VBB road trip to Italy
Mr. Z

Μια σύντομη κουβέντα με το Νίκο και το Μάνο των Vespa Brahami Boys.

Ο Νίκος και ο Μάνος είναι δύο μέλη της ομάδας VBB, «παρέα και όχι επίσημο κλαμπ», όπως οι ίδιοι υπογραμμίζουν. Στην κουβέντα μας για το ough! μοιράζονται την εμπειρία τους και πολύτιμες λεπτομέρειες από το πρόσφατο road trip που έκαναν με παρέα την αγαπημένη τους Vespa.

Τι πάει να πει VBB;
Εννοείς ότι δεν ξέρεις; Vespa Brahami Boys! Είμαστε μια παρέα φίλων από παιδιά. Που αργότερα ερωτευτήκαμε την ίδια...

Πώς ξεκινήσατε να ασχολείστε με την Vespa;
Η αλήθεια είναι πως πάντα μας άρεσε η Vespa. Η ιστορία της, η όλη νοσταλγία που περικλείει το εν λόγω όχημα. Οι πατεράδες μας καβάλαγαν Vespa. Οι βόλτες ήταν αρκετές, έτσι ώστε να μας μείνουν χαραγμένες στη μνήμη μέχρι σήμερα.

Πώς σας ήρθε η ιδέα για το road trip στην χώρα της Vespa;
Αρκετοί στο παρελθόν επιχείρησαν το ίδιο. Πήραμε την ιδέα και την προσαρμόσαμε στα μέτρα μας. Πολλές φωτογραφίες από παλιότερους μαρτυρούσαν αρκετά όμορφα πράγματα που και εμείς θέλαμε να βιώσουμε. Αντί να πάμε Κρήτη αυτή τη φορά πήγαμε Ιταλία. Γιατί όχι;

Για πόσα λίτρα βενζίνης μιλάμε;
Προσγειωθήκαμε στo Bari με το καράβι από Πάτρα. Έχοντας ήδη διασχίσει την περίφημη και ασφαλέστατη Αθηνών-Πατρών. Εννοείται πως οι επαρχιακοί δρόμοι του Salento ήταν καλύτεροι από την εθνική μας οδό και χωρίς διόδια! Συνολικά διανύσαμε περίπου 1500 χλμ σε 5 μέρες. Ξεκινώντας από το Bari και θέλοντας να καλύψουμε το μεγαλύτερο κομμάτι της Απουλίας (το τακούνι της ιταλικής μπότας) και καταλήγοντας στο Πρίντεζι. Συνολικά υπολογίσαμε 15 ντεπόζιτα και μπόλικο λαδάκι.

Δηλαδή ωρέ παλικάρια πόσα ευρώ είναι τα 15 ντεπόζιτα;
150 ευρώ χονδρικά. Μόνο που η ιταλική βενζίνη μας πήγαινε λίγο πιο μακριά…αν με εννοείς.

Τι προγραμματισμό ήθελε ένα τέτοιο ταξίδι;
Οι αρμοδιότητες χωρίστηκαν στην μέση. Ο ένας εισιτήρια, μέρη, bookings και χάρτες και ο άλλος ψώνια (ντίζες, μπουζί, σαμπρέλες, ηλεκτρονική κ.α) και practice στα ιταλικά του.

Απώλειες;
Ο άγιος Φανούριος εκτός απ’ το να φανερώνει σε μας βέσπες, μας προφύλαξε επιτυχώς έχοντας μόνο σαν βασική απώλεια, ένα σκασμένο λάστιχο και ένα βραχυκυκλωμένο μπουζί. Αν και για τον Νίκο το ταξίδι χωρίς λάστιχο είναι χωριάτικη χωρίς φέτα.

Κάτι αξιοσημείωτο στην όλη φάση;
Οι κάτοικοι του χωριού ''Καλημέρα''.

Δηλαδή έλεγαν όλη την ώρα καλημέρα;
Όχι, γιατί φτάσαμε εκεί απόγευμα! Μας άρεσε η περίεργη τους διάλεκτος, η λεγόμενη grico. Κάτι μεταξύ ελληνικών και ιταλικών.

Σε μια λέξη η αίσθηση όλου του ταξιδίου;
Κάβλα!

Επόμενος στόχος;
Ποτεντέρα. Το μουσείο της Piaggio.



back to main