Κυριακή για φαγητό στο σπίτι του Waseem
Manteau Stam

Η Μαντώ ήταν καλεσμένη σε πακιστανικό γεύμα και -πριν λαλήσει τρεις φορές ο πετεινός- πρόλαβε και τα δοκίμασε όλα και έβγαλε ένα σωρό φωτογραφίες...

Χυμός mango και guava για starter, ή αλλιώς «νέκταρ πορτοκάλι», όπως αναγράφει και η συσκευασία στο πλάι. Θα είναι αλλιώς τα πορτοκάλια στο Πακιστάν, υποθέτω. Ρύζι Biryani με κοτόπουλο, χρωματιστό, σε δυο μεγάλες κατσαρόλες έτοιμες για φάγωμα με περίτεχνα σχεδιάκια στην κορυφή που δεν έμαθα αν συμβολίζουν κάτι. Στο ράφι με τα μπαχαρικά είναι και οι σκόνες με τις οποίες βάφουν το ρύζι. Νομίζω η βάση είναι το αυγό, αλλά δεν είμαι και σίγουρη. Στην αυλή η ψησταριά έχει πάρει φωτιά και το Chicken Tikka στριφογυρνάει πάνω της σαν να της χορεύει τσιφτετέλι. Ταυτόχρονα, ένα σεσουάρ φυσάει το Tikka για να το κάνει να δείχνει ακόμα πιο sensual. Ακριβώς όπως ο τύπος σχέσης ανεμιστήρα-μακριάς κόμης. Μετά από μια περιήγηση στον περήφανο κήπο του Waseem που έχει απ’ όλα τα καλά (λεμόνια, καρπούζια, πεπόνια, πιπεριές, μπάμιες, φράουλες, κρεμμύδια, ντομάτες και χίλια δυο άλλα), μερικά αστεία στα Πακιστανικά και αμέτρητες τζούρες κάπνα, το chicken Tikka είναι έτοιμο και σερβίρεται με μια πράσινη σως ή μάλλον δυο πράσινες σως (μια λίγο καυτερή και μια καθόλου καυτερή) ονόματι Chatney (Τσάτνι) που από ότι είδα στο Wikipedia είναι μια λέξη που έχει σανσκριτικές ρίζες. Όλα αυτά απλώνονται αρμονικά στο τραπέζι, μαζί με κάποια αγνώστου ονομασίας Φιλιππινέζικα γλυκά. Καθήσαμε και φάγαμε. Μετά έπεσαν συζητήσεις περι ανέμων και υδάτων και σε κάθε περίπτωση, οι μισοί καταλάβαιναν τα μισά. Στο μεταξύ στην κρεβατοκάμαρα κάποιοι έβλεπαν κρίκετ που, αν κατάλαβα καλά, ο κάθε αγώνας κρατάει μια ολόκληρη μέρα. Να μπορείς να πεις οτι το ευχαριστήθηκες. Φαντάσου να ήταν φανατικός κρικετάς ο Ανέστης και να μου έλεγε δε θέλω να σε δω να περνάς μπροστά από την τηλεόραση όσο έχει αγώνα. Θα έπρεπε να διαλέξω το place to be της ημέρας. Κουζίνα ή κρεβατοκάμαρα. Τέλοσπαντων. Μετά ο Waseem μου έδειξε ένα κόκκορα που έχει δίπλα στο κρεβάτι του που όσο είσαι κοντά του λαλάει και όσο ήμουν εκεί λάλησε πάνω από τρείς φορές, δεν ξέρω αν είναι καλό αυτό. Και είχε και ένα κουμπαρά που ήταν πολύ χαρούμενος που τον είχε, και πριν λίγες μέρες του τον κλέψανε. :(  To τελικό αφέψημα ήταν μαύρο τσάι με μπόλικο γάλα και μπόλικη ζάχαρη, που έκανε και πετσάκι από πάνω. Πολύ ωραίο. Δυνατό. Μετά είπαμε γεια και φύγαμε. Είχε πάει αργά.

 



back to main