Ints, Crew Buns και Bombing under no stress!
RTM

Yπάρχουν μερικοί άνθρωποι σε αυτή την πόλη, που παρά τη μιζέρια της, δεν διστάζουν να χαμογελάσουν, να επικοινωνήσουν και να δώσουν την ενέργειά τους στους άλλους. Ο Ints είναι ένας από αυτούς.

Είναι χαλαρός, σκεπτόμενος και είναι πραγματικός αρουραίος της πόλης. Το πρωί που θα ξυπνήσετε, μάλλον, θα έχει βάψει το σπίτι σας, αλλά μην το πάρετε προσωπικά! Αφήστε την ενέργεια του χρώματος να σας συνεπάρει! Όχι;

Φωτο [πορτρέτα]: Manteau Stam.



Ποιος είναι ο Ints και τι είναι το Crew Buns;
Θα έλεγα πως είναι άλλος ένας writer, όπως και άλλοι τόσοι, που προσπαθεί να αφήσει το στίγμα του στους δρόμους της πόλης μας.  Άλλος ένας που θέλει να πεί πως "ήμουν κι εγώ εδώ".  Οι Buns είναι μια ομάδα που δημιουργήθηκε το 2003 απο μερικούς Ελληνογάλλους writers.  Από τότε, βέβαια, μέχρι και σήμερα υπήρξαν -όπως ήταν αναμενόμενο άλλωστε- πολλές αλλαγές στην δομή της ομάδας, αλλά η ιδέα παραμένει ίδια. Eνότητα και αγάπη για έναν κοινό σκοπό και να βάφουμε τοίχους. Tόσο απλά.

Γιατί Crew Buns κι όχι Buns Crew;
Βασικά είναι και τα δύο. Απλά σε μια εποχή που όλοι βάζουν το crew στο τέλος, είπα να το πάω ανάποδα. Μου αρέσει να μην "παίζω" με τους κανόνες και να κάνω την φάση μου όπως μου αρέσει εμένα πρώτα απ' όλα. Έτσι κι αλλιώς είμαστε πρώτα ομάδα, μια ενότητα, θα μπορούσαμε να μην έχουμε καν όνομα..

"Paint Illegal, like it's legal" attitude. Συμβαίνει στην Ελλάδα; Έχει σχέση με τον ωχαδερφισμό των Ελλήνων;
Φυσικά και συμβαίνει! Γι αυτό, άλλωστε, μία από τις ονομασίες που σημαίνουν τα αρχικά B.U.N.S είναι το  Bomb Under No Stress. Το όλο σκεπτικό που θέλουμε να ''περάσουμε'' είναι να κάνεις τα παράνομά σου, αλλά κάντα χαλαρά,  μιας και είμαστε σε μια χώρα που όλα κυλάνε χαλαρά και με καθυστέρηση 10 χρόνων.  Στην τελική, δεν σε κυνηγάει κανείς. Όλοι είναι σε μια φάση "δε γαμιέται;".



Γιατί δε βάφεις ποτέ "επίσημα" νόμιμα;
Κατά την προσωπική μου άποψη και χωρίς να θέλω να θίξω κανέναν, το να κάνεις legal είναι σαν να κάνεις σέξ με προφυλακτικό. Ασφαλές μεν, αλλά δεν νοιώθεις και πολλά!

Το graffiti είναι περισσότερο βανδαλισμός, τέχνη, urbex (urban exploration) ή παρέα;
Πιστεύω, ειλικρινά, ότι είναι όπως το βλέπει ο καθένας. Άλλος το βλέπει σαν τέχνη και άλλος σαν βανδαλισμό. Απο ΄κεί και πέρα, το κάνεις και μόνος σου και με παρέα. Προσωπικά έχω περάσει καλά σε παράνομα και μόνος και με παρέα. Το γελοίο της υπόθεσης είναι ότι την ημέρα σε βλέπουν σαν ταλαντούχο καλλιτέχνη, και το βράδυ είσαι βάνδαλος. Τα έχουμε περάσει και αυτά. Να βάφουμε παράνομα μέρα μεσημέρι και να νομίζουν πως είμαστε οργανωμένοι καλλιτέχνες από τον δήμο, και το βράδυ πάλι σε παράνομο να μας πηγαίνουν στο τμήμα! Ελλάδα. Τι να πείς; Όπως σου κάτσει είναι!

Είσαι ο υπεύθυνος για τα graffiti που γράφουν ΑΓΑΠΗ. Πώς προέκυψε; Είσαι ρομαντικός; Αγαπάς;
Δεν θα έλεγα πως είμαι ρομαντικός άνθρωπος, αλλά είμαι απο τους ''ρομαντικούς'' της σκηνής! Πώς προέκυψε; Θα 'λεγα πως ήταν η διέξοδος από τα κλασσικά bombs Buns που έκανα. Πάντα χρειάζεται μια αλλαγή. Οι λέξεις ήταν μια καλή διαφυγή. Είχα κάνει πολλά κομμάτια, με πολλές διαφορετικές λέξεις, αλλά το ΑΓΑΠΗ ήταν και το πιο πιασάρικο.
Άρεσε πολύ στον κόσμο και όταν είδα πως άρχισε να ''πουλάει'' και να χάνει την underground φύση του ξενέρωσα... Παρ ΄όλα αυτά αγαπάω, αλλά με τον πολύ δικό μου διεστραμμένο ξεχωριστό τρόπο που λίγοι καταλαβαίνουν.



Συνοδεύεις τα κομμάτια σου με στίχους και συνθήματα. Αυτό θυμίζει λίγο τα graffiti της δεκαετίας του '90. Πώς προέκυψε; Σου αρέσει η ποίηση;
Στο 90% απ'τα κομμάτια μου, το πιστεύεις ή όχι, με ενδιαφέρει το τι θα γράφει το στιχάκι απο κάτω. Είναι ένα προσωπικό μου μήνυμα στον εκάστοτε παραλήπτη. Κάποιος θα δώσει βάση στο κομμάτι μου, κάποιος άλλος στο στιχάκι και κάποιος και στα δύο. Προέκυψε απο την ανάγκη μου για επικοινωνία με τον κόσμο εκεί έξω, πέρα απο τους ''ηλεκτρονικούς τοίχους'' στους πραγματικούς. Δεν μπορώ να πω πως μου αρέσει η ποίηση και δεν έχω καμία σχέση μαζί της. Τώρα, αν μερικοί στίχοι μου ή μερικοί απο τους στίχους που έχω γράψει φέρνουν σε ποίηση, δεν φέρω καμία ευθύνη.

Πες μας μερικές απ'τις αγαπημένες σου στιχομυθίες.
Είναι πολλές, κάποιες δικές μου, κάποιες που έχω δει σε συνθήματα, άλλες που έχω διαβάσει σε βιβλία και άλλες φίλων μου. Συνήθως γράφω στα κομμάτια μου κάθε φορά και έναν στίχο ανάλογα σε ποιά συναισθηματική κατάσταση βρίσκομαι. Ένα δικό μου που μου έρχεται τώρα και μου αρέσει πολύ λέει ''Τώρα που είναι ΤΖΑΜΠΑ αγάπα, γιατί μετά θα κοστίζει και αυτό ΠΑΛΙΟΜΑΛΑΚΑ!''

Έχεις ευανάγνωστο lettering και οι στίχοι σου είναι με καλλιγραφικά. Γιατί; Ποιες είναι οι επιρροές σου;
Ο μόνος λόγος που το κάνω είναι γιατί μου αρέσουν πολύ οι αντιθέσεις. Το lettering οσο πιο απλό γίνεται, και οι στίχοι όσο πιο καλλιγραφικοί γίνονται! Η επιρροή μου όσον αφορά το blockbuster style (απλό τετράγωνο ευανάγνωστο στυλ) προήλθε απο τους LIFO CREW. Με τον Bart απο τους Lifo μεγαλώσαμε στην ίδια γειτονιά. Τα κομμάτια του ήταν απο τα πρώτα που έβλεπα πιτσιρικάς και μου άρεσε που ήταν τόσο πολύ κατανοητά. Μεγαλώνοντας έμαθα και για τους WUFC και κόλλησα! Αυτό έμελλε να κάνω και τίποτα άλλο! Όλα τα άλλα μου φαινόντουσαν απλά περιττά!



Η κρίση επηρρέασε το ελληνικό graff; Πώς γίνεται αντιληπτό το graff απ΄τον κόσμο; Σαν μόδα;
Δυστυχώς ναι...Τα χρώματα ακρίβυναν και οι μισθοί έπεσαν...Πάντα έβαφα με skinny για οικονομία, και τώρα, περισσότερο από ποτέ, προτιμώ να με δέσουν παρά να μην μου φτάσουν τα χρώματα για το κομμάτι μου. Το γκράφιτι ήταν σε κάποια φάση μόδα, όλοι την είχαν δεί οτι ήταν "in" και μέσα στην φάση, γεγονός που μου την έσπαγε πολύ γιατί είχαμε γεμίσει απο άσχετους, αλλά ευτυχώς πλέον πέρασε. Τώρα μόδα είναι το street art.

Σε έχουν δέσει ποτέ; Ποιά η σχέση σου με την αστυνομία και τα κρατητήρια;
Έχω φάει συνολικά πάνω απο 50 δεσίματα και καμιά 70αριά εξακριβώσεις στοιχείων και ένα δικαστήριο. Πιτσιρικάς τα απέφευγα πιο εύκολα, καπνίζαμε λιγότερο, γυμναζόμασταν περισσότερο, μας άρεσε το κυνηγητό, πλέον σχεδόν κάθε βδομάδα είμαι σε κάποιο κρατητήριο και βγάζω φωτογραφίες.

Όλοι οι γκραφιτάδες στο τέλος κάθε συνέντευξης δίνουν χαιρετισμούς σε φίλους τους. Έχεις να αντιπροτείνεις κάτι;
Ενός λεπτού σιγή και σκέψη...Δύναμη σε κάθε νέο που ξεκινάει τώρα γιατί το ταξίδι είναι μεγάλο, θέλει υπομονή και προσεκτικές κινήσεις. Μην βιάζεστε!



back to main