Uther Moads: future waves
M.Hulot

Ο Uther Moads φτιάχνει ηλεκτρονική μουσική που μας αρέσει πολύ. Πρόσφατα μιλήσαμε μαζί του για μουσική και τεχνολογία και ετοίμασε για το ough! ένα εξαιρετικό mixtape.  

O Rhodri Karim που κυκλοφορεί μουσική ως Uther Moads έχει ένα πολύ εντυπωσιακό βιογραφικό. Μεγάλωσε στο Άμπου Ντάμπι, σπούδασε Πληροφορική στο Cambridge, έζησε στην Ουαλία μέσα στη φύση και μόλις μετακόμισε στο Λονδίνο όπου δουλεύει ως software developer. Το πολύ καλό πρώτο EP του που κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό στην Association Depth Sound Recordings, με τίτλο το όνομά του, είναι ένας συνδυασμός των ήχων που αγαπάει και τον διαμόρφωσαν, με ατμοσφαιρικούς ηλεκτρονικούς ήχους, χαλαρό, με όμορφα φωνητικά που θυμίζουν φολκ ήρωες της αγγλικής εξοχής. Μαζί με τις φωτογραφίες, τις απόψεις και τις επιλογές του, μοιράζεται με το ough! ένα mixtape που ετοίμασε αποκλειστικά με καινούργια ακυκλοφόρητα κομμάτια του και ένα παραμύθι που έχει γράψει ο ίδιος…    


Ντουμπάι, χειμώνας 2010. Δεν μου αρέσει που το κενό ανάμεσα στα κτίρια είναι γεμάτα από άμμο και μόνο. 

Ποιος είναι ο Rhodri; Πες μου μερικά πράγματα για σένα.
Ο Rhodri όπως τον ξέρουμε είναι ένα πεπερασμένο, αναπόσπαστο κομμάτι των τεσσάρων και βάλε διαστάσεων του χωροχρόνου. Γεννήθηκα στην Ουαλία, αλλά η οικογένειά μου μετακόμισε στο Άμπου Ντάμπι, στη Μέση Ανατολή, όταν ήμουν βρέφος. Ήταν μια περίοδος σκονισμένη και ηλιόλουστη με καυτό μπετόν και σχολικές αυλές, που τη διέκοπταν τακτικά διαλείμματα επιστροφής στην Ουαλία, όπου έκανα ποδήλατο και περιπλανιόμουν μέσα στα δάση και έπαιζα με έναν παλιό υπολογιστή και ένα πιάνο. Το Άμπου Ντάμπι απ’ την άλλη, ήταν μια βιωματική περιπέτεια, έτσι έφτιαξα ταινίες, τράβηξα φωτογραφίες, έφτιαξα μία ριζοσπαστική μπάντα. 

Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θυμάσαι ως παιδί;
Η πρώτη μου ανάμνηση είναι περίεργη, επειδή υπάρχει μια φωτογραφία από τη συγκεκριμένη στιγμή. Είμαι ενός έτους, ντυμένος με μια φόρμα και είναι πολύ ασυνήθιστη ανάμνηση επειδή με θυμάμαι να τη βιώνω. Θυμάμαι να κοιτάζω τους γονείς μου, να κοιτάζω στη φωτογραφική, το φλας που άστραψε. Έχω την τάση να συνοψίζω πιο πρόσφατες αναμνήσεις σε μαθήματα, ιστορίες.


Το γραφείο μου, στο Cambridge –στις εξετάσεις του term. Κράταγα τα στυλό μου στη σειρά, το ποτήρι με το νερό γεμάτο και το μυαλό μου καμμένο. 

Πότε επέστρεψες στην Αγγλία;
Γύρισα στο νησί, αυτή τη φορά στην Αγγλία, για να πάω στο πανεπιστήμιο. Μετά από τόσο καιρό στους αμμόλοφους ήταν λες και κάποιος είχε γυρίσει το κουμπί των αντιθέσεων στον κόσμο. Ο παλμός από όλο αυτό μου έδωσε τεράστια έμπνευση. Στο Άμπου Ντάμπι ξεχνάς ότι συνεχώς βλέπεις τα πάντα μέσα από μία ομίχλη από άμμο. 

Τι σπούδασες;
Computer Science. Είναι η μελέτη προβλημάτων και των λύσεών τους. Σε διδάσκει πώς να σκέφτεσαι όταν δουλεύεις με ένα μέσο όπου τα πάντα είναι δυνατά και η περιπλοκή είναι ο μόνος περιορισμός. Υπάρχει μια βαθιά ανάγκη για αποτελεσματικότητα στο αντικείμενό της. Είναι πολύ βαθύτερη από αυτό που μπορούσα ποτέ να φανταστώ όταν ξεκίνησα το μάστερ για τα Windows 95. Αυτή τη στιγμή ξεκινάω να δουλεύω ως software developer στο Λονδίνο.

Πότε ξεκίνησες να φτιάχνεις μουσική;
Δεν είμαι εντελώς σίγουρος. Έκανα τα αναγκαία μαθήματα κιθάρας και πιάνου όταν ήμουν μικρός, αλλά δεν μου άρεσαν και πολύ. Μετά, στα 13 μου, ανακάλυψα τους Radiohead και τον Aphex Twin έτσι άρχισα να παίζω με καναδυό πακέτα λογισμικού, πρώτα με το Reason και μετά με το Cubase -όταν άρχισα να ηχογραφώ το συγκρότημά μου. Στο συγκρότημα έπαιζα μπάσο, κι έπειτα, μάζεψα όσα θυμόμουν και τα εφάρμοσα στο keyboard. Πέρασα στο τωρινό σετ απ, άρχισα να παίζω μουσική με λογισμικά και να συνθέτω τα δικά μου. Και, ξαφνικά, έφτιαχνα μουσική.  


Το δωμάτιό μου στο Cabridge –εξετάσεις τριμήνου. Τα διπλοτραβηγμένα καρέ δίνουν μια «Αποκαλυπτική» αίσθηση σε όλες τις φωτογραφίες μου από πάρτι.   

Για ποιο λόγο φτιάχνεις μουσική;
Αρχικά, έγινε να φτιάξω το είδος της μουσικής που ήθελα να ακούω. Αυτό ισχύει ακόμα, αλλά τώρα φτιάχνω μουσική επειδή είναι ο μόνος τρόπος που έχω βρει για να εκφράζω συγκεκριμένες εμπειρίες, συναισθήματα και ιδέες. Επίσης, μου αρέσει απλά να δημιουργώ και να παρουσιάζω τη δουλειά μου σε κόσμο.

Πόσο σε έχει βοηθήσει η ειδική γνώση που έχεις για την τεχνολογία στη δημιουργία της μουσικής σου;
Ελάχιστα. Θα έλεγα ότι το να γνωρίζω περισσότερα πράγματα για τον υπολογιστή, με βοήθησε να αρχίσω νωρίτερα να ασχολούμαι με την ηλεκτρονική μουσική. Έχω φτιάξει λίγα προγράμματα για να με βοηθήσουν να δημιουργήσω μουσική, αλλά δεν είναι παρά μόνο τα τελευταία καναδυό χρόνια που έχω κατασταλάξει στο είδος της μουσικής που θέλω να φτιάξω. Ο καλύτερος τρόπος για να δημιουργήσεις αυθεντική μουσική όμως είναι να ακούσεις όσο περισσότερη είναι δυνατό.  

Οι βασικές σου μουσικές επιρροές ποιες είναι;
Όσον αφορά τον Uther Moads, άκουγα πολύ Bjork, Kate Bush, The Knife. Θαύμασα τους ξεκάθαρους νεωτερισμούς αυτών των κοριτσιών και την αστάθεια που μπορούσαν να φέρουν στην ηλεκτρονική μουσική. Πριν από αυτό είχα αρχίσει να ακούσω στα σοβαρά τζαζ, ειδικά Bill Evans και Chet Baker. Είναι δύσκολο να προσπαθήσω να αποκρυπτογραφήσω το τι με έχει επηρεάσει, έχω χαθεί σε τόσα πολλά άλμπουμ που είναι δύσκολο να τα μετρήσω. Οι πιο πολλοί από τους ήχους του Uther Moads προκύπτουν από την προσπάθειά μου να εκφράσω το μεγάλο ταξίδι ενός τρένου, σε συνδυασμό με μια άγρυπνη νύχτα. 


Λίμνη Bohinj, Σλοβενία, καλοκαίρι. Έβρεχε καταρρακτωδώς, αλλά εμείς κάναμε κανό.

Τι μουσική έπαιζε στο σπίτι σας όταν ήσουν μικρός;
Η μόνη μουσική επιρροή που έχω απ’ τον πατέρα μου είναι ο Paul Simon. Ακόμα κι αυτό που πήρε πολύ καιρό για να το καταλάβω, αλλά θυμάμαι να στιφογυρίζω στο δωμάτιο στο ρυθμό του Rhythm of the saints. Η πρώτη κασέτα που μου διέλυσε τον εγκέφαλο ήταν το ντεμπούτο άλμπουμ των System of a Downs, την οποία άκουσα από ένα αρκετά μεγαλύτερο παιδί στο σχολικό λεωφορείο. Δεν είχα ακούσει τίποτα παρόμοιο και το αγάπησα αμέσως. Αυτό με έβαλε στη διαδικασία να αγοράσω την πρώτη μου κασέτα: Το Discovery των Daft Punk και στη συνέχεια όλες των Radiohead που μπόρεσα να βρω.

Πώς είναι να ζεις στην Ουαλία; Γιατί επέλεξες να ζεις στην εξοχή;
Η Ουαλία είναι η γη των προγόνων μου. Η φύση είναι ένας αναμφισβήτητος παράγοντας εδώ και τα τελευταία χρόνια γίνεται όλο και πιο σημαντικό για μένα το να βρίσκομαι δίπλα στο πράσινο, στο νερό και σε όλα αυτά τα θαυμάσια πράγματα. Είναι το πιο ωραίο μέρος του κόσμου, αλλά συμβαίνουν τόσα λίγα, που δεν μπορώ να με φανταστώ να ζω εδώ μέχρι να βαρεθώ. Έτσι μετακομίζω στο Λονδίνο πολύ σύντομα.  

Υπάρχουν άνθρωποι που σε έχουν επηρεάσει; Υπάρχει κάποιος που μπορείς να πεις ότι είναι ο μέντοράς σου;
Ένα μέρος του EP μου αναφέρεται σε αυτό ακριβώς. Υπάρχουν άνθρωποι που έρχονται στη ζωή σου και σε ξαναδιαμορφώνουν. Αλλά δεν έχω κάποιον μέντορα, όχι ακόμη. 


Παγκ, Κριατία, καλοκαίρι. Η καταρρακτώδης βροχή γέμισε λάσπες την φωτογραφική μου. Να πώς προέκυψαν αυτές οι φωτο. 

«Ευτυχία» τι σημαίνει για σένα; Πού μπορείς να τη βρεις;
Έκανα κι εγώ τις ίδιες ερωτήσεις όταν έγραφα το EP. Η ιδέα μου για την ευτυχία έχει αλλάξει ριζικά τα τελευταία χρόνια. Ελπίζω ότι θα την καταλάβω όταν τη συναντήσω. Το να φτιάχνω μουσική με κάνει μεταξύ πολλών πραγμάτων και ευτυχισμένο.

Η λέξη «Θεός»;
Δεν είναι κάτι που το σκέφτομαι πολύ. Η φυσική στο πανεπιστήμιο μου έχει δημιουργήσει μία περίεργη κοσμοθεωρία.

Στην τύχη πιστεύεις;
Πιστεύω στην πιθανότητα και ότι κάποιος μπορεί να γίνει πιο τυχερός αν καταλάβει πώς να τη χρησιμοποιεί. Πιστεύω στα όρια της τρέχουσας γνώσης. Πιστεύω πάρα πολύ στη δύναμη του μυαλού.

Ο πιο μεγάλος σου φόβος ποιος είναι;
Ότι δεν θα είμαι ερωτευμένος στα 60 μου. Ή ότι η ανθρωπότητα δεν μπορεί να αποφύγει την αυτοκαταστροφή.

Ποιο είναι το πιο ριψοκίνδυνο πράγμα που έχεις κάνει;
Δεν θα έπρεπε να παραδεχτώ ότι είναι το πιο ριψοκίνδυνο που έχω κάνει, αλλά: προσπάθησα να κολυμπήσω 500 μέτρα για να διασχίσω τη λίμνη Bled στη Σλοβενία. Επιχειρούσα να κολυμπήσω τέτοια απόσταση μετά από περισσότερα από 10 χρόνια. Ο φίλος που κολυμπούσε μαζί μου έπαθε κρίση πανικού και έπρεπε να τον βοηθήσω καθώς πλατσουρίζαμε επιστρέφοντας στην ακτή. Είναι μια πολύ βαθιά λίμνη. Ελπίζω να τα είχα καταφέρει να τη διασχίσω.

Πόσο σημαντικοί είναι για σένα οι φίλοι σου;
Πάρα πολύ σημαντικοί. Μου προκαλούν θαυμασμό, γοητεία και μεγάλη απόγνωση. Είναι ο φορέας της ζωής.

Πες μου μερικά πράγματα που σε κάνουν χαρούμενο.
Να κάθομαι κάτω από ένα δέντρο τον Αύγουστο, με τον ήλιο να λάμπει μέσα απ’ τα φύλλα, ενώ το αεράκι κάνει το χορτάρι να τρεμοπαίζει, το ίδιο και οι σκιές απ’ τα κλαδιά των δέντρων. Το μαγείρεμα με φίλους. Το Λονδίνο. Να φτιαχνόμαστε και να ακούμε το Eraser ενώ χαζολογάμε. Να δουλεύω, να παράγω, είτε είναι κάποιος κώδικας, είτε μουσική.  

Έχει πραγματοποιηθεί κάποιο από τα όνειρά σου;
Όταν άρχισα να φτιάξω μουσική για την οποία ήμουν περήφανος, αυτό ήταν ένα όνειρό μου που έγινε αληθινό. Όνειρα πραγματοποιούνται κάθε μέρα τώρα που είμαι ενήλικος.

Πες μου μερικά πράγματα για το πρώτο EP σου. Και το πρώτο live σου.
Αυτό το EP είναι για τους χαλαρούς ρυθμούς. Είχα πολύ κουραστεί από τον σύγχρονο τρόπο ζωής, τη συνεχή δουλειά και τις απογοητεύσεις. Έπειτα είχα μία πολύ μυστήρια χρονιά, στην οποία σκέφτηκα πολύ για τις σχέσεις μου με τους άλλους και με τη φύση. Ήθελα να εκφράσω το εσωτερικό κόσμο μέσα στον οποίο πέρναγα πολλές ώρες. Η ελπίδα μου ήταν ότι θα μπορέσω να βγάλω νόημα από όλα αυτά που με ανησυχούσαν, γράφοντας και ηχογραφώντας αφηρημένη συναισθηματική ηλεκτρονική μουσική με φωνητικά. Παίζω μουσική από τότε που ήμουν 16 και πολλή αυτοσχεδιαστική μουσική τα τελευταία χρόνια. Έχω εσωκλείσει μερικά από αυτά τα κομμάτια στο mixtape που συνοδεύει τη συνέντευξη. Τα live του Uther Moads είναι μία ζόρικη πρόταση. Κατέληξα να κάνω πάρα πολλά μόνος μου στην πρώτη μου εμφάνιση. Σχεδιάζω να στήσω μια live μπάντα για τις μελλοντικές μου εμφανίσεις.

Ποιο είναι το τελευταίο σπουδαίο άλμπουμ που άκουσες;
Μόλις τις τελευταίες εβδομάδες ανακάλυψα το άλμπουμ της Grouper. Οι τελευταίες κυκλοφορίες της, οι δύο A I A δίσκοι με έκαναν να λιώσω. Δεν έχω ακούσει ποτέ ένα πιο τέλεια συνειδητοποιημένο ιμπρεσιονιστικό έργο. Το 2011 ήταν για μένα η χρονιά που κοίταξα πίσω στο παρελθόν, αφού έκανα ένα ταξίδι 6 εβδομάδων στην Ευρώπη με ένα βαν και μερικούς πολύ κολλητούς φίλους. Το Dots and Loops των Stereolab έπαιζε στο repeat στο πιο μεγάλο μέρος του ταξιδιού. Το top-6 όμως των άλμπουμ μου για το 2011 χωρίς σειρά είναι αυτά:
Oneohtrix Point Never - Replica (Software)
The Endless House Foundation - Endless House (Dramatic Records)
tUnE-yArDs - W H O K I L L (4AD)
Colin Stetson - New History Warfare Vol. II: Judges (Constellation)
Hype Williams - Untitled (Carnivals)
Forest Swords - Dagger Paths (No Pain In Pop)

Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;
Να δουλέψω σκληρά, να γράψω μουσική και να αρχίσω να ξαναπαίζω με συγκρότημα στα λάιβ. Να κυκλοφορήσω ένα νέο EP φέτος. Να πετύχω ψυχεδελική τελειότητα στον ήχο.

Τι σε έχει μάθει μέχρι τώρα η ζωή;
Ότι το αρκετά καλό είναι αρκετά καλό. Αλλά το καλύτερο είναι ακόμα καλύτερο.

"everything is accelerating" mixtape
1. introduction (field recordings / ruminations)
2. emptyset - gate 4
3. grouper - alien observer
4. r. karim - willow lake dub / interview with lighthouse keeper / futher ruminations
5. galwad y mynydd - niwl y môr
6. uther moads - in midsummer (demo)
7. the ace of clubs – cordial
8. r. karim - lowtrax ii
9. tim hecker - paragon point / short story: josefina, displaced

http://uthermoads.depthsoundrecordings.co.uk
http://uthermoads.co.uk
http://facebook.com/uthermoads
http://depthsoundrecordings.co.uk

 



back to main