Gonjasufi
MU.ZZ.LE
Warp, 2012 8
Εύα Μπολολιά

Ο Sumach Valentine είναι απρόβλεπτος. Το καταλάβαμε ιδίοις όμμασι στην τελευταία εμφάνισή του στην Αθήνα τον περασμένο Μάιο, όταν για δύο ώρες αυτοσχεδίαζε με εμφανώς άγριες διαθέσεις στη σκηνή του bios.

 Το δεύτερο προσωπικό του album, MU.ZZ.LE, έρχεται να επιβεβαιώσει αυτή την εντύπωσή μας με τον πιο τρανταχτό τρόπο. Δύο χρόνια μετά την κυκλοφορία του άκρως εθιστικού A Sufi and a Killer, ο Gonjasufi δεν εμμένει στην συνταγή της επιτυχίας του, αποδεικνύοντας την πολλαπλή καλλιτεχνική του φύση.

Στο MU.ZZ.LE o Gonjasufi γράφει τους στίχους, τη μουσική και παίρνει στα χέρια του το βάρος της παραγωγής, ένα ιδιαίτερα ριψοκίνδυνο εγχείρημα, αν ληφθεί υπόψην ο προκάτοχός της στο ντεμπούτο του, ονόματι Gaslamp Killer. Και ενώ θα αποτελούσε εύκολη εμπορική επιλογή μια δεύτερη συνεργασία τους, ο Sumach μας παρουσιάζει έναν άκρως προσωπικό δίσκο, ο οποίος ξένισε τους θαυμαστές που περιμένανε το volume 2 του A Sufi and a Killer.

Tο εναρκτήριο White Picket Fence, είναι ένα απ' τα χαρακτηριστικά κομμάτια του Sufi, με το ηλεκτρικό πιάνο να δεσπόζει και τα φωνητικά του να σε προϊδεάζουν για τον εσωστρεφή δρόμο που θα ακολουθήσει κατά τη διάρκεια των επόμενων εννέα κομματιών. Το ντουέτο με την γυναίκα του στο μόλις δύο λεπτών διάρκειας Feedin' Birds, αποτελεί μια εξαίσια στιγμή του δίσκου, με την φωνή της να μεταβαίνει από καθησυχαστική σε μια υπόκωφη έξαρση θυμού. Η λούπα του drum machine στο Nickels and Dimes σε συνδυασμό με τα τσιριχτά παιδικά γέλια και τις μοναδικές φωνητικές ικανότητες του Gonjasufi, συμβάλλουν στην δημιουργία της πιο σκοτεινής/μελαγχολικής σύνθεσης του album. Το κυρίαρχο στοιχείο του MU.ZZ.LE είναι το μουρμουρητό  -σήμα κατατεθέν- του δημιουργού του, μέσα από το οποίο δυσκολεύεσαι σκοπίμως να κατανοήσεις τους στίχους, το οποίο κορυφώνεται στο Timeout και δένει με μοναδικό τρόπο στο Skin. Όλες οι συνθέσεις του δίσκου φαίνεται να μπλέκονται μεταξύ τους όπως και στο προηγούμενο album του, με μοναδικό μειονέκτημα την μικρή διάρκειά τους, η οποία εμποδίζει τα τραγούδια να εξελιχθούν είτε μελωδικά είτε στιχουργικά, με εξαίρεση τα Nickels and Dimes και The Blame, τα οποία σπάνε το φράγμα των δύο λεπτών.

Η ιδιαιτερότητα του ΜU.ZZ.LE, η οποία έγκειται κυρίως στην διάρκεια των τραγουδιών, συμβάλλει σε ένα ακόμα αντισυμβατικό εγχείρημα του Sumach Valentine, ο οποίος μόλις με δύο δίσκους στο ενεργητικό του, έχει αποδείξει την μοναδικότητα του σκεπτικιστικού λόγου του στη σύγχρονη μουσική σκηνή.



back to main