
New Battles Without Honor And Humanity
No More Happy Music Productions, 2011 9
Παναγιώτης Τζώνος

2L8 (Too Late). Eδώ δεν έχουμε να κάνουμε κατά βάση με ένα συνηθισμένο συγκρότημα, αλλά με μια οχταμελή μουσική κολεκτίβα που δραστηριοποιείται από το 2005.

Μια post-punk orchestra με πρωτεργάτη και εμπνευστή τον δημιουργό και frontman του συγκροτήματος Κώστα Βοζίκη, γνωστό και ως Κλόουν ή K. the Clown. Κι αυτή εδώ η κυκλοφορί, είναι η πιο σπουδαία και πιο ιδιαίτερη στιγμή του συγκροτήματος μέχρι σήμερα. Μετά το ωμό και ακατέργαστο ντεμπούτο τους «Armed Angels, Frustrated Youth,The Art Of Self-Deceit And Music Industry» του 2005 και το ποιητικό, avant  garde-ικό και θεατρικό «He & She, Angry Enough To Keep Loving In The Dark Ages», ήρθε η ώρα για την τρίτη τους δισκογραφική δουλειά που έχει τον τίτλο «New Battles Without Honor And Humanity».

Το New Battles Without Honor And Humanity είναι για πολλούς λόγους πολύ ιδιαίτερο. Καταρχάς είναι η πρώτη κυκλοφορία συγκροτήματος εν Ελλάδι υπό μορφή pledge. Στηριγμένο δηλαδή καθαρά στην οικονομική βοήθεια και ενίσχυση των οπαδών του συγκροτήματος, απαλλαγμένο και αυτομάτως ελεύθερο από κάθε είδους δισκογραφικά συμβόλαια (και τερτίπια). Κι αυτό μόνο καλό αποδεικνύεται εδώ, μιας και το συγκρότημα εστίασε καθαρά στο δημιουργικό κομμάτι χωρίς να αναλώνεται σε πάσης φύσεως κανόνες. Εν καιρώ κρίσης και οικονομικών δυσκολιών τη λύση τους την βρήκαν. Ένα επιπλέον χαρακτηριστικό της ιδιαιτερότητας αυτής εδώ της δουλειάς είναι τα τριάντα δύο (32) τραγούδια που χωρίζονται σε δύο θεματικές ενότητες (Sunlight και Moonlight αντίστοιχα) με 16 τραγούδια έκαστη. Επίσης, η πολυτελής συσκευασία του New Battles Without Honor And Humanity. Δύο CD, ένα 48σέλιδο βιβλίο με στίχους, σκίτσα και μια μικρή γκαλερί από την όλη pledge διαδικασία, κόμικ του Παναγιώτη Πανταζή (γνωστού και ώς Pan Pan) καθώς επίσης καρτ ποστάλ που αποτελούν μέρος του όλου έργου αλλά και... καραμέλες (όπως οφείλει να μοιράζει κάθε κλόουν άλλωστε). Κι όλο αυτό κάτω από τον προσεγμένο σχεδιασμό και την επιμέλεια της Κωνσταντίνας Καλογρίδη. Άψογο.

Όσον αφορά το μουσικό κομμάτι του δίσκου τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Μιλάμε για την πιο μεστή, αιχμηρή, άμεση και πιο καλοδουλεμένη κυκλοφορία του συγκροτήματος μέχρι σήμερα. Επιθετικοί, λυτρωτικοί και σαρκαστικοί στίχοι, αμεσότητα και αλλαγή ήχου χωρίς πολλές φανφάρες (ίσως γι αυτό και να απουσιάζει το σήμα κατατεθέν της μπάντας μέχρι σήμερα, το θέρεμιν) και μηνύματα που περνάνε ως τελικό σκοπό την διαρκή πάλη, την επαγρύπνηση, την ώρα για πράξεις και όχι για επιπλέον άλλα άσκοπα λόγια. Όπως δηλώνει και ο τίτλος του, άλλωστε, είναι η ώρα για μάχες. Ακόμη και με τον ίδιο μας τον εαυτό, συγκρουόμενοι με τα δικά μας λάθη. Και οι 2L8 το ξέρουν καλά αυτό. Την σπίθα για την έναρξη των μαχών την πυροδοτεί η μάχη μεταξύ του ήχου του Sunlight με τον ήχο του Moonlight.

Το Sunlight, που αποτελεί το πρώτο CD, με το καλημέρα σε πιάνει από τα αυτιά και σου δίνει να καταλάβεις πως οι 2L8 δεν αστειεύονται καθόλου. Από το εναρκτήριο kraftwerk-ικό «The Agenda» έως το 16ο τραγούδι του CD, το «The Seeker», η λέξη κλειδί είναι μία. Fight. Όπλα στην φαρέτρα των 2L8 τα δυνατά (ενίοτε σε ρυθμό πολέμου) τύμπανα, οι κιθάρες ξυράφια που χτίζουν ηχοτοπία απο post-punk και new wave έως hard rock και stoner (;) ήχο, τα έγχορδα (και κυρίως τα βιολιά και το κοντραμπάσο) με τα ξεσπάσματα και τα κρεσέντα τους, αλλά και τα (άλλοτε επιθετικά και άλλοτε σπαραχτικά) φωνητικά του Βοζίκη. Έχουμε πόλεμο λένε στο δίσκο αυτό. Ακόμη και οι μελωδίες στα πιάνα δημιουργούν την κατάλληλη ατμόσφαιρα. Πηγή ενέργειας στο Sunlight τι άλλο από το ίδιο το φώς του ήλιου, που παραπέμπει και στην ωμή πραγματικότητα. Ώρα για ριζικές αλλαγές.

Στο Moonlight οι τόνοι εν μέρει πέφτουν ηχητικά. Όχι πως δεν υπάρχουν και εδώ οι ηχητικοί δυναμίτες, δίνεται όμως χώρος και σε τραγούδια πιο ήπια έως και καθαρά πιανιστικά που λειτουργούν κυρίως ως ο απόηχος της μάχης, ο απολογισμός και η ανασύνταξη δυνάμεων για τη συνέχεια. Κι αυτό γιατί σε αυτό το CD γίνεται μια εσωτερική ενδοσκόπηση των 2L8, που αποφέρει από τη μια την παραδοχή των λαθών του παρελθόντος, την μεταμέλεια σε πράγματα και καταστάσεις, την αναγνώριση της ήττας και την περισυλλογή και από την άλλη την αναδόμηση, τις νέες βάσεις, την επιστράτευση δυνάμεων για να συνεχιστεί η πάλη (και εν τέλει η ίδια η ζωή), την κάθαρση, την εστίαση σε πιο ουσιαστικά πράγματα (πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα όλων το εξαιρετικό «An Ancient Voice»). Πηγή ενέργειας στο Moonlight το φως του φεγγαριού, που παραπέμπει και στο όνειρο και το ιδεατό.

Κι ενώ θα περίμενε κανείς πως στη μάχη Sunlight-Moonlight νικητής θα έβγαινε το πρώτο, εδώ νικητές βγαίνουν μόνο οι 2L8 και το φως (με ό,τι συνεπάγεται αυτό) που συσπειρώνει τις δυνάμεις του απέναντι στο απόλυτο σκοτάδι, την αμάθεια, την απραξία και την αλαζονεία. Παρόλο που ο αριθμός των τραγουδιών τρομάζει, ο δίσκος κατορθώνει να μην κάνει κοιλιά. Αρκεί να έχεις τα...κότσια να του δοθείς πραγματικά χωρίς επιμέρους προκαταλήψεις. Δίσκος Αριστούργημα. Να κλείσω το κείμενο παραφράζοντας λίγο το όνομα τους από Too Late σε To Late. Ώς το τέλος λοιπόν...

Υ.Γ. : Το  New Battles Without Honor And Humanity κυκλοφορεί ανεξάρτητο από την No More Happy Music Productions και μπορεί κανείς να το αποκτήσει στην φυσική του μορφή εδώ : 
http://2l8.freeiz.com/index.php?option=com_content&view=article&id=57&Itemid=122

και στην ψηφιακή του μορφή με ελεύθερη μάλιστα συνεισφορά εδώ : 
http://newbattles.comule.com/



back to main