Γιαπωνέζικα πλαστικά φαγητά βιτρίνας
Θανάσης Μουτσόπουλος

Η πλαστική γαστρονομία ανθίζει στην Ιαπωνία (και όχι, τα πιάτα δεν είναι αληθινά).

Όταν μετά τον πόλεμο και κατά τη διάρκεια της αμερικάνικης κατοχής οι Ιάπωνες μυήθηκαν σε εξωτικές γι' αυτούς γεύσεις, όπως τα χάμπουργκερ ή τα σπαγγέτι και οι πίτσες, τα εστιατόρια έπρεπε να προετοιμάσουν τους πελάτες τους για το τι θα αντιμετωπίσουν.

Έτσι ξεκίνησε μια παράδοση κέρινων (αρχικά) αντιγράφων των φαγητών που σερβίρονταν στο κάθε εστιατόριο. Επειδή πρόκειται για την Ιαπωνία, η χρηστικότητα των αντικειμένων εκλεπτύνθηκε σε καλλιτεχνικά επίπεδα και τα αντίγραφα έφτασαν να μοιάζουν ανατριχιαστικά πειστικά και ορεκτικά. Στη συνέχεια το ευπαθές κερί έδωσε τη θέση του στο πιο ανθεκτικό πλαστικό και σήμερα δεν υπάρχει ίσως εστιατόριο στην Ιαπωνία το οποίο να μην παρουσιάζει το σύνολο των προϊόντων του σε πλαστικό στη βιτρίνα του, ακόμη κι αυτά τα -γνωστά για τους ντόπιους- ιαπωνικά εδέσματα.

Η πειστικότητα αλλά και η καθαριότητα των πλαστικών φαγητών στις βιτρίνες, λέγεται, είναι ένδειξη για την ποιότητα και την καθαριότητα του ίδιου του εστατορίου. Έτσι, δεδομένης της υψηλής επίδοσης των ιαπωνικών εστιατορίων και στους δύο τομείς, τα πλαστικά αντίγραφα έχουν εκτοξευτεί σε εικαστικά επίπεδα. Για όσους ενδιαφέρονται, τα πλαστικά αυτά φαγητά δεν είναι καθόλου φτηνά και βρίσκονται αποκλειστικά (;) στην παραδοσιακή γετονιά των κουζινικών του τόκιο, την περιοχή Kapabashi.



back to main