Βουτιά στο απέραντο γαλάζιο
Μαρία Παππά

Πόσο επικίνδυνη είναι η ελεύθερη κατάδυση; Και τι είναι τα αγωνίσματα άπνοιας; Ο Γιώργος Σακκάς –πρωταθλητής και αρχηγός της Εθνικής ομάδας κατάδυσης- μας διώχνει όλους τους φόβους.

Ο Γιώργος Σακκάς αγαπάει το νερό από μικρό παιδί, μια αγάπη που διατηρεί μέχρι σήμερα κι η οποία του έχει χαρίσει πολλές διακρίσεις. Από πρωταθλητής Ελεύθερης Κατάδυσης έγινε πέρσι αρχηγός της Εθνικής ομάδας. Εκτός όμως από πρωταθλητής είναι και πολύ αξιόλογος άνθρωπος. Του ζητήσαμε να μας μιλήσει για την άπνοια και τη σχέση του με το υγρό στοιχείο και μας απάντησε με ενθουσιασμό και μάλιστα μας έστειλε οδηγίες για την προετοιμασία μιας αγωνιστικής βουτιάς . Η Ελεύθερη Κατάδυση δεν είναι τόσο επικίνδυνο σπορ όπως νομίζαμε αρχικά, αρκεί ναμην είσαι ποτέ μόνος, όταν επιχειρήσεις να κρατήσεις την αναπνοή σου για πολύ ώρα μέσα στη θάλασσα. 

Ποια είναι η σχέση σας με το νερό;
Στο νερό νιώθω «στο στοιχείο» μου. Είναι μια κοινότυπη έκφραση, αλλά δεν μπορώ να σκεφτώ άλλη που να περιγράφει καλύτερα την άνεση που νιώθω στο νερό, της πισίνας ή της θάλασσας. Κοντεύω, εξάλλου, να συμπληρώσω τριάντα χρόνια αδιάλειπτης ενασχόλησης με το υγρό στοιχείο.

Ποια ήταν η πρώτη σας επαφή με το νερό και γιατί αποφασίσατε να ασχοληθείτε με τη κολύμβηση πιο ενεργά;
Από μικρό παιδί εξοικειώθηκα με το υγρό στοιχείο –οι γονείς μου δίδαξαν σε εμένα και τα αδέρφια μου αγάπη για την θάλασσα και μας προέτρεψαν να μάθουμε σωστή κολύμβηση. Ξεκίνησα ως μαθητής του δημοτικού σχολείου να ασχολούμαι με την κολύμβηση στον Πανελλήνιο Γυμναστικό Σύλλογο στην Αθήνα και έφτασα στην απόκτηση του πτυχίου μου από το Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Πανεπιστημίου Αθηνών, με ειδικότητα στην κολύμβηση. Η ενασχόλησή μου με το υγρό στοιχείο δεν περιορίστηκε μόνο στις πισίνες, αλλά επεκτάθηκε και στη θάλασσα, αρχικά με την υποβρύχια αλιεία και στην Ελεύθερη Κατάδυση.

Και από την κολύμβηση πώς προέκυψε η ελεύθερη κατάδυση;
Το κολύμπι δεν το σταμάτησα ποτέ, αλλά οι θαλάσσιες δραστηριότητές μου διεκόπησαν πάνω από μία δεκαετί,α λόγω των σπουδών μου στην Αγγλία και της μετέπειτα εργασίας μου στις ΗΠΑ. Το 2005 που επέστρεψα στην Ελλάδα άρχισα να ασχολούμαι συστηματικά με τις υποβρύχιες δραστηριότητες και ιδιαίτερα με την ελεύθερη κατάδυση. Έτςι, το 2006 συμμετείχα για πρώτη φορά στους αγώνες Άπνοιας της AIDA Hellas, ενώ από το 2009 ήμουν μέλος της Εθνικής Ομάδας Ελεύθερης Κατάδυσης, με συμμετοχή σε διάφορες αποστολές, όπως στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Άπνοιας στο Arhus της Δανίας, αλλά και στο παγκόσμιο πρωτάθλημα θάλασσας τον Σεπτέμβριο του 2011 στην Καλαμάτα. Η πρακτική μου προετοιμασία βελτιώθηκε δραματικά όταν έγινα εκπαιδευτής ελεύθερης κατάδυσης της σχολής του Umberto Pelizzari–Apnea Academy το 2007, κάτι που με οδήγησε στο να επιμεληθώ της μετάφρασης του πρώτου εγχειριδίου ελεύθερης κατάδυσης του Umberto Pelizzari, που κυκλοφορεί από φέτος στα ελληνικά (Εκδόσεις APNEA).  Με την Ελεύθερη Κατάδυση δεν ασχολούμαι μόνο ως αθλητής, αλλά με συναρπάζει και το επιστημονικό της κομμάτι, μιας και η εργασία μου σχετίζεται με την έρευνα και την διδασκαλία της φυσιολογίας της άσκησης σε αθλητές και κλινικούς πληθυσμούς.

Τι είναι η άπνοια;
Ουσιαστικά όταν «κρατάμε την ανάσα μας» κάνουμε άπνοια. Εφόσον κάποιος για να καταδυθεί σε βάθος ή για να κάνει με μακροβούτια τα αντίστοιχα αγωνίσματα ελεύθερης κατάδυσης ή αγωνίσματα πισίνας δεν χρησιμοποιεί τεχνητά μέσα (π.χ. «μπουκάλες»), τότε πραγματοποιεί αυτές τις δραστηριότητες κάνοντας άπνοια.

Πόσο δύσκολο είναι και τι αντοχές χρειάζεται;
Όπως όλες οι αθλητικές δραστηριότητες, έτσι και τα αγωνίσματα άπνοιας προϋποθέτουν άριστη σωματική κατάσταση και συχνή προπόνηση.  Επιπλέον, η ψυχική κατάσταση πρέπει να είναι καλή.  Ωστόσο, εάν εξαιρέσεις την αγωνιστική κατάδυση, το να κάνεις ένα μακροβούτι ή να απολαύσεις τον βυθό με την μάσκα και τον αναπνευστήρα δεν είναι καθόλου δύσκολο –όλοι το έχουμε κάνει.  Υπάρχουν μικρά «κολπάκια» χαλάρωσης και σωστής τεχνικής που μπορεί να μάθει ο καθένας από κάποιο οργανωμένο σχολείο Ελεύθερης Κατάδυσης και να αυξήσει δραματικά τις επιδόσεις του στο μακροβούτι και στον χρόνο παραμονής κάτω από το νερό.  Οι Ελεύθεροι δύτες δεν είναι υπεράνθρωποι –απλά είναι καλά προπονημένοι και γνωρίζουν τέλεια πώς να χαλαρώνουν το σώμα τους.

Ποια είναι η αίσθηση όταν είσαι σε μεγάλο βάθος, κρατώντας την ανάσα σου;
«Γίνεσαι ένα με την γενέτειρα θάλασσα».  Είναι υπέροχο το συναίσθημα της «ελευθερίας» που βιώνει ο δύτης που καταδύεται χωρίς τεχνητά μέσα. Νιώθεις ότι βρίσκεσαι σε πλήρη αρμονία με το σύμπαν, το σώμα σου αιωρείται στο άπειρο, δεν σε κρατά τίποτα παρά μόνο η αγάπη για την ζωή, γιατί αυτή είναι που σε κάνει να θέλεις να επιστρέψεις πάλι στην επιφάνεια για να πάρεις αέρα.  Με την ελεύθερη κατάδυση πραγματικά εκτιμάς τι θα πει αναπνέω ελεύθερα και απολαμβάνω κάθε μου ανάσα.

Είναι τόσο επικίνδυνο όπως βλέπαμε στις ταινίες;
Στην πραγματικότητα, ελάχιστα ατυχήματα συμβαίνουν στην αγωνιστική ελεύθερη κατάδυση και μάλιστα πολύ λιγότερα από όσα συμβαίνουν στις δραστηριότητες αναψυχής με τεχνητά μέσα (scuba). Τα μόνα ατυχήματα στην αγωνιστική κατάδυση έχουν γίνει στην μη-αγωνιστική κατηγορία «No Limits», στην οποία ένα έλκηθρο κατεβάζει και ανεβάζει τον δύτη στο προκαθορισμένο βάθος.  Δυστυχώς, όμως, επειδή οι Έλληνες ψαροντουφεκάδες τείνουν να ψαρεύουν μόνοι τους (χωρίς ζευγάρι,) κάθε καλοκαίρι θα αναφερθούν ένα με δύο τραγικά περιστατικά με θύματα ανθρώπους με εμπειρία και αγάπη για την θάλασσα. «Ποτέ χωρίς ζευγάρι» είναι το σύνθημά μας. Η Ελεύθερη Κατάδυση έχει κινδύνους που ξεπερνιούνται απλά με την παρουσία ενός ακόμα ατόμου. Τόσο απλά!

Τι διαφορά έχει το να κάνεις σε ανοικτή θάλασσα από την πισίνα; Τι σας αρέσει περισσότερο;
Πρόκειται, πράγματι, για δυο πολύ διαφορετικές καταστάσεις. Στην πισίνα ο στόχος είναι το «μακροβούτι», ο ανταγωνισμός είναι πιο άμεσος και οι θεατές συμμετέχουν πιο ενεργά. Η θερμοκρασία νερού είναι ελεγχόμενη, και τα αποδυτήρια έχουν (συνήθως) ζεστό νερό στις ντουζιέρες!  Στην θάλασσα ο στόχος είναι το βάθος, η πλατφόρμα κατάδυσης είναι μακριά από την ακτή και άρα μακριά από το κοινό, και ο στόχος είναι μια δεδηλωμένη επίδοση που αν δεν επιτύχεις παίρνεις αρνητική βαθμολογία. Λόγω βάθους, οι φυσιολογικές απαιτήσεις είναι πολύ μεγαλύτερες, αφού υπεισέρχεται ο παράγων υδροστατική πίεση. Π.χ. σε βάθος 80 μέτρων το σώμα βρίσκεται σε συνθήκες πίεσης 8 φορές περισσότερο από ότι στην επιφάνεια της θάλασσας. Επίσης, στην θάλασσα η θερμοκρασία νερού ποικίλει, τα ρεύματα μπορεί να είναι ισχυρά (δυσκολεύοντας έτσι την υλοποίηση της σωστής τεχνικής), ο καιρός μπορεί να είναι ιδιαίτερα κρύος, και καμιά φορά οι αγώνες αναβάλλονται λόγω κακοκαιρίας. Προσωπικά απολαμβάνω και τα δύο. Η πισίνα έρχεται σαν ολοκλήρωση της χειμερινής προπόνησης και πραγματικά εκεί που νιώθεις ότι έχεις κουραστεί με τα πάνω κάτω της πισίνας… έρχεται η θάλασσα να σε πάρει στους μπλε κόλπους της. Και εκεί που κρυώνει το νερό και αρχίζει η κακοκαιρία… έρχεται η ώρα την πισίνας. Όλα είναι τόσο αρμονικά φτιαγμένα..

Ποια είναι η μεγαλύτερη διάκριση που έχετε πάρει έως τώρα;
Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα έχω βγει πολλές φορές πρώτος ή μέσα στην τριάδα, αλλά η μεγαλύτερή μου διάκριση ήταν πέρσι στο παγκόσμιο ατομικό πρωτάθλημα που έγινε στην Καλαμάτα και πήρα την 8η θέση με βουτιά στα 80 μέτρα.

Τα νέα παιδιά ενδιαφέρονται να ασχοληθούν με την ελεύθερη κατάδυση; Τους
αρέσει;

Η ελεύθερη κατάδυση ενδιαφέρει όλα τα παιδιά που θέλουν να κάνουν επιτυχημένο ψαροντούφεκο. Δεν πρέπει να σκεφτόμαστε μόνο τα μεγάλα βάθη όταν συζητάμε περί ελεύθερης κατάδυσης. Σκεφτείτε τον υποβρύχιο κυνηγό που θέλει να κάνει ένα αποδοτικό καρτέρι στα 10 μέτρα για να χτυπήσει ένα νόστιμο ψάρι! Το σημαντικό είναι ότι όλο και περισσότεροι νέοι κάνουν σχολεία ελεύθερης κατάδυσης για να μάθουν να βουτάνε με ασφάλεια και με άνεση. Σε αυτό που είμαστε αρκετά πίσω σαν χώρα (σε σχέση με την Ιταλία για παράδειγμα) είναι η εκμάθηση της ελεύθερης κατάδυσης σε παιδιά δημοτικού και γυμνασίου. Ελπίζω στα επόμενα χρόνια να μπορέσουμε να περάσουμε το μήνυμα ότι η ελεύθερη κατάδυση δεν είναι μόνο για το ψαροντούφεκο και τους αγώνες, αλλά είναι ένας τρόπος ζωής μέσω του οποίου εκτιμάς την ζωή, την θάλασσα και τον αέρα που αναπνέεις.

Πώς είναι να είσαι αρχηγός της εθνικής ομάδας ελεύθερης κατάδυσης; Το κράτος βοηθάει καθόλου;
Ήταν μεγάλη τιμή για εμένα που είχα την ευκαιρία να είμαι αρχηγός της αποστολής το 2011 στο παγκόσμιο πρωτάθλημα στην Καλαμάτα. Ήμασταν μια ομάδα 9 ατόμων που λόγω των οικονομικών συνθηκών μοιραστήκαμε όλοι ένα σπίτι.  Ήταν υπέροχα.  Αυτές οι στιγμές ενώνουν ανθρώπους για πάντα. Όσο αναφορά την στήριξη του κράτους,  τα πράγματα δεν είναι πολύ καλά. Εφόσον το αγώνισμα της άπνοιας δεν είναι ολυμπιακό άθλημα, δεν μπορούμε να περιμένουμε πολλά.  Και πραγματικά είναι άδικο να ζητάμε χρήματα από το κράτος, όταν το πόλο γυναικών με τόσες επιτυχίες έχει τα ίδια προβλήματα με εμάς.

Με τι ακριβώς ασχολείστε αυτή τη στιγμή;
Είμαι ερευνητής στην κλινική εργοφυσιολογία.  Εργάζομαι στο ΚΕΤΕΑΘ, ένα ερευνητικό κέντρο εποπτευόμενο από την Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας, διδάσκω στο ΤΕΦΑΑ του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας (έχω εκλεγεί μέλος ΔΕΠ), συνεργάζομαι με την Ιατρική του ΠΘ, και ασχολούμαι ως αθλητής με την ελεύθερη κατάδυση και άλλα αγωνίσματα άπνοιας.

Τι είναι η εργοφυσιολογία;
Η εργοφυσιολογία περιλαμβάνει την μελέτη των φυσιολογικών ανταποκρίσεων του ανθρώπινου οργανισμού στα ερεθίσματα που δίνει η άσκηση (το μυϊκό έργο). Εξειδικεύομαι λόγω του διδακτορικού μου και της μετέπειτα ερευνητικής μου πορείας σε θέματα άσκησης κλινικών πληθυσμών, ιδιαίτερα των πασχόντων από νεφρική ανεπάρκεια και καρδιομεταβολικό σύνδρομο.  Η βασική μου προσέγγιση είναι ότι την άσκηση πρέπει να την βλέπουμε ως «φάρμακο»! Ευτυχώς, πολλοί γιατροί, νοσηλευτές, ασθενείς, συγγενείς ασθενών, φαρμακευτικές εταιρείες, χρηματοδοτικοί οργανισμοί εκτιμούν πια την αξία της άσκησης στην πρόληψη και αντιμετώπιση διαφόρων δυσλειτουργιών, αλλά και την βοήθεια που μπορεί να δώσει η συστηματική άσκηση για την καλύτερη διαχείριση μιας χρόνιας κατάστασης –έτσι το ενδιαφέρον για τα οφέλη της άσκησης δεν παύει και η έρευνα δεν σταματά!

Πόσο βοηθάει το νερό τα άτομα με παθήσεις;
Το νερό δίνει την δυνατότητα ακόμα και σε άτομα με σοβαρές παθήσεις ή και αναπηρίες να διασκεδάσουν και να ασκηθούν με ασφάλεια. Μάλιστα, μέρος της ερευνητικής μου δραστηριότητας τον τελευταίο καιρό αφορά στην έννοια της «υδροβιότητας» (της άνεσης στο νερό) και επίσης στην θετική επίδραση των ασκήσεων στο νερό σε δείκτες υγείας χρονίως πασχόντων.  Σε λίγο καιρό ελπίζω να έχω και τα πρώτα ερευνητικά αποτελέσματα για να το υποστηρίξω αυτό και επιστημονικά.

Τι έχετε αποκομίσει όλα αυτά τα χρόνια που ασχολείστε με την ελεύθερη κατάδυση;
Μια φοβερή παρέα με ανθρώπους που σκέφτονται σαν εμένα (αυτό μπορεί να μην είναι και πολύ καλό…), και μια εσωτερική γαλήνη που εναλλάσσεται από στιγμές θύελλας και στιγμές νηνεμίας.  Το ποιο σημαντικό όμως είναι ότι μέσω της Ελεύθερης Κατάδυσης και της εκπαιδευτικής μου ιδιότητας είχα την ευκαιρία να διδάξω πολλούς νέους την ασφαλή κατάδυση και την σημαντικότητα του να επιστρέφεις σπίτι σου σώος και αβλαβής μετά από κάθε βουτιά.

Τι περιλαμβάνει μια αγωνιστική κατάδυση;
Προετοιμασία για μια αγωνιστική βουτιά: Η προετοιμασία του αθλητή πριν από την βουτιά χωρίζεται σε τρία μέρη: στην προετοιμασία του εξοπλισμού, στην σωματική προετοιμασία και στην νοητική προετοιμασία. Η προετοιμασία πριν από την βουτιά μπορεί να διαφέρει από αθλητή σε αθλητή σε μικρές λεπτομέρειες αλλά τα κύρια χαρακτηριστικά παραμένουν τα ίδια. Εδώ παρουσιάζονται τα χαρακτηριστικά της προετοιμασίας που σχετίζονται με τον εξοπλισμό.
1)Στολή.  Η προετοιμασία ξεκινά τη στολή η οποία κατασκευάζεται από νεοπρέν και αποτελείται από το σακάκι και το παντελόνι.  Η στολή μας προστατεύει από το κρύο, αυξάνει την υδροδυναμικότητα του σώματος και διατίθεται σε διάφορα μεγέθη και πυκνότητα υλικού ώστε να ταιριάζει σε όλα τα γούστα και τις περιβαλλοντικές ανάγκες.
2)Καλτσάκια.  Ανάλογα με το αγώνισμα (με πέδιλα ή χωρίς πέδιλα) ο δύτης μπορεί να φορέσει ένα ζευγάρι καλτσάκια μέσα από τα πέδιλα ή το μονοπέδιλο. Τα καλτσάκια μας προστατεύουν από το κρύο και από το σκληρό παπουτσάκι του πέδιλου.
3)Βαρίδια.  Τα βαρίδια μας χρησιμεύουν στο να ρυθμίζουμε την πλευστότητα του σώματος μας, μιας και η στολή μας αυξάνει σημαντικά την άνωση και έτσι δυσκολεύει τη βύθιση. Τα βαρίδια τα φοράμε στην μέση ή στο λαιμό ή συχνά το βάρος μοιράζεται και στα δυο μέρη.
4)Μυτάκι. Ένα σημαντικό αξεσουάρ για την Ελεύθερη Κατάδυση είναι το «μυτάκι» (nose clip) το οποίο επιτρέπει τον χειρισμό  «εξίσωσης» των αυτιών (έσω πίεση στο τύμπανο σε σχέση με την υδροστατική πίεση) χωρίς την χρήση των χεριών του δύτη. Το μυτάκι κλείνει ερμητικά τα ρουθούνια της μύτης εμποδίζοντας την διαφυγή του αέρα με αποτέλεσμα την αποδοτική εξίσωση.
5)Γυαλάκια (liquid goggles). Τα γυαλάκια της ελεύθερης κατάδυσης είναι διαφορετικά από τα απλά γυαλάκια της κολύμβησης. Με απλά γυαλάκια κολύμβησης όσο αυξάνεται το βάθος κατάδυσης, αυξάνεται ταυτόχρονα και η υδροστατική πίεση που συμπιέζει τον αέρα μέσα στα γυαλάκια και αυτά με την σειρά τους «ρουφάνε» τους οφθαλμούς του δύτη με κίνδυνο τον σοβαρό τραυματισμό τους. Με τα ειδικά γυαλάκια της Ε.Κ. δεν υπάρχει τέτοιος κίνδυνος μιας και πριν τα φορέσουμε τα γεμίζουμε με θαλασσινό νερό (σημ. τα υγρά δεν συμπιέζονται). Τα γυαλάκια Ε.Κ. περιέχουν μέσα τους έναν κρύσταλλο ο οποίος μας επιτρέπει να βλέπουμε σχετικά καθαρά. Με τα γυαλάκια αυτά μπορούμε να δούμε μόνο όταν έχουν μέσα τους νερό.
6)Αναπνευστήρας. Ο αναπνευστήρας χρησιμοποιείται κατά την φάση της χαλάρωσης πριν από την βουτιά ενώ τις περισσότερες φορές μένει στην επιφάνεια μαζί με τον δύτη ασφαλείας.
7)Διπλά Πέδιλα ή Μονοπέδιλο. Τα νέας γενιάς πέδιλα είναι φτιαγμένα από ανθρακονήματα τα οποία μεταφέρουν καλύτερα την δύναμη της «ποδιάς» του δύτη στο νερό.
8)Καταδυτικό Ρολόι. Σημαντικό είναι επίσης και το ρολόι βυθόμετρο. Εκτός από το βάθος, το χρόνο βουτιάς και τον χρόνο ξεκούρασης μας δείχνει και την θερμοκρασία νερού ώστε να επιλέξουμε και την κατάλληλη στολή για τον αγώνα. Ακόμα τα ρολόγια αυτά παρέχουν και ένα είδος «ξυπνητηριού» (alarm) το οποίο ενεργοποιείται σε προεπιλεγμένο βάθος ώστε να γνωρίζουμε πότε φτάνουμε τον στόχο μας (αυτό βοηθά σημαντικά στην χαλάρωση κατά την διάρκεια της βουτιάς).
9)Ιμάντας Ασφαλείας (line yard) . Ο ιμάντας ασφαλείας είναι το πιο σημαντικό κομμάτι του εξοπλισμού του ελεύθερου δύτη. Με τον ιμάντα ασφαλείας, ο ελεύθερος δύτης δένεται πάνω στο σχοινί του αγώνα ώστε να: α) παραμένει πάντα κοντά στην κατακόρυφη γραμμή και να αποφεύγει παρεκκλίσεις στην πορεία του και β) να παραμένει δεμένος με το σχοινί του αγώνα ώστε σε περίπτωση ατυχήματος να τον «ρυμουλκήσει» στην επιφάνεια το σύστημα εκτάκτου ανάγκης.

Μόλις ολοκληρωθεί το «ντύσιμο» του δύτη ακολουθεί η φάση της σωματικής και νοητικής προετοιμασίας. Ο δύτης παραλαμβάνεται από το σκάφος της οργανωτικής επιτροπής των αγώνων μια ώρα πριν την έναρξη της βουτιάς του και μεταφέρεται στην ζώνη προθέρμανσης όπου και έχει περίπου 45 λεπτά να προετοιμαστεί για την βουτιά του. Η προθέρμανση περιλαμβάνει ασκήσεις με διατάσεις, μερικές βουτιές σε σχετικά μικρό βάθος, κάποιες ασκήσεις άπνοιας και αρκετές «χαλαρές» αναπνοές. Δέκα λεπτά πριν τον επίσημο χρόνο έναρξης της βουτιάς (official top – χρόνος μηδέν) ο δύτης μεταφέρεται με την συνοδεία των δυτών ασφαλείας στο χώρο του αγώνα όπου έχει 10 λεπτά στην διάθεσή του για να προετοιμαστεί (κυρίως νοητικά). Δύο λεπτά πριν την ώρα μηδέν αρχίζει η αντίστροφή μέτρηση για την βουτιά. Το βάθος που θα καταδυθεί ο δύτης έχει δηλωθεί από τον ίδιο την προηγούμενη ημέρα και δεν μπορεί να αλλάξει. Στον πάτο του αγωνιστικού σχοινιού υπάρχει μια κάρτα (tag) την οποία πρέπει να πάρει και να φέρει στην επιφάνεια ο δύτης ως επιβεβαίωση της επιτυχούς κατάδυσής του (σε συνδυασμό με το ρολόι βυθόμετρο και την κάμερα του σκάφους). Κατά την διάρκεια του αγώνα, υπάρχουν δύτες ασφαλείας που εξασφαλίζουν την ασφάλεια των αθλητών. Ένας δύτης ασφαλείας καταδύεται μέχρις ένα σημείο με τον αθλητή ενώ ένας άλλος τον περιμένει συνήθως στα 20-30 μέτρα και αναδύονται μαζί.
Στην επιφάνεια ο δύτης εκτός από την κάρτα που πρέπει να επιδείξει στο κριτή, πρέπει να πραγματοποιήσει και το «πρωτόκολλο επιφανείας» για να πιστοποιήσει ότι βρίσκεται σε καλή σωματική και νοητική κατάσταση. Το πρωτόκολλο επιφανείας περιλαμβάνει την αφαίρεση του εξοπλισμού από το πρόσωπο (γυαλάκια και μυτάκι), το σήμα ΟΚ με το ένα χέρι και λεκτικά την πρόταση «είμαι καλά» ή «I am OK» (Εικ Β). Η διαδικασία ολοκληρώνεται με την λευκή κάρτα που του επιδεικνύει ο κριτής του αγώνα. Στην συνέχεια ο αθλητής απομακρύνεται από τον χώρο του αγώνα με την συνοδεία των δυτών ασφαλείας και επιστρέφει στο σκάφος μεταφοράς για την επιστροφή του στην στεριά.
Κατά την διάρκεια του αγώνα επιτρέπονται θεατές μόνο σε ξεχωριστές βάρκες οι οποίες και βρίσκονται σε απόσταση ασφαλείας από τον χώρο του αγώνα. Μέσα στο νερό επιτρέπονται μόνο οι αθλητές, οι δύτες ασφαλείας, οι κριτές, και οι συνοδοί/ προπονητές των αθλητών. Η ελεύθερη κατάδυση είναι ένα ασφαλές σπόρ αρκεί να γίνεται πάντα με ζευγάρι, δηλαδή πάντα κάποιος να βρίσκετε μαζί με τον αθλητή ώστε να τον προσέχει.



back to main