Το εικαστικό πρόσωπο του Kid Flicks
Mr. Z

Εκτός από μουσικός ο Kid Flicks είναι και εικαστικός -με κατασκευές και δεκάδες σημειωματάρια γεμάτα σχέδιά του. Αυτά είναι όσα αποκάλυψε στον Mr. Z.

Το μεγάλη ιστορία είναι ίσως ο πιο κατάλληλος χαρακτηρισμός για το πως γνώρισα τον μικρό φλάιτ. Πάνε αρκετά χρόνια πίσω όταν πιάσαμε την πρώτη μας κουβέντα στο κλειστό πλέον Jinx Records της Ασκληπιού. Τότε ο Νίκος δεν είχε αρχίσει ακόμα να ασχολείται με τα εικαστικά και την παραγωγή μουσικής, αλλά τα είχε όλα αυτά στο ήδη πηγμένο μυαλό του. Γεμάτο από τότε με τον τρόμο του κυνηγιού σπάνιων βινυλίων των Residents και κόμιξ εκδόσεων της Vertigo.  

Κάποιοι -και σίγουρα  πιο πολλοί- τον ξέρουν για την μουσική του δράση πριν ως Flight 36B και πλέον ως Kid Flicks και κάποιοι άλλοι για τις εικαστικές του δουλειές ως Νίκος Δερβίσης. Ολόφρεσκο ντεμπούτο άλμπουμ στην Inner Ear εδώ και 2 μήνες, βινύλιο με cd και κάμποσα νέα τρακ στο soundcloud του. Ο ίδιος προχτές μου εμπιστεύτηκε ότι σταματάει μέχρι το επόμενο καλοκαίρι -που θα βρεθούμε και πάλι μαζί στην πατρἰδα, μες στα όμορφα νερά της Λευκάδας- την μουσική για να δώσει βάρος στην πρώτη του αγάπη, την ζωγραφική. Έχοντας ήδη τελειώσει και τον δεύτερο του δίσκο και συνεχίζοντας τις live εμφανίσεις του στα Αθήνας. Τρυπώνοντας στο εργαστήριο/σπίτι του αποκαλύπτουμε μερικές από τις πιο περίεργες διαδρομές του μυαλού του…βουβά, χωρίς μουσική.

Πόσο καιρό σχεδιάζεις;
Σχεδιάζω από πολύ μικρός, από τα 5 μου. Σταμάτησα στο λύκειο γιατί αφοσιώθηκα σε μια μπάντα που είχα τότε, παίζοντας μπάσο. Αργότερα, στην σχολή γραφιστικής, ανακάλυψα την ανάγκη μου για πιο ελεύθερη έκφραση και από τότε άρχισα να δομώ τον εικαστικό μου χαρακτήρα.

Γιατί σχεδιάζεις;
Γιατί δεν μπορώ να κάνω αλλιώς (είμαι άνεργος).

Τι σχεδιάζεις συνήθως;
Σχεδιάζω πρόσωπα, τον εαυτό μου, μουντζούρες, σημειώσεις. Καταστρέφω ό,τι δεν μου αρέσει ξαναστήνοντάς το από την αρχή. Και γενικά, προσπαθώ η να σκέφτομαι πάρα πολύ, ή να μην σκέφτομαι καθόλου.

Γιατί σχεδιάζεις τον εαυτό σου;
Βρες μου έναν εικαστικό που να μην σχεδιάζει τον εαυτό του.

Σκέφτεσαι να κάνεις έκθεση;
Έχοντας αρκετές δουλειές έτοιμες και πολύ περισσότερες στα σκαριά, σε συνεργασία με άλλους 3 εικαστικούς, το σύνολο ομάδα beart athens προσπαθούμε να μαζέψουμε υλικό για το στήσιμο μιας μεγάλης από κοινού έκθεσης.

Σκέφτεσαι να κυκλοφορήσεις κάποιο βιβλίο;
Παλιότερα μού είχε περάσει αυτή η σκέψη απ’ το μυαλό, προσπαθώντας να κάνω ένα κόμικ, αλλά είμαι πραγματικά απαίσιος στο σενάριο… Για μια σειρά σχεδίων μου όμως δεν θα έλεγα όxι! Δεν το βλέπω αρκετά σύντομα πάντως.

Ποιός είναι ο αγαπημένος σου εικαστικός;
Αν πρέπει να πω έναν, αυτός θα είναι μάλλον ο Cy Twombly, του οποίου η λογική με έχει επηρεάσει πάρα πολύ, αλλά δεν θέλω να πω έναν, οπότε θα αναγκαστώ να αναφέρω μερικά ακόμα ονόματα όπως ο Paul McCarthy, o Christian Marclay, o John Baldessari και οι Paper Rad. Σταματάω εδώ, γιατί μπορώ να συνεχίσω αυτή την κουβέντα μέχρι αύριο.

Έχεις ζηλέψει ποτέ τα έργα κάποιου άλλου;
Μόνο ενός;  Του Nauman, του McCarthy, του Richter, του Kelley, του Boursier Mougenot, του Ulrichs. Τα έχω ζηλέψει, τα έχω θαυμάσει, τα έχω κοιτάξει για ώρες. Πολλές φορές ανησυχώ, γιατί δεν είμαι πραγματικός παρατηρητής/αναγνώστης/ακροατής, γιατί σκέφτομαι είτε ότι μπορώ, είτε ότι θα ήθελα να το κάνω κι εγώ αυτό! Είναι κάτι που πολλοί το έχουν και προσπαθώ να μην το αφήνω να με αποτρέπει από την απόλαυση και την συναισθηματική ένταση που μου προκαλούν αυτά που βλέπω/διαβάζω/ακούω!

Ποιο είναι το πιο καλό σχόλιο που έχεις ακούσει για τα έργα σου;
Η πολυαγαπημένη μου πλέον ατάκα: "Having No Style Is A Style! And a really strong one!"

Πώς τα βλέπεις τα πράγματα; Πιστεύεις ότι αυτό που ζούμε θα οδηγήσει σε άνθιση της δημιουργίας;
Βλέπω πολύ περισσότερους δημιουργούς σε όλους τους χώρους, πολλές καλές δουλειές, αλλά και πολλές κακές ή αδιάφορες. Το internet έχει βοηθήσει πάρα πολύ τις καινούριες γενιές να κατανοήσουν και να ψάξουν πράγματα και είναι ένα "σχολείο" από μόνο του. Δεν είμαστε πίσω, όπως ήμασταν πριν μια δεκαετία, αυτό το βλέπω πολύ θετικό, απλά ο κόσμος εκτός του χώρου των τεχνών ακόμα δυσκολεύεται να πάρει στα σοβαρά το τι συμβαίνει εκεί, με αποτέλεσμα να τροφοδοτείται με ελάχιστα χρήματα ο χώρος.

Πώς τα βγάζεις πέρα ως νέος καλλιτέχνης στην Ελλάδα του 2011; Τι νόημα έχει η τέχνη όταν δεν έχεις να φας;
Έχω σπουδάσει γραφιστική και επιμένω να μην ψάχνω να δουλέψω στο χώρο, σε ένα γραφείο ή σε μια σταθερή δουλειά (όχι ότι είναι εύκολο κι αυτό στις μέρες μας), ζώντας από εικονογραφήσεις, "αρπαχτές" γραφιστικές δουλειές και από τα live μου ως Kid Flicks. Οι εκθέσεις είναι ένα χάος, τα live ακόμα μεγαλύτερο και από πλευράς πληρωμών μια πλήρης ασυνεννοησία συνήθως! Ο νέος δημιουργός στην Ελλάδα πρέπει να έχει τα πάντα στο μυαλό του. Να παίρνει πέρα από το ρόλο του δημιουργού και το ρόλο του μάνατζερ και του διοργανωτή μεταξύ άλλων. Ο τρόπος που θα ήθελα να τα βγάζω πέρα στη ζωή μου η Ελλάδα δυστυχώς δεν το έχει ως επιλογή.

 

beartathens.blogspot.com

www.behance.com/nickosdervisis

 



back to main