25η Μαρτίου 1967
Pitsirikos

Η φετινή παρέλαση της 25ης Μαρτίου έγινε με μεγάλη επιτυχία. Την παρακολούθησαν μερικές χιλιάδες αστυνομικοί και δημοσιογράφοι και μερικές δεκάδες τουρίστες. Ο Pitsirikos ήταν εκεί, μεταμφιεσμένος σε μελαχρινή πωλήτρια σημαιών και μεταδίδει:


Χτες πήγα στη στρατιωτική παρέλαση. Εδώ με βλέπετε να περιμένω τον M. Hulot. Έχω κρυφτεί πίσω από τις ελληνικές σημαίες επειδή έχω παχύνει και έχω αποκτήσει γυναικεία περιφέρεια αλλά και πλούσιο στήθος.


Ο M. Hulot φτάνει τελικά και κρατάει πινακίδα που γράφει «Είμαι έτοιμος». Βέβαια, νομίζω πως  η εικόνα αναπαριστά την έξοδο του Μεσολογγίου, όπου δεν έμεινε ούτε ένας Έλληνας ζωντανός. Δεν του το λέω, για να μην τον στενοχωρήσω.


Περνάνε οι τσολιάδες μας και ο κόσμος χειροκροτάει επειδή διαφημίζουν την Alpha Bank που είναι ελληνική.


Μετά οι τσολιάδες μας διαφημίζουν την Marfin Egnatia Bank που είναι κι αυτή ελληνική αλλά γράφει το όνομά της στα ξένα, για να μπερδεύονται οι ξένοι και να την περνούν για αμερικάνικη.


Περνάνε και κάτι τσολιάδες χωρίς χορηγό. Είναι δύσκολη εποχή.


Ο κόσμος παραληρεί γιατί περνάνε οι φαντάροι μας που κρατάνε κάτι σημαίες που απεικονίζουν τον Σούπερμαν να καμακώνει το τέρας του Λοχ Νες.


Περνάνε οι Ευέλπιδές μας και τραγουδάνε το "Μακεδονία ξακουστή του Αλεξάνδρου η χώρα που έδιωξες τους βάρβαρους και μετά ψήφιζες Ψωμιάδηδες επειδή δεν μπορούσες χωρίς βάρβαρους". Θέλω να καταγγείλω -για το καλό της Πατρίδας και του Έθνους- πως ο πέμπτος Εύελπις από αριστερά δεν γκαρίζει όπως οι υπόλοιποι, και κρατάει το στόμα του κλειστό. Εντάξει, παίζει να είχε φάει και σκορδαλιά και να φοβόταν μη λιποθυμήσει όλη η Πανεπιστημίου από τη βρομερή του αναπνοή.


Πίσω από τους Ευέλπιδες έρχονται και άλλοι Ευέλπιδες αλλά το ρεπερτόριο δεν αλλάζει - κι αυτοί τραγουδάνε το "Μακεδονία ξακουστή". Εγώ θα περίμενα να πουν και κάνα Πλούταρχο ή κάνα Ρέμο, αφού είναι βέβαιο πως αυτούς τραγουδάνε, όταν δεν παρελαύνουν. Βέβαια, όλο και θα υπάρχει κάνας Εύελπις που να φτιάχνεται με την Εποχή της Μελισσάνθης.


Ένας κύριος κρατάει μια πινακίδα σαν κι αυτή που κρατάει και ο M. Hulot, και δεν έχει πάρει χαμπάρι πως ένας λιλιπούτειος τσολιάς έχει σκαρφαλώσει στον ώμο του και θέλει να του κλέψει την πινακίδα. Πιο πέρα, κάποιοι άλλοι πατριώτες κρατάνε μια πινακίδα που γράφει "Οχήματα τροφοδοσίας εκτός".


Μπροστά μας εμφανίζονται οι άνδρες των Ειδικών Δυνάμεων και ο M. Hulot αρχίζει να παραληρεί επειδή θυμάται τα οκτώ χρόνια που έκανε στα Ο.Υ.Κ., και την αποστολή του στην Τουρκία, όπου έσφαξε μόνος του -μέσα σε μισή ώρα- 1453 Τούρκους κομάντος και κάρφωσε την ελληνική σημαία στην Κόκκινη Μηλιά. Οι γύρω μας τον κοιτάνε έκπληκτοι, οπότε τον πλακώνω στις σφαλιάρες για να συνέλθει.

Περνάνε κάτι αναρχικοί φαντάροι και ο καθένας σηκώνει το χέρι του μέχρι όπου γουστάρει. Ανάμεσά τους, υπάρχει ένας κατάσκοπος από στρατό άλλης χώρας. Τον κατάλαβα μόνο εγώ. Είναι αυτός ο μαύρος εκεί αριστερά στο βάθος.


Άνδρας της αντιτρομοκρατικής -μεταμφιεσμένος σε αθώο κουλουρτζή- παίρνει χαμπάρι ότι έχω πάρει χαμπάρι ποιος είναι και με κοιτάει απειλητικά.


Ημίγυμνος ελεύθερος σκοπευτής τσεκάρει το χώρο, για να περάσει με ασφάλεια μια ανυπεράσπιστη διμοιρία των ΜΑΤ.


Ασφαλίτης που έχει μεταμφιεστεί σε μετανάστη από το Μπαγκλαντές τηλεφωνεί στη ΓΑΔΑ και ενημερώνει τους ανωτέρους του πως η παρέλαση ολοκληρώθηκε χωρίς να τη δει κανείς.


Με τον M. Hulot κατευθυνόμαστε προς τον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, προσπαθώντας να μη γίνουμε αντιληπτοί από τους εκατοντάδες τουρίστες που -στην πραγματικότητα- είναι ξένοι πράκτορες. Ένα περιστέρι ανεβαίνει στο κεφάλι του στρατηγού Μακρυγιάννη και τον κουτσουλάει εφτά φορές. Ο M . Hulot είναι απαρηγόρητος επειδή η παρέλαση δεν είχε τανκς, αεροπλάνα και υποβρύχια, οπότε -για να τον παρηγορήσω- του αγοράζω ένα λαχείο. Που λήγει στο εφτά.



back to main