Φωτογραφία: Νικόλας Γιακουμάκης
M.Hulot

Μια συνέντευξη με έναν νέο φωτογράφο-συνεργάτη μας, αντί βιογραφικού.

 

Πες μου μερικά πράγματα για σένα, για το background σου. Με τι ασχολείσαι;

Με λένε Νικόλα, είμαι 23 χρονών και μου αρέσει να φωτογραφίζω. Μεγάλωσα στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης, μία μικρή παραθαλάσσια πόλη, ψάχνοντας διεξόδους και ενασχολήσεις για να καλύψω διάφορες ανάγκες. Ασχολούμαι όσο μπορώ με ό,τι με κάνει χαρούμενο και να νιώθω καλά. 

Πότε ξεκίνησες να ασχολείσαι με τη φωτογραφία; Πώς;  

Ξεκίνησα αμέσως μετά το Λύκειο. Θυμάμαι έβλεπα μία λίστα με σχολές με μία καθηγήτρια μου, από τις οποίες έπρεπε να διαλέξω τι θα κάνω στην ζωή μου. Απόφαση αρκετά σημαντική, έτσι με είχαν πείσει. Το δάκτυλο μου κατέβαινε και σταμάτησε όταν κάπου είδε τη λέξη “Φωτογραφία”. Δεν τα κατάφερα στις πανελλήνιες, πήγα σε ιδιωτική, αλλά την παράτησα γιατί δεν ήμουν ικανοποιημένος με την ποιότητα σπουδών και τα χρήματα που ζήταγαν ήταν υπερβολικά. Παράλληλα, όμως, είχα την πρώτη επαφή με την Φωτογραφία, άρχισα να το ψάχνω μόνος μου και από τότε έχει μπει στη ζωή μου. Τώρα, είμαι στο ΤEI Αθήνας, Τμήμα Φωτογραφίας & Οπτικοακουστικών Τεχνών και μου αρέσει πολύ. Παρ’ όλη τη φασαρία τον δημοσίων ιδρυμάτων, χαίρομαι που έχει ανθρώπους με αγάπη για αυτό που κάνουν.

Με τι φωτογραφίζεις;

Με το μάτι! Έχω περάσει από διάφορες μηχανές, μικρές, μεγάλες, φιλμ, ψηφιακές. Τώρα με μία ψηφιακή Dslr. Η φωτογραφία είναι πρώτα από όλα τεχνολογικό επίτευγμα και το θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικό. Η ψηφιακή τεχνολογία στην φωτογραφία είναι σε πρώιμο στάδιο ακόμα σε σχέση με την αναλογική, αλλά χαίρομαι που είμαι μέρος της. Σαν τεχνολογία έχει να δώσει πολλά σε οποιαδήποτε φωτογραφική εφαρμογή. Παρόλο που στην βάση της είναι ίδια, υπάρχουν σημαντικές αλλαγές στην διαδικασία δημιουργίας.

Τι σου αρέσει να φωτογραφίζεις;

Η φωτογραφία μιλάει για τον κόσμο μας με πολύ ιδιαίτερο τρόπο, αλλά η δύναμη του φωτογράφου είναι η επιλογή. Η γλώσσα της είναι το πλαίσιο στο οποίο εκθέτεις τις επιλογές σου. Μου αρέσουν οι φωτογραφίες που μου παρουσιάζουν κάτι νέο για τον κόσμο μας και τη γλώσσα της φωτογραφίας. Το πρώτο διότι η αντίληψη που έχουμε για την πραγματικότητα είναι περιορισμένη και το μυαλό μας έχει συμβιβαστεί με αυτό. Το δεύτερο επειδή εκτιμώ προφανώς τις δυνατότητες της γλώσσας της και είναι σημαντικό να τις αναγνωρίζεις σε κάθε θέμα. Το αποτέλεσμα πρέπει όχι μόνο να με ικανοποιεί.

Υπάρχει τέλειο μοντέλο για σένα; Το έχεις βρει;

Το τέλειο είναι μια αισθητική άποψη που νομίζω πρέπει να ξεπεράσεις για να κάνεις κάτι πιο ουσιαστικό. Οπότε το ιδανικό μοντέλο είναι γυμνό, ωμό και κραυγάζει μία αλήθεια που σε εκπλήσσει. Μπορείς να επικοινωνήσεις μαζί του σε διάφορα επίπεδα.

Είναι δύσκολο να πείσεις κάποια/κάποιον να βγάλει τα ρούχα του;

Εξαρτάται. Έχει να κάνει πολύ με την επικοινωνία και την σχέση που έχετε.  Γιατί θες να τον γδύσεις; Παρόλα αυτά, τα ρούχα του μπορεί να  καταφέρεις να τα βγάλεις τελικά, το να την/τον γδύσεις όμως είναι ένα άλλο πρόβλημα. Το γυμνό στη φωτογραφία μπορεί να λειτουργήσει με διάφορους τρόπους. Μ’ αρέσει τρομερά γι αυτό. 

Ποιους θεωρείς σημαντικούς φωτογράφους; Έλληνες και ξένους.

Σημαντικούς φωτογράφους βγάζουν τα μουσεία και οι γκαλερί. 

Με τις ψηφιακές κάμερες και τα κινητά όλοι μπορούν να είναι φωτογράφοι. Ποια είναι η γνώμη σου γι’ αυτό; Μπορεί να ξεχωρίσει ένας καλός φωτογράφος μέσα στις εκατομμύρια φωτογραφίες που ανεβαίνουν κάθε στιγμή στο ίντερνετ;

Ακριβώς.  Σήμερα η φωτογραφία είναι παντού. Όλοι φωτογραφίζουν. Το πρόβλημα είναι σαν φωτογράφος τι κάνεις μέσα σε μία τέτοια κατάσταση.  Λύσεις υπάρχουν, αλλά πρέπει ο καθένας να βρει τη δικιά του, γιατί αυτή θα είναι χαρακτηριστικό της δουλειάς του.

Πού θεωρείς ότι βρίσκεται η σύγχρονη φωτογραφία το 2011;

Σε Servers, προσβάσιμους από κάθε γωνιά του σύγχρονου πολιτισμού. Σε websites, blogs, streams, networks. Στo Ough! Αυτό που λέμε on-line. Θα μου άρεσε να την βλέπω λίγο περισσότερο στα σπίτια μας, στις συζητήσεις μας και στη ζωή μας. 

Υπάρχει κάποιο έντυπο που σου αρέσουν πολύ οι φωτογράφοι του;

Ξεχωρίζω το έντυπο που βγάζει κάθε χρόνο η National Portrait Gallery, από την έκθεση του Taylor Wessing Photographic Portrait Prize.

Έχει η Αθήνα ενδιαφέρον φωτογραφικά;

Το πρόβλημα με την Αθήνα και εμένα είναι περισσότερο αισθητικό. Η Αθήνα όμως έχει ενδιαφέρον φωτογραφικά, ναι. Το κατάλαβα αργά γιατί έψαχνα με λάθος τρόπο και σε λάθος μέρη. Η Αθήνα έχει ενδιαφέρον και η ζωή εκεί, μπορεί να είναι τέχνη από μόνη της.

Θα ήθελες να γίνεις επαγγελματίας φωτογράφος; Τι άλλο; Πώς ονειρεύεσαι το «ιδανικό» μέλλον σου, σε σχέση με τη φωτογραφία;

Το επαγγελματικό κομμάτι στην φωτογραφία με ενδιαφέρει πολύ. Ίσως το ίδιο με το καλλιτεχνικό. Θέλω να είμαι ο φωτογράφος που μέσα από τη δουλειά του θα μπορεί να εκφράζεται ελεύθερα αλλά με αίσθηση ευθύνης απέναντι στο κοινωνικό σύνολο ενώ αναδεικνύει εμπορικά το προϊόν. Είναι πρόκληση να έχεις ένα προϊόν και καλείσαι να αναδείξεις τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, να το εξυψώσεις φωτογραφίζοντας τις αρετές του. Απ' την άλλη πιστεύω πως πρέπει να γίνεται με ειλικρίνεια και όχι αλαζονεία. Αυτό είναι που στοχεύω σε κάθε ευκαιρία που μου δίνεται να κάνω κάτι στρατευμένο. Θέλω να μπορώ να στέκομαι στα πόδια μου από αυτό που κάνω, να νοιώθω καλά και να μεταδίδω χαρά στους γύρω μου. Έχω ήδη κάνει μερικές καλές συνεργασίες και το εκτιμώ κάθε φορά που προκύπτει μια νέα. Είναι επιτυχία να βλέπεις ότι υπάρχει ανταπόκριση από αυτό που κάνεις και με κάνει ιδιαίτερα χαρούμενο.

NikolasGiakoumakis.tk



back to main