Αποφάσεις, Αποφάσεις...
Kour

Ένα πρωινό [η Παναγιά μου]...

Ήρθε το καλοκαίρι. Δεν ήρθε δηλαδή, αλλά φθάνει σιγά σιγά η ώρα των σχεδίων για τις καλοκαιρινές διακοπές. Τα σχέδια βέβαια προϋποθέτουν αποφάσεις και εγώ έχω μια τρομερή αδυναμία στο να διαλέγω και να αποφασίζω. Απλά, δεν τα καταφέρνω. Όταν είναι να πάρω μία απόφαση δυσκολεύομαι πολύ, ξοδεύω πολύ χρόνο και πολλές φορές δεν καταφέρνω στο τέλος να καταλήξω στο ποια είναι η καλύτερη επιλογή. Ο πατέρας μου πιστεύει ότι το παθαίνω επειδή απλά είμαι βλάκας, η μητέρα μου επειδή είμαι Ζυγός με ωροσκόπο Τοξότη, και εγώ επειδή είμαι πολύ έξυπνος και άρα υπεραναλυτικός. Παρόλο που το σκέφτομαι τόσα χρόνια, ακόμα δεν μπορώ να αποφασίσω ποια είναι η σωστή απάντηση.

Ένα πρωινό και καθώς είχα βουτήξει στο βαθύ, σκοτεινό και πάντα ξεραμένο πηγάδι των σκέψεων και εμπνεύσεων που υποτίθεται θα με βοηθήσουν να πάρω τη σωστή απόφαση για τις φετινές μου διακοπές (ξέρω, ξέρω, ιδιαίτερα σημαντικό πρόβλημα) έλαβα ένα σύντομο γράμμα από τον μελλοντικό μου εαυτό. Κάπως έτσι:

«... Τζόζεφ, Τζόσεφ, Γιόσεφ, Γιούσουφ... όπως καταλαβαίνεις, μια μικρή αλλαγή στην εκφορά του ονόματος δηλώνει έναν άλλο άνθρωπο, μια άλλη ιστορία, μια άλλη ζωή. Δεν παίζει ρόλο το ποιος είσαι αυτή τη στιγμή, αφού ξέρεις ότι είσαι άλλος από αυτόν που νόμιζες ότι ήσουν χθες και άλλος από αυτόν που θα είσαι αύριο. Είσαι μια φωτογραφία της στιγμής μέσα στο αέναο, το συνεχές, το ολοένα μεταβαλλόμενο είναι. Ίσως να είσαι ένας άλλος όταν θα ολοκληρώσεις την ανάγνωση αυτού του μηνύματος. Σίγουρα θα είσαι ένας άλλος, όταν αφήσεις τη φωτογραφία στο συρτάρι σου και προβάλλεις τον εαυτό σου στο μέλλον. Και μόνο η νοερή προβολή θα σε φέρει πιο κοντά στον μελλοντικό σου εαυτό. Πόσο μάλλον αν μπεις στην χρονοκάψουλα και πατήσεις το πόδι σου σε μια παράλληλη διάσταση όπου ο εαυτός σου πρωταγωνιστεί σε όλα τα παρακάτω:

[Sightseeing  in SF: www.kink.com/k/?c=2]

Μπορείς να ταξιδέψεις στην άλλη σου ζωή, μπορείς να τη μπολιάσεις με την παλιά ή να ξανακοιτάξεις την παλιά σου ζωή μέσα από το νέο πρίσμα. Μπορείς να ξαναδιαβάσεις αυτό το μήνυμα ή απλά να κλείσεις το γαμημένο εισιτήριο.

Ξέρω τι σκέφτεσαι... δεν υπάρχει όμως Matrix, δεν υπάρχει μπλε και κόκκινο χάπι, δεν υπάρχουν οι μηχανές... εσύ κινείς τα νήματα... ζήσε το!

Ο μελλοντικός σου «εαυτός»

Μακάρι ο μελλοντικός μου εαυτός να μου έστελνε ένα γράμμα για κάθε απόφαση που έπρεπε να πάρω. Αποφάσεις, αποφάσεις. Πιο σημαντικό είναι να διαλέγεις σωστά, παρά να πετυχαίνεις σε αυτό που διάλεξες. Διαφορετικά, μετά από μία σειρά διαδοχικών επιτυχιών και «νικών» καταλήγεις να είσαι σε λάθος μέρος, με λάθος ανθρώπους. Πετυχημένος + λάθος αποφάσεις = αποτυχημένος.

Βέβαια, όλα αυτά περί επιτυχίας, αποφάσεων κλπ είναι λίγο Αμερικανιές που εμείς οι Ανατολίτες τα γράφουμε και στα παλιά μας παπούτσια άμα λάχει. Και αυτό τελικά ίσως  να είναι η μόνη σωστή απόφαση.

Στο ρόλο του μελλοντικού μου εαυτού, ο Αντώνης Γαρεφαλάκης. Της γνωστής οικογενείας.



back to main