To Ough! στις οντισιόν του Schoolwave
the ough! team

Δύο ολόκληρες μέρες ακατάπαυστου μαθητικού μέταλ και στρες πανελληνίων.

Την Τρίτη 10 Απριλίου το ough! τρύπωσε στα παρασκήνια των ακροάσεων του Schoolwave Festival. Σχεδόν με έκπληξη συνειδητοποιήσαμε ότι όλο αυτό το σκληροπυρηνικό metal και οι κραυγές έβγαιναν από τις κιθάρες πιτσιρικάδων –συνήθως με τσιγάρο στο στόμα- ή τυπάδων με ντύσιμο και attitude σκεϊτάδων, που δύσκολα συνδύαζες με την σκηνή. Δίχως ιδιαίτερο άγχος οι μπάντες διαδέχονταν η μία την άλλη, ενώ το πρόγραμμα χρωμάτιζε έναν ολόκληρο χάρτη περιοχών απ’ όλη την Ελλάδα. Λαρισαίικο μέταλ και ποπ απ’ την Χαλκίδα, πανκ από Κιλκίς και Θεσσαλονίκη και ολίγο χιπ χοπ ήρθαν και συγχρωτίστηκαν στο μεγαλύτερο μαθητικό μουσικό φεστιβάλ της χώρας. Μιλήσαμε με επτά μπάντες, παρακολουθήσαμε ζωντανά αρκετές ακόμα και καταλήξαμε ότι η γενιά των θρανίων είναι κάπως μπερδεμένη μουσικά, εντυπωσιακά χαλαρή, άλλοτε φωνακλάδικη και άλλοτε ονειροπόλα, ζει σε ένα δικό της πύργο, ακόμα στοιχειωμένο από το φάντασμα των πανελληνίων εξετάσεων και του αιώνιου μαθητικού κολλήματος: του βαρύ [κι ασήκωτου] μέταλλου.  

Φωτο: Manteau Stam

Silence Fiction
Oι Silence Fiction κάθονταν χωριστά από τις υπόλοιπες μπάντες στην καφετέρια του Bios. Χαλαρός ο μπασίστας έπαιζε μουσική όταν τον πλησιάσαμε. Γρήγορα ένα τσούρμο δεκαοκτάχρονων μουσικών μαζεύτηκε γύρω μας. «Είμαστε Αθηναίοι. Παίζουμε Alternative/post rock ή ατμοσφαιρική rock, αν θες. Έχουμε επτά δικά μας τραγούδια». Μαθαίνουμε ότι στίχους τους γράφει η κοπέλα του γκρουπ, η Ιοσεφίνα. «Στην επιτροπή θα παίξουμε το κομμάτι ‘Dreams for sale’. Σε αυτό μιλάω για την απομόνωση. Νοιώθουμε, βλέπεις, πολύ απομόνωση αλλά και πίεση λόγω πανελληνίων που δίνουμε φέτος». Σχεδόν ξαφνιάζομαι, στην θέση τους, σκέφτομαι, θα είχα ήδη απελπιστεί για το μέλλον της χώρας. Τους ρωτάμε αν παρακολουθούν τις πολιτικές εξελίξεις; «Δεν παρακολουθούμε τόσο έντονα τις πολιτικές εξελίξεις, προτεραιότητά μας είναι οι Πανελλήνιες. Δεν θα γράψουμε, δηλαδή, τραγούδι με πολιτικό στίχο, έχουμε όμως ένα, το Chariot, με πολεμικό στίχο». Μου εξηγούν τι θέλουν να σπουδάσουν: Αγγλική φιλολογία, μαθηματικά, ιστορικό αρχαιολογικό, μου απαντούν σχεδόν χαμογελώντας ανυπόμονα. «Είναι η δεύτερη φορά που συμμετέχουμε. Αν μπορούσα να περιγράψω τι έχει αλλάξει, θα έλεγα ότι έχουμε λιγότερο από τον αρχικό ενθουσιασμό. Νοιώθουμε όμως, πιο ώριμοι και αρκετά αλλαγμένοι, καθώς στην μπάντα προστέθηκε ένα νέο μέλος. Γενικά το Schoolwave είναι κορυφαία εμπειρία. Είναι ωραία διοργάνωση που εξελίσσεται με τα χρόνια, διευρύνεται. Θέλουμε πολύ να συνεχίσουμε. Περιμένουμε με ανυπομονησία να μπούμε στο πανεπιστήμιο. Έχουμε να κάνουμε πολλά πράγματα ακόμα».  

Isolated
Το μέταλ τρίο είναι  από Αθήνα. Τους ρωτήσαμε αν υπάρχει άλλη μπάντα με το ίδιο όνομα. «Ελπίζουμε όχι, το ψάξαμε και δεν βρήκαμε άλλη. Παίζουμε Progressive metal. Παίζει πολύ μέταλ στο Schoolwave, ανέκαθεν είχε σκληρό ήχο το φεστιβάλ. Για εμάς η μέταλ είναι η καλύτερη μουσική, οπότε δεν είμαστε αντικειμενικοί κριτές, ποτέ δεν είναι αρκετό το μέταλ. Όχι, δεν κοροϊδεύουμε τα ήσυχα συγκροτήματα. Μάλλον μας ενοχλούν εκείνοι που θέλουν να παίξουν μέταλ και κάνουν νεωτερισμούς και φλωριές. Είμαστε 19,18 και 17 χρονών. Μας αρέσει πολύ η φάση και γράφουμε δικά μας τραγούδια. Είχαμε συμμετάσχει μάλιστα και πέρσι, καθένας μας χωριστά με άλλα γκρουπ. Είμαστε αισιόδοξοι, προσπαθούμε πολύ για την μπάντα, θέλουμε να μας δει ο κόσμος. Κάνουμε προσπάθειες να κυκλοφορήσουμε έναν δίσκο. Το περιβάλλον στο φεστιβάλ είναι πολύ φιλικό και είναι ευχάριστη η επικοινωνία με άλλα γκρουπ».

Fall Of Fate
Πρόκειται για πέντε αγόρια από το Κιλκίς. Οι ηλικίες ποικίλουν, από 17 μέχρι 21 χρονών. Εκ πρώτης όψεως θα μπορούσαν να παίζουν πανκ, ποπ, γενικά τα πάντα, αλλά προτίμησαν το Metal Core. «Είμαστε μπάντα εδώ και ενάμιση χρόνο. Στο Κιλκίς σχεδόν κανένας δεν ακούει μέταλ. Είναι παρεξηγημένη μουσική. Δεν υπάρχουν και χώροι για live. Αν θες να ακούσεις, υπάρχουν μόνο δύο ροκ μπαρ –τρύπες που λέμε, πίνεις μια μπύρα τσίμα τσίμα και φεύγεις τρέχοντας, όταν μαζεύει κόσμο. Live έχουμε παίξει, κυρίως στην Θεσσαλονίκη. Γράφουμε δική μας μουσική, έχουμε ήδη τρία δικά μας τραγούδια. Στόχος μας είναι κάποια στιγμή να φύγουμε στο εξωτερικό, Φιλανδία για παράδειγμα. Εκεί ο κόσμος ακούει πολύ μέταλ, όχι όπως στην Ελλάδα που δεν υπάρχει ίχνος. Περιμένουμε να τελειώσουν οι Πανελλήνιες –κάποια παιδιά από το συγκρότημα δίνουν- προκειμένου να κάνουμε κάτι καλύτερο. Το Schoolwave σίγουρα ανοίγει κάποιες πόρτες, πέρα από αυτό όμως είναι πολύ όμορφη εμπειρία. Για σκέψου, εμείς που έχουμε συνηθίσει να παίζουμε στο Κιλκίς ξαφνικά να βρισκόμαστε μπροστά σε κοινό 2.000 ατόμων. Είναι όνειρο…»

Ramona Betrayed Us
«Παίζουμε Alternative Easycore με στοιχεία Screamo. Είναι κάτι σαν hardcore με πιο ποπ πανκ ήχο. Παίζουμε και μπαλάντες όμως… Θα μπορούσες να μας πεις και alternative pop. Είμαστε Αθηναίοι από 16 μέχρι 20 ετών. Δύο χρόνια τώρα παίζουμε παρέα και θα θέλαμε να συνεχίσουμε έτσι, ακόμη και επαγγελματικά. Πρώτη φορά συμμετέχουμε στο Schoolwave, έχουμε όμως πολύ καλές εμπειρίες ως κοινό».

Pollux
Το κορίτσι ήταν σαν  την ΚάντυΚάντυ και το αγόρι σαν τον ΚενΚεν. Ήταν από Χαλκίδα, φαν του Schoolwave. Τόσο φαν που το έβαλαν στόχο να λάβουν συμμετοχή ως συγκρότημα. Μέσα σε πέντε μήνες, λοιπόν, οργανώθηκαν, συνέλεξαν τα κομμάτια τους και παρουσιάστηκαν στις οντισιόν. Τα πέντε μέλη των Pollux είναι από 16-19 χρονών και γνωρίζονται άλλοι από το σχολείο και άλλοι απ’ το ωδείο. Μας μίλησε η κοπέλα του σχήματος. «Έχουμε κάνει μερικά live και γουστάρουμε πολύ. Έχουμε επίσης φτιάξει αρκετά δικά μας κομμάτια. Ακούμε τα πάντα και επηρεαζόμαστε από διάφορα είδη. Δύσκολα θα μπορούσα να περιγράψω την μουσική μας, πάντως μας κατέταξαν στο ποπ ροκ. Τραγουδάμε ιταλικό στίχο. Κάνω πολλά χρόνια ιταλικά και με γοητεύει πολύ αυτή η κουλτούρα, οπότε ήθελα να περάσω το κλίμα αυτό στα τραγούδια μας. Για το μέλλον βλέπουμε, έχουμε πολλά σχέδια και είμαστε ακόμα νεοσύστατοι».

Ακουστική Ροή
Το μοναδικό χιπ χοπ ντουέτο των οντισιόν ήταν ένα κορίτσι και ένα αγόρι δεκαοκτώ χρονών από Χαλκίδα. Ο Βασίλης ασχολείται περίπου 6 χρόνια με το χιπ χοπ και ονειρεύεται να γίνει σεφ. Η Σωτηρία, πάλι, νεότερη στο κλαμπ, αγχώνεται με τις πανελλήνιες, το σκάει από το φροντιστήριο και τρώει κατσάδες και θέλει να γίνει κάποτε μηχανικός Η/Υ. «Νοιώθουμε λίγο σαν τη μύγα μες το γάλα, με τόσο μέταλ που παίζει. Γνωριζόμαστε απ’ το σχολείο. Είναι ακόμα νωρίς για να μιλήσουμε για το μέλλον του σχήματος. Προς το παρόν μας πιέζουν οι Πανελλήνιες. Είναι δύσκολο να τα συνδυάζουμε βλέπεις. Το πρώτο τραγούδι που θα πούμε στην επιτροπή λέγεται ‘Πρώτο Βήμα’ και μιλάει για το πώς ξεκίνησε το σχήμα».

Punkakia
Πέντε πιτσιρικάδες δεκαέξι  χρονών και ο ένας δεκατεσσάρων από  το Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης, μας συστήθηκαν –με περισσή αυτογνωσία- ως Punkakia. «Παίζουμε Comedy Punk μουσική. Όπως καταλαβαίνεις, κάνουμε αρκετές  μαλακίες επί σκηνής. Είμαστε μπάντα τρία χρόνια, αλλά μόλις τον τελευταίο χρόνο παίζουμε punk. Προηγουμένως παίζαμε ροκ και διάφορα άλλα ελαφρά. Είναι η πρώτη χρονιά που συμμετέχουμε στον διαγωνισμό. Έχουμε παίξει γενικά στην Θεσσαλονίκη. Εκεί υπάρχουν σκηνές, δεν υπάρχει όμως κόσμος. Θέλει καιρό για να συνηθίσει την μουσική μας. Να σου πούμε και ένα συγκρότημα που γουστάρουμε τρελά; Μας αρέσουν πολύ οι Biax 166. Αυτό και τέρμα»!



back to main