Ζώα και φυτά και άλλα πράγματα 4
Στέλιος Παπαγρηγορίου

Μπορώ να μοιραστώ το Lexotanil μου, αλλά όχι το ΣΕΕ μου.


Ο Γιάννης είχε ξεχάσει πώς να γράφει με το χέρι. Χρησιμοποιούσε μόνο το πληκτρολόγιο του φορητού εδώ και δέκα χρόνια.

Εδώ και δέκα χρόνια δεν είχε χρειαστεί να γράψει κάτι σε χαρτί με το χέρι.

Η ώρα ήταν 16:40.

Σήμερα, ευτυχώς, φυσούσε λίγο και η ζέστη δεν ήταν αφόρητη όπως χτες.

Η οθόνη του φορητού άναψε και το μικρό ηχείο στο κέντρο έβγαλε τον ήχο προειδοποίησης μηνύματος.

Ο Γιάννης έπασχε από σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου (ΣΕΕ).

Το είχε πάθει πρώτη φορά μετά από μία σειρά γεγονότων που θυμόταν με ακρίβεια.

Το πρώτο γεγονός ήταν που είχε αρχίσει να βλέπει μία μαύρη κουκκίδα από το αριστερό του μάτι. Ένα πράγμα σαν μυγάκι όπως εκείνα που κολλάνε στις λάμπες τη νύχτα.

Το δεύτερο γεγονός ήταν πως ο οφθαλμίατρος και φίλος του Γιάννη, ο Δημήτρης, του είχε γράψει μία συνταγή για Lexotanil γιατί ο Γιάννης είχε πάθει κρίση πανικού βλέποντας το μυγάκι να χορεύει μέσα στο βολβό του ματιού του.

Κάπου εδώ ο Γιάννης έπαθε ΣΕΕ.

Ο γιατρός τον ρώτησε εάν σήκωνε βάρη.

Ο Γιάννης δεν σήκωνε ποτέ βάρη.

Ο Γιάννης πήγε σε δεύτερο γιατρό για μία δεύτερη γνώμη.

Ο δεύτερος γιατρός του είπε πως το υαλοειδές του ματιού είχε πήξει για κάποιον απροσδιόριστο και ακατανόητο λόγο.

ΣΕΕ και πάλι.

Ο δεύτερος γιατρός του είπε να σταματήσει τα Lexotanil. Ο Γιάννης όμως δεν τα σταμάτησε γιατί του άρεσε το αίσθημα που του έφερναν μετά την κατάποση και μείωναν το ΣΕΕ του.

Τελείωσε σχεδόν όλο το κουτί. Του είχε μείνει ένα χάπι.

Είχαν πάει πριν τρεις μέρες εκδρομή στα άσχημα περίχωρα του Ηρακλείου με φίλους. Ο Γιώργος είχε προσφερθεί να βάλει το αυτοκίνητο του.

Σημείωσε στις υποχρεώσεις του να παρακαλέσει τον Δημήτρη να του γράψει άλλο ένα κουτί Lexotanil.

Πλησίασε τον φορητό υπολογιστή.

Η Μαρία του μιλούσε. Η δεύτερη Μαρία που γνώριζε τους τελευταίους έξι μήνες.

H μόνιμη σχέση Μαρία.

Ο Γιάννης την έχει πουτσίσει. Προγραμματιστής, πτυχίο CSD.

Η Μαρία δουλεύει σε μία καφετέρια στο κέντρο.

Κι εκείνη την έχει πουτσίσει.

Του έλεγε να πάνε για φαγητό. Έδωσαν ραντεβού στο σπίτι του Γιάννη.

Ο Γιάννης έπλυνε τα δόντια του δύο φορές, η πρώτη φορά τον άφησε ανικανοποίητο.

Σκέφτηκε το μειωμένο pH του στόματος του και αμέσως μετά θυμήθηκε πως δεν ήθελε να κατέβει στο κέντρο για να φάει.

Το έντερό του συσπάστηκε δύο συνεχόμενες στιγμές βραχυπρόθεσμου χρόνου.

Ήθελε να τηλεφωνήσει στη μητέρα του.

Χτύπησε το κουδούνι και ο Γιάννης άνοιξε.

Η Μαρία τον αγκάλιασε και ο Γιάννης την αγκάλιασε με διαφορά ενός δευτερολέπτου.

«Τι έχεις;» είπε η Μαρία.

«Δεν θέλω να φάω» είπε ο Γιάννης.

«Θέλεις να δούμε ταινία;» είπε η Μαρία.

«Ναι, το Χάρυ Πότερ το 6. Δεν το θυμάμαι καλά» είπε ο Γιάννης.

«Θα φτιάξω μία τερατώδη σαλάτα» είπε η Μαρία.

Είδαν μισή ταινία, όχι το Χάρυ Πότερ το 6, κάποια άλλη, γιατί ο Γιάννης είχε σβήσει το .avi από τον σκληρό του και βαριόταν να το ξανακατεβάσει.

Δεν του άρεσε η σαλάτα της Μαρίας γιατί είχε πολύ μαρούλι.

Εκείνη του είπε πως δεν την αγαπούσε. Εκείνος είπε πως τον πείραζε το πολύ μαρούλι. Εκείνη είπε πως δεν ήταν το μαρούλι. Την ρώτησε τι ήταν και εκείνη είπε πως τώρα τελευταία αφιέρωνε πιο πολύ χρόνο στον φορητό του παρά σε εκείνη. Είπε πως ήταν αναγκασμένος να την παραμελεί γιατί η C++ ήταν δύσκολη. Ήθελε να φτιάξει κάτι με C++.

Η Μαρία άρχισε να κλαίει και ο Γιάννης την αγκάλιασε.

Γδύθηκαν και κόλλησαν τα σώματα τους.

 Ο Γιάννης σκέφτηκε αβοκάντο και πεπόνι και εκείνη δάγκωσε το δέρμα πάνω από τον καρπό της για να μην φωνάξει. Ο φουσκωτός καναπές δεν τους χωρούσε κανονικά αλλά είχαν εφαρμόσει κατάλληλα τα σώματα τους πάνω στο σχήμα του φουσκωτού καναπέ και ο φουσκωτός καναπές έκανε ΚΡΑΚ ΚΡΑΚ ΚΡΑΚ ΚΡΑΚ επειδή ήταν από πλαστικό.

Ο Γιάννης είπε πως ίσως τώρα να πεινούσε λίγο κι εκείνη γέλασε και τον φίλησε.

Ο Γιάννης κατέβασε το Χάρι Πότερ το 7, μέρος πρώτο.

Είδαν το μισό και ο Γιάννης σκέφτηκε πως θα ήταν «κάπως» κουραστικό να είσαι ο Χάρι Πότερ. Αν ήταν κάποιος θα ήθελε να ήταν η Ερμιόνη γιατί ήταν όμορφη και όλοι τη λάτρευαν.

Μετά σκέφτηκε πως ο Χάρι Πότερ την είχε πουτσίσει.

Η Μαρία έκατσε στον φορητό του Γιάννη και ο Γιάννης της έδειξε πώς να βγάζει στοιχειώδη μελωδία κάνωντας διαφορετικά απανωτά error στο λειτουργικό.

Ντύθηκαν και πήγαν να φάνε σε ένα εστιατόριο.

Το φαγητό ήταν μακαρόνια καρμπονάρα, σαλάτα και αναψυκτικό για τη Μαρία.

Ο Γιάννης δεν έπινε ποτέ αναψυκτικό και πήρε μία μπύρα.

Η Μαρία είπε στο Γιάννη πως είχε δει τη Ρένα να τον κοιτάει περίεργα.

Εκείνος είπε πως δεν το είχε παρατηρήσει.

Εκείνη είπε πως δεν την ένοιαζε αρκεί να μην την ακουμπούσε ποτέ του.

Ο Γιάννης υποσχέθηκε πως δεν θα την ακουμπούσε ποτέ του. Εκείνη τη στιγμή το ΣΕΕ τον ενόχλησε. Πήγε στην τουαλέτα του εστιατορίου για 2 λεπτά και 30 δευτερόλεπτα. Μετά το πρόσωπο του ήταν ιδρωμένο. Δεν του είχε περάσει.

«Θέλεις να φύγουμε;» είπε η Μαρία.

«Θέλω να φύγουμε» είπε ο Γιάννης.

Έφυγαν και περπατούσαν για 3 λεπτά στον δρόμο για το κέντρο δίπλα από την πυροσβεστική.

Ο Γιάννης είπε πως κρυώνανε τα πόδια του και πως έπρεπε να είχε βάλει χοντρές κάλτσες.

Η Μαρία του είπε να πάνε μία βόλτα στο κέντρο. Εκείνος δέχτηκε αλλά δεν ήθελε.

Περπάτησαν σχετικά γρήγορα. Ο Γιάννης είπε πως ήθελε να την αγκαλιάσει γιατί δεν ήταν καλά και εκείνη είπε πως δεν ήθελε και πως ανυσηχούσε για εκείνον και τη Ρένα.

Εκείνος της είπε πως η C++ του ήταν χίλιες φορές πιο στρωτή από εκείνη και δεν έκανε ποτέ λάθη αν της φερόταν σωστά.

Εκείνη τον ρώτησε αν ήθελε να χωρίσουν κι εκείνος δεν μίλησε.

Σκέφτηκε τι λάθος εντολές είχε βάλει και δεν λειτουργούσε σωστά η γλώσσα.

Μετά από λίγο πήγαν στο πάρτυ του Γιώργου.

Ο Γιάννης έπιασε την κουβέντα με τον Γιώργο και τον Δημήτρη τον γιατρό. Του είπε για τα Lexotanil και ο γιατρός Δημήτρης του είπε με τη φωνή που χρησιμοποιούσε όταν ήταν γιατρός πως θα του έγραφε ένα ακόμη κουτί.

 Η Μαρία χαμογελούσε σε όλους. Ο Γιάννης την ρώτησε αν ήθελε να της κάνει παρέα. Εκείνη είπε πως όχι.

 Ο Γιάννης γέλασε με τον Γιώργο για κάτι χαζό.

 Ο Γιώργος του ζήτησε ένα Lexotanil, αλλά ο Γιάννης του είπε πως είχε μόνο ένα κι αν ήθελε να το μοιραστούν.

Εκείνος είπε πως δεν ήθελε να το μοιραστούν, γιατί έτσι θα έπρεπε να μοιραστούν και το ΣΕΕ του Γιάννη που αυτό βέβαια δεν γινόταν μιας και ο Γιώργος δεν έπασχε από ΣΕΕ.

Ο Γιάννης ευχήθηκε να έπασχε κι ο Γιώργος από ΣΕΕ και να μπορούσαν να το μοιραστούν, και το Lexotanil και το ΣΕΕ.

Ο Γιάννης αισθάνθηκε να ζαλίζεται με αυτή τη σκέψη και έψαξε για την Μαρία.

Η Μαρία είχε φύγει, του είπε η Ρένα χαμογελώντας. Η Ρένα καθόταν σε έναν καναπέ και φορούσε μία πολύ κοντή γκρί φούστα. Οι γάμπες της ήταν πολύ καλοσχηματισμένες και άσπρες και δεν φορούσε καλσόν. Ο Γιάννης σκέφτηκε καρπούζι και αβοκάντο και βούτυρο, αλλά σταμάτησε γιατί θυμήθηκε τη Μαρία. Έφυγε από το πάρτυ. Πήγε στο σπίτι και άνοιξε τον φορητό. Το κινητό του δεν είχε ακόμη καμία κλήση ούτε μήνυμα.

Είχε μήνυμα στο Gmail.

Το διάβασε.

Πήρε τηλέφωνο τη Μαρία για τρίτη φορά. Το σήκωσε και μάλλον κατάλαβε πως έκλαιγε πιο πριν.

Του είπε πως ήθελε να έρθει από εκεί. Της είπε να έρθει.

Ο Γιάννης έκανε ένα ντουζ.

Στην αρχή δεν ήξερε αν ήθελε να είναι ζεστό ή παγωμένο το νερό.

Έκανε με παγωμένο.

Μακάρι να είχε μοιραστεί το Lexotanil, αλλά πιο πολύ το ΣΕΕ του με το Γιώργο ή και με τη Ρένα ακόμη.

Ο Γιάννης έβαλε ένα ποτήρι νερό από το μπουκάλι του εμφιαλωμένου και έβαλε το τελευταίο Lexotanil στη γλώσσα.

Ήπιε νερό.

Ο λαιμός του τον έξυσε για λίγο.

Ξαναήπιε νερό.

http://steliospapagrigoriou.blogspot.com/



back to main