Τα λαϊκά του Μαλλιά στην Ομόνοια
Διονύσης Ανεμογιάννης

35 χρόνιας ιστορίας στο τελευταίο μαγαζί με κασέτες στο κέντρο της Αθήνας. 

Ο κύριος Βασίλης, ο μαλλιάς, όπως τον αποκαλούν οι φίλοι, είναι μια από τις πιο χαρακτηριστικές προσωπικότητες της παλιάς Ομόνοιας. Διατηρεί το μαγαζί του εδώ και 35 χρόνια σε μεταξύ Ζήνωνος και Κουμουνδούρου και, όπως είναι φυσικό, έχει πολλές ιστορίες να διηγηθεί για την ελληνική μουσική βιομηχανία, τα χρόνια της μεγάλης ανάπτυξης και την παλιά Αθήνα. Πάντα υπό τους ήχους ξεχασμένων λαϊκών, στην δική μας περίπτωση της «Αφρικάνας» της Γιώτας Λυδία, στην οποία έχει αδυναμία.

Φωτο: Manteau Stam.

Ο κύριος Βασίλης είναι πάντα απασχολημένος να ‘γράφει’ CD. «Γράφω μόνο CD που δεν κυκλοφορούν πλέον. Είναι ο μόνος τρόπος να διατηρήσω ζωντανή την παράδοση και να διαιωνίσω μουσικές που δεν υπάρχουν πια. Τα σαρανταπεντάρια της Γιώτα Λύδια, δεν κυκλοφορούν πλέον πουθενά, αν εγώ τα πουλήσω δεν θα μπορεί κανείς να τα βρει ξανά. Ήρθε ένας κύριος από Ελευσίνα σήμερα για να του τα γράψω, ήταν συλλέκτης».
Το μικρό δισκάδικο του κ. Βασίλη δεν έχει όνομα, «ο κόσμος λέει: θα πάμε στου Βασίλη του μαλλιά. Και με προτιμούν γιατί έχω δικό μου ρεπερτόριο. Σπάνια λαϊκά, σπάνια δημοτικά και ρεμπέτικα. Εγώ θα πεθάνω τελευταίος, όσο και αν λυγίσει η κρίση την μουσική βιομηχανία». Μάς μιλά για την κρίση της ελληνικής δισκογραφίας, εξηγώντας ότι έχει πάρει την κατιούσα εδώ και πολλά χρόνια και πλέον πνέει τα λοίσθια. «Δεν υπάρχουν εταιρίες πια να διανέμουν CD, οπότε έχω πέντε χρόνια να φέρω νέες κυκλοφορίες. Όλα τελείωσαν από την στιγμή που αποφάσισαν να κυκλοφορούν CD στα περίπτερα. Καμιά εταιρία δεν επενδύει στο τραγούδι. Όλες κοιτούν να κάνουν καμιά ξεπέτα να βγάλουν χρήματα. Βλέπεις να βγάζουν όλη την δισκογραφία του Νταλάρα στο περίπτερο και δεν ρωτούν πόσο έχω αγοράσει εγώ χονδρική τον Νταλάρα για να τον πουλήσω. Αυτό έχει κλείσει όλα τα μικρομάγαζα, μόνο εγώ και η ‘Τζίνα’ στην Πανεπιστημίου μείναμε».

Στο κατάστημά θα βρεις όλη την ελληνική δισκογραφία, με έμφαση σε ρεμπέτικα, λαϊκά και δημοτικά σε CD, κασέτα και βινύλιο. «Αυτό που πουλιέται περισσότερα είναι τα παλιά λαϊκά, τα δημοτικά και ό,τι έχει σχέση με ζωντανή μουσική/live ηχογραφήσεις. Οι τιμές μας είναι επίτηδες πολύ χαμηλές: ξεκινούν από 5 και φτάνουν μέχρι 13 ευρώ». Το κατάστημα είναι ιδιαίτερα δημοφιλές στους Έλληνες μετανάστες στο εξωτερικό, «ειδικά κάθε καλοκαίρι που επισκέπτονται την Ελλάδα, έρχονται και αγοράζουν. Έχουν μεγάλη νοσταλγία για την ελληνική μουσική, στην ουσία αυτοί την συντηρούν».
Ο κ. Βασίλης μιλά με μεγάλο θαυμασμό για τους παλιούς καλλιτέχνες που επισκέφτηκαν κατά καιρούς το κατάστημά του. Για την Γιώτα Λυδία, την Καίτη Γκρέυ και τον Γαβαλά. «Όλοι πέρασαν από εδώ. Σαν άνθρωπο εκτίμησα πολύ τον Μανώλη Αγγελόπουλο, σίγουρα και τον Καζαντζίδη. Ήταν εξαιρετικοί άνθρωποι, είχαν τον δικό τους τρόπο. Και ήταν χαρακτηριστικές φωνές, όχι όπως σήμερα που στήνεις αυτί και δεν καταλαβαίνεις ποιος τραγουδάει». Το κατάστημα στην Ζήνωνος και Κουμουνδούρου κλείνει στις 5 το απόγευμα τις καθημερινές, γιατί «ο κόσμος δεν κυκλοφορεί πιο αργά κάτω απ’ την Ομόνοια. Για εμένα και τους υπόλοιπους κατοίκους της γειτονιάς δεν είναι επικίνδυνα, είμαστε γνωστές φάτσες. Ο υπόλοιπος κόσμος, όμως, φοβάται».



Πριν φύγουμε ζητήσαμε από τον κ.Βασίλη ένα top ten των καλλιτεχνών που ζητάει  περισσότερο ο κόσμος στο κατάστημά του: Στέλιος Καζαντζίδης, Γιώτα Λύδια, Καίτη Γκρέυ, Πόλυ Πάνου, Πάνος Γαβαλάς, Σπύρος Ζαγοραίος, Βαγγέλης Περπινιάδης, Μάρκος Βαμβακάρης, Βασίλης Τσιτσάνης και Στράτος Διονυσίου.

"O Μαλλιάς", Ζήνωνος και Κουμουνδούρου, Ομόνοια.



back to main