Angels in America: lo-fi, Ζορζ Μουστακί και εικονικά πατατάκια
Μαρία Παππά

Οι Angels in America παίζουν συναρπαστική μουσική. Και έχουν μια παθιασμένη σχέση με τα πατατάκια. Λίγο πριν εμφανιστούν στην Αθήνα τους συναντήσαμε και μας έδωσαν τη δεύτερή τους συνέντευξη. Ever.

Οι Angels in America είναι μια από τις πιο συναρπαστικές νέες lo-fi μπάντες της Αμερικής. Παίζουν ατμοσφαιρική μουσική και δανείζονται πολλά στοιχεία από τo trip-hop (σχεδόν). Μόλις άκουσε το ντέμο τους ο Thurston Moore, τους υπέγραψε αμέσως στην Ecstatic Peace!. Στην σκηνή συνηθίζουν να σπάνε διάφορα πράγματα – κυρίως τον εξοπλισμό τους. Στην Ελλάδα έρχονται ως special guests στο πάρτι για τα 10 χρόνια του φανζίν και της ανεξάρτητης δισκογραφικής εταιρείας Phase!Records, που θα γίνει στην Knot, το Σάββατο 31 Μαρτίου. Πριν φύγουν για το live τους στη Θεσσαλονίκη, συναντήσαμε στα γρήγορα τον Lingerie Jack και την Iked-Out Jezebel για να μας σχολιάσουν τα νέα τους ονόματα, την μανία τους με τα πατατάκια –που πιστεύουν ότι δείχνουν τις διαφορές στην κουλτούρα των λαών- και τον Georges Moustaki. Είναι η δεύτερη συνέντευξη που δίνουν ποτέ.

Πότε ξεκινήσατε το συγκρότημα και γιατί;
Lingerie Jack: Το 2007
Iked-Out Jezebel: Ζούσαμε μαζί και ήταν χειμώνας και βαριόμαστε.

Τι μουσική ακούγατε τότε;
LJ: Πολλά διαφορετικά στυλ. Τίποτα συγκεκριμένο.
IJ: Δεν υπήρχε ποτέ κάτι συγκεκριμένο
LJ: Κάναμε ότι μπορούσαμε με ότι είχαμε. Είχαμε μια κιθάρα και εφέ. Αυτό το κατεύθυνε περισσότερο από οτιδήποτε συγκεκριμένο.

Ασχολιόσασταν πάντοτε με τη μουσική;
LJ: Αυτό ήταν το πρώτο αληθινό πράγμα.
IJ: Πάντοτε πήγαινα σε show, αλλά ήταν περισσότερο πανκ συναυλίες. Δεν ασχολιόμουν με μπάντες ποτέ σοβαρά και ακόμη και αυτό όταν ξεκίνησε δεν ήταν κάτι σοβαρό.
LJ: Ξέραμε ότι ήταν κάτι που είχε σχέση με την ηχογράφηση και δεν ανησυχούσαμε γι’ αυτό και το πώς θα είναι και αν θα άρεσε σε κανέναν. Δεν είχε σημασία.    

Πού μένατε εκείνο το διάστημα;
IJ: Στο Μόντρεαλ, στον Καναδά.

Πού είναι η βάση σας τώρα;
LJ: Ζούμε παντού.
IJ: Δεν ζούμε πουθενά τώρα. Είναι λίγο στον αέρα.
LJ: Είναι δύσκολο να πω από πού είναι το συγκρότημα ή που είναι η βάση του. Γι’ αυτό υπάρχουν ένα σωρό διαφορετικές πληροφορίες εκεί έξω που λένε πού ζούμε.
IJ: Κάθε φορά που παίζουμε μια συναυλία, λένε ότι είμαστε και από διαφορετικό μέρος και δεν έχουμε ζήσει εκεί περισσότερο από ένα χρόνο.

Πώς θα περιγράφατε τη μουσική που παίζετε;
LJ: Νομίζω ότι ο καλύτερος τρόπος για να το περιγράψεις είναι αυτό που απλά συμβαίνει όταν βρισκόμαστε μαζί. Είναι κάτι σαν μια προσωπική, ιδιωτική εμπειρία.
IJ: Μαζί με ένα μείγμα έκπληξης. Δεν σκεφτόμαστε με βάση κάποιο συγκεκριμένο είδος.

Αυτοσχεδιάζετε στη σκηνή;
LJ: Όχι, συχνά. Μερικές φορές.
IJ: Είναι διαφορετικό από αυτό που κάνουμε. Δεν αυτοσχεδιάζουμε με έναν κανονικό τρόπο, όπως όταν τραγουδάω και πολλές φορές τραγουδάω διαφορετικά. Ο τρόπος που παίζω στη σκηνή είναι πάντοτε διαφορετικός και αυτό το μέρος του είναι περισσότερο αυτοσχεδιαστικό, αλλά η ενορχήστρωση δεν είναι.

 

Πώς διαλέξατε το όνομα της μπάντας;
LJ: Όχι από την τηλεοπτική σειρά. Είναι απλά ένα όνομα.
IJ: Δεν θυμάμαι βασικά. Κάναμε ένα αστείο γι’ αυτό, αλλά δεν ξέρω γιατί πράγμα ήταν.
LJ: Θα μπορούσε να είναι για οτιδήποτε, αλλά υπάρχει ένα κενό εκεί.
IJ: Είναι τόσο ασυνάρτητο που καταντάει καλό.
LJ: Ο περισσότερος κόσμος ξέρει πως είναι από ένα σόου ή ένα θεατρικό έργο αλλά δεν έχει σημασία ποιες ήταν οι προθέσεις μας.

Πείτε μου λίγα πράγματα για την περιοδεία σας στην Ευρώπη. Ήταν η πρώτη φορά που παίξατε εδώ; Πώς ήταν;
LJ: Ναι, ήταν η πρώτη φορά.
IJ: Ήταν πολύ καλά.
LJ: Είναι πολύ ωραία να μπορείς να δοκιμάζεις όλα αυτά τα φαγητά και τα σνακ και να βλέπεις ταινίες (γέλια) αλλά και όλα αυτά τα μέρη.

Ποιο είναι το καλύτερο πράγμα που φάγατε στην Ευρώπη μέχρι τώρα;
IJ: Εκτός από αυτό που φάγαμε σήμερα (σ.σ. λαχανοντολμάδες και ντάκο), ξετρελάθηκα με μια Βελγική βάφλα που δοκιμάσαμε.
LJ: Ρωτήσαμε εάν είχαν κανένα διαγωνισμό με βάφλες για να πάρουμε μέρος, αλλά κανείς δεν ήξερε για τι πράγμα μιλούσαμε. Κάποια πατατάκια στην Ιταλία ήταν πολύ ενδιαφέροντα. Δεν ξέρω αν ήταν τα καλύτερα που έχουμε φάει, αλλά ήταν πολύ συναρπαστικά.
IJ: Λεγόντουσαν Virtual (σ.σ. εικονικά).
LJ:  Ήταν πατατάκια επιστημονικής φαντασίας. Ήταν τρισδιάστατα. Έμοιαζαν με κώνους. Αλλά ήταν περισσότερο το ψάξιμο που κάναμε για να τα βρούμε. Θέλαμε να τα εντοπίσουμε. Ήταν πιο σημαντικά από την μουσική για καμιά δυο μέρες.
IJ: Ακούσαμε γι’ αυτά και μετά τα ψάχναμε σε κάθε κατάστημα που πηγαίναμε για τρεις μέρες. Τελικά τα μεσάνυκτα της νύχτας που φεύγαμε, τα βρήκαμε στο Auto Grill.
LJ: Είναι όμορφα στο μάτι και η γεύση τους είναι το ίδιο όμορφη. Τα βρήκαμε έξω από το Μιλάνο και εκεί συνέβη το μαγικό αυτό γεγονός.

Με ποιον καλλιτέχνη θα θέλατε να συνεργαστείτε και γιατί;
LJ: Θα ήθελα να συνεργαστώ μόνο με νεκρούς καλλιτέχνες ή με τους φίλους που έχουμε κάνει πρόσφατα και είναι διαθέσιμοι.
IJ: Μάλλον θα θέλαμε να συνεργαστούμε με ιστορικές φιγούρες όπως ο Αβραάμ Λίνκολν.
LJ: Ή με κάποιον Έλληνα όπως ο Georges Moustaki που αρέσει πολύ στον πατέρα μου.
IJ: Ή με τον Neil Diamond.

Νομίζω ότι ο George Moustaki είναι ακόμη ζωντανός.
LJ: Τέλεια! Τότε μπορούμε ακόμη να το κάνουμε!

Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας;
LJ: Δεν θα είναι μια κυκλοφορία των Angels in America, αλλά θα ανήκει στο σύμπαν των Angels. Θα λέγεται Angels USA VH1 Drunk και θα είναι σαν μια ραδιοφωνική εκπομπή.
Έτσι, θα είναι μια ηχογραφημένη ιστορία με μουσική και χαρακτήρες και κάνουμε όλες τις φωνές εκτός από μία.
IJ: Είναι μια guest εμφάνιση ενός συνεργάτη και φίλου. Ενός φίλου που δεν έχουμε γνωρίσει ποτέ βασικά.
LJ: Αλλά είναι ένας αληθινός φίλος. Μας έστειλε μια εκπομπή και την συμπεριλάβαμε στην ιστορία. Θα απογοητεύσει όποιον περιμένει ένα μουσικό άλμπουμ, αλλά με καλό τρόπο. Είναι το πιο φιλόδοξο πράγμα που έχουμε κάνει ποτέ.

Τι διαπραγματεύεται η ιστορία;
LJ: Βασικά έχει σχέση με όσα συζητούσαμε πριν. Είναι για τον κόσμο που παθιάζεται με κάτι.
IJ: Είναι για μια καινούργια εφεύρεση που οι άνθρωποι θα θέλουν να αγοράσουν. Την τοποθετούν στο μυαλό τους με μια εγχείρηση. Όταν έχει εμφυτευθεί στο μυαλό σου, μπορείς να κατεβάζεις γεύσεις στο στόμα σου όταν τρως πατατάκια. Υπάρχουν απεριόριστες γεύσεις που μπορείς να φας.
LJ: Είναι διαφημίσεις για τις διαφορετικές γεύσεις που μπορούν να έχουν τα πατατάκια σαν σποτάκια. Γράψαμε πολλά τραγούδια για τις γεύσεις. Είναι πολύ καλά.
IJ: Περιέργως, τα ηχογραφήσαμε και μετά η ζωή μας έγινε ακριβώς έτσι.
LJ: Επειδή ανακαλύψαμε τα «εικονικά» πατατάκια και όλα αυτά τα διάφορα πατατάκια, αλλά αυτό ήταν πολύ αργότερα. Αμέσως αυτό κατέλαβε την πραγματική μας ζωή. Έτσι μπορείς να καταλάβεις γιατί αυτή είναι μια σημαντική δουλειά για εμάς. Εισέβαλε στις ζωές μας. 

   

Τι να περιμένουμε από τη συναυλία σας στην Αθήνα;
IJ: Θα είναι το τελευταίο μας σόου σε όλη την περιοδεία.
LJ: Μπορεί να είναι κάπως παράξενα επειδή σπάμε αρκετό από τον εξοπλισμό μας, αλλά θα είναι κάτι φρέσκο επειδή θα δουλεύουμε με ένα ολόκληρο σύμπαν από νέο εξοπλισμό κι επειδή θα δανειστούμε διάφορα πράγματα.

Θα θέλατε να προσθέσετε  κάτι άλλο;
LJ: Δεν έχουμε και πολύ ενδιαφέροντα πράγματα να πούμε γενικά για τη μουσική. Μπορούμε να σου πούμε τα νέα μας ονόματα.
IJ: Ναι! Έχουμε νέα ονόματα. Είναι  Lingerie Jack και Iked-Out Jezebel. Και αυτή είναι η δεύτερή μας συνέντευξη.

Γιατί δεν δίνετε συνεντεύξεις;
Επειδή δεν μας ζητάει κανείς!

http://freemusicarchive.org/music/Angels_in_America
http://phasejunk.com

http://phasemag.blogspot.com

PHASE! celebrates 10 years PARTY #1, Σάββατο 31.3, Angels in America, Άγγελος Κυρίου, Gay Anniversary, Wham Jah, A Thousand Beautiful Women. Έναρξη στις 7 το απόγευμα.  
KNOT Gallery, Mιχαλακοπούλου 206 & Πύρρου (εις. από Πύρρου)



back to main