Συγχρονισμένες χορογραφίες δέκα μέτρα πάνω απ’ το νερό
Γεωργία Παπαστάμου

Φυσαλίδες, περιστροφές και μελανιές: Η Φλωρεντία Σφακιανού εξηγεί γιατί το στοιχείο του νερού είναι για αυτή ένα παιχνίδι.

Μισοί ακροβάτες μισοί δύτες, οι αθλητές της συγχρονισμένης κατάδυσης είναι πρωταγωνιστές σε ένα από τα πιο θεαματικά αγωνίσματα του υγρού στίβου. Τα ζευγάρια ανεβάζουν τα προσβλητικά ωραία σώματά τους σε πύργους μέχρι και δέκα μέτρα πάνω από την επιφάνεια της πισίνας και στέκονται στην άκρη των παράλληλων βατήρων. Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα θα έχουν ολοκληρώσει μια αστραπιαία εναέρια χορογραφία και θα έχουν πέσει στο νερό. Τι γίνεται στις ενδιάμεσες στιγμές; Πώς μπορεί μια βουτιά να σου κάνει μελανιές; Τι χρειάζονται τις επιπλέον φυσαλίδες οι Κινέζοι καταδύτες-superstar; Η Φλωρεντία Σφακιανού ασχολείται με το άθλημα από παιδί, έχει εκπροσωπήσει την Ελλάδα στους Ολυμπιακούς του 2004 και μας έχει λύσει τις παραπάνω απορίες στην συνέντευξη που ακολουθεί. 

Πώς ξεκίνησες να ασχολείσαι με τις καταδύσεις;
Το μικρόβιο του αθλητισμού το είχα από παιδάκι. Το νερό με ενθουσίαζε, αλλά το κολύμπι δεν μου άρεσε, το βαριόμουν. Μέχρι που ανακάλυψα αυτό το ξεχωριστό κομμάτι της βουτιάς. Στα εφτά μου ξεκίνησα τις καταδύσεις. Την πρώτη φορά που πήγα σε προπόνηση τρελάθηκα.

Είναι εύκολο να κάνεις αυτό το άθλημα στην Ελλάδα;
Οι καταδύσεις γίνονται σε πολύ λίγα κολυμβητήρια. Δεν έχουν όλες οι πισίνες βατήρες, γιατί χρειάζεται βάθος και πολλή συντήρηση.  Στην Αθήνα, συγκεκριμένα, υπάρχουν μόνο τρεις με βατήρες: μια στο Ολυμπιακό Στάδιο, μία στη Γλυφάδα και από το 2004 υπάρχει και ένα καταδυτήριο στον Άγιο Κοσμά.

Τι προετοιμασία κάνεις πριν ανέβεις στον βατήρα;
Η προπόνηση είναι χωρισμένη σε δύο κομμάτια: αυτό της γυμναστικής και αυτό της πισίνας. Και τα δύο έχουν την ίδια βαρύτητα. Με τη γυμναστική μαθαίνεις πολλές κινήσεις τεχνικής, πρώτα έξω απ’ το νερό: τραμπολίνο, ασκήσεις εδάφους κ.α. και μετά προσπαθείς να τις εφαρμόσεις μέσα στο νερό. Ξεκινάς και μετά, σταδιακά, ανεβαίνεις τα ύψη.

Τι ακριβώς περιλαμβάνει μια κατάδυση;
Ανεβαίνεις στον βατήρα, πηγαίνεις στην άκρη και παίρνεις την κατάλληλη θέση (μπορεί να κοιτάς μπροστά τη πισίνα, μπορεί να έχεις τη πλάτη στη πισίνα ή να είσαι σε θέση κατακόρυφη, να στηρίζεσαι στα χέρια σου). Από εκεί και πέρα κάνεις ένα άλμα για να φύγεις από τον βατήρα, αλλά όχι πολύ μακριά. Προσπαθείς δηλαδή να έχεις μια κατακόρυφη εκτόξευση. Μετά μπαίνεις στη περιστροφή που έχεις να κάνεις. Όταν είσαι στον αέρα, αυτό που έχεις στο μυαλό σου είναι το πότε πρέπει να σταματήσεις την περιστροφή. Γενικά είναι καλό να έχεις ανοιχτά τα μάτια σου στον αέρα, γιατί σε βοηθάει να καταλάβεις το περιβάλλον που είσαι. Αφού ολοκληρώσεις την περιστροφή, παίρνεις μια θέση- όσο το δυνατόν κατακόρυφη προς το νερό- και προσπαθείς να μην πετάξεις νερά φτάνοντας στην επιφάνεια.

Έχεις πάει και στους Ολυμπιακούς;
Στα δεκάξι μου, στους Ολυμπιακούς της Αθήνας. Εκείνη την περίοδο, λόγω εργασιών στο κολυμβητήριο της Γλυφάδας, αναγκαστήκαμε όλη η ομάδα να μετακινηθούμε στη Πάτρα, όπου υπάρχει καταδυτήριο. Μέναμε σε ένα ξενοδοχείο και κάναμε τις προπονήσεις εκεί για κάποιους μήνες. Ήταν πολύ δύσκολη περίοδος.  Φεύγεις από το σπίτι και ασχολείσαι καθημερινά και όλη μέρα με την προπόνηση. Πέρα από τις ώρες της ίδιας της προπόνησης, επειδή είσαι συνέχεια με τα ίδια άτομα, μιλάς και ασχολείσαι συνέχεια με αυτό το πράγμα. Είχα σταματήσει και το σχολείο αυτούς τους μήνες. Προσπαθούσα να διαβάζω, ερχόταν και ένας φίλος μου και διαβάζαμε μαζί για να μην αφήσω κενά. Στους Αγώνες πήρα μέρος στο άθλημα της συγχρονισμένης κολύμβησης μαζί με την Ευτυχία Πάππα-Παπαβασιλοπούλου.

Πώς γίνεται ο συγχρονισμός;
Το κομμάτι του συγχρονισμού είναι πάντα κάτι καινούριο και για τους δύο. Το κάθε ζευγάρι επικοινωνεί τελείως διαφορετικά και η επικοινωνία αυτή είναι το άλφα και το ωμέγα στο πώς θα τα πάει. Υπάρχει ένα σύνθημα που δίνει ο ένας στον άλλο. Στέκονται και οι δύο στην άκρη του βατήρα και ο ένας λέει κάποια στιγμή τη λέξη, αφού πρώτα βεβαιωθεί ότι και ο άλλος είναι έτοιμος. Έχει μεγάλη σημασία η εκκίνηση γιατί απ’ τη στιγμή που θα φύγεις από τον βατήρα πολύ λίγα πράγματα μπορείς να κάνεις στο επίπεδο του συγχρονισμού. Πρέπει να φύγεις την ίδια στιγμή και με τον ίδιο τρόπο. Οι κριτές πρέπει εκείνη την ώρα, κοιτώντας σας από το πλάι να βλέπουν ένα σώμα, όχι δύο. Σε αντίθεση με άλλα αθλήματα, όπως η συγχρονισμένη κολύμβηση έχεις πολύ λίγο χρόνο στην διάθεσή σου. Μπορεί να προπονείσαι χρόνια για μια υπόθεση τριών δευτερολέπτων. Αυτό συμπυκνώνει ένα μεγάλο άγχος γιατί λες «Τώρα. Αυτό είναι».

Τι δυσκολίες/κίνδυνοι υπάρχουν;
Υπάρχει πάντα ο φόβος να χτυπήσεις στην επιφάνεια του νερού. Όσο αυξάνεται το ύψος και η ταχύτητα με την οποία πέφτεις, αυξάνεται και ο πόνος. Μπορεί να κάνεις  μελανιές. Εκείνη τη στιγμή αισθάνεσαι ένα τσούξιμο, μουδιάζει όλο σου το σώμα και το νερό γίνεται πολύ σκληρό, σαν να είναι τσιμέντο.

Μπορείς να τραυματιστείς δηλαδή;
Ναι, αλλά όταν μιλάμε για την επιφάνεια του νερού, κυρίως επιφανειακά. Το να χτυπήσεις πάνω στον βατήρα όμως είναι αρκετά επικίνδυνο. Δεν είναι τόσο σύνηθες όσο το να χτυπήσεις στην επιφάνεια αλλά συμβαίνει. Μπορεί να χτυπήσεις το κεφάλι σου, τα δάχτυλα σου. Έχω χτυπήσει, στην επιφάνεια του νερού, σε μια καινούρια βουτιά που δοκίμαζα από τα δέκα μέτρα και έχω χάσει τις αισθήσεις μου. Στις καταδύσεις γενικά υπάρχει ο κανόνας του να προστατεύεις το κεφάλι σου. Δένεις με έναν συγκεκριμένο τρόπο τα χέρια σου ώστε όλη τη πίεση του νερού να τη δέχονται οι παλάμες και όχι το κεφάλι. Δεν είχα προλάβει να το κάνω και το ταρακούνημα οδήγησε σε απώλεια αισθήσεων και προσωρινή απώλεια μνήμης.

Στην Ελλάδα πάντως δεν είναι πολύ γνωστό το άθλημα.
Στο εξωτερικό όμως είναι πολύ δημοφιλές. Στην Κίνα ιδιαίτερα οι καλύτεροι αθλητές είναι superstar. Σαν χώρα είναι πάντα φαβορί στις καταδύσεις. Έχει μια μαζική παράγωγη πρωταθλητών. Χώρες όπως ο Καναδάς, η ΗΠΑ και η Κίνα έχουν αναπτύξει συστήματα προπόνησης πολύ εξελιγμένα.

Δηλαδή;
Έχουν για παράδειγμα το bubble machine. Αυτό βγάζει στην επιφάνεια του νερού πολύ μεγάλες μπουρμπουλήθρες. Αναταράσσεται όλη η επιφάνεια και δημιουργείται πολύ ψηλός αφρός στον οποίο όταν πέφτεις δεν χτυπάς. Έτσι μπορείς να δοκιμάσεις πράγματα τα οποία φοβάσαι ή πράγματα για τα οποία δεν είσαι πολύ προετοιμασμένος, να κάνεις καινούριες βουτιές χωρίς να έχεις τον φόβο του να χτυπήσεις.

 

Τι σ’ αρέσει στις βουτιές;
Σου ανεβάζουν την αδρεναλίνη. Το γεγονός ότι αφήνεις στον εαυτό σου ελεύθερο στον αέρα και πέφτεις με ταχύτητα με εξιτάρει πάρα πολύ. Και φυσικά το στοιχείο του νερού που  είναι συνδυασμένο στο μυαλό μου με το παιχνίδι.

Στη θάλασσα πηδάς από βράχια και κάνεις τρέλες;
Ναι, αλλά στη θάλασσα με τα βράχια υπάρχει μια παραπάνω επικινδυνότητα. Ειδικά οι καταδύτες επειδή έχουν συνηθίσει να είναι σε κρυστάλλινο νερό και να βλέπουν τι υπάρχει στον πάτο της πισίνας μπορεί και να φοβούνται λίγο παραπάνω.

Πού πας για μπάνιο;
Η αγαπημένη μου παραλία στην Αττική είναι τα Δικαστικά. Δεν έχει παραλία ουσιαστικά, είναι κολπίσκοι με βράχια και έχει βαθιά και καθαρά νερά.

 



back to main