Wham Jah: freakout και free
Λουκάς Μέξης

Την Παρασκευή 30.3 οι Wham Jah εμφανίζονται στο LIveDreams event του Ough! Με αυτή την αφορμή μιλούν για τη μουσική τους και τον αυτοσχεδιασμό.

«Wham Jah δεν είναι το "Wake Me Up Before You Go-Go" σε dub remix. Θα μπορούσαν όμως να είναι οι ήχοι του στομαχιού που προσπαθεί να χωνέψει ένα τέτοιο πάντρεμα», λένε οι ίδιοι. Στην περίπτωση αυτή, το στομάχι δεν είναι άλλο από ένα οργιαστικό τρίο -που αποτελείται από τον Παναγιώτη στην κιθάρα και τα φωνητικά, τον Κωνσταντή στα τύμπανα  και τον Παύλο στα synths και το σαξόφωνο, οι οποίοι «με urban-ritual χαρακτήρα αλέθουν θόρυβο-πανκ, τζαζ και ψυχεδελικές λιχουδιές με βιομηχανικά avant toppings». Οι Wham Jah προτιμούν να αυτοσχεδιάζουν πάνω στη σκηνή και κλέβουν πάντα τις εντυπώσεις , επειδή οι ζωντανές τους εμφανίσεις είναι πολύ δυναμικές και θορυβώδεις. Και όχι, το όνομα τους δεν το πήραν από το γνωστό ποπ συγκρότημα των 80s και φυσικά δεν έχουν καμία σχέση με το Last Christmas.

Φώτο: Thodoris Markou

Είσαστε καιρό μαζί σαν Wham Jah, παίζατε και σε άλλες πάντες;
Κωνσταντής: Εγώ είμαι και στους Lost Bodies και solo ως Kostadis.
Παύλος: Εγώ κάνω και δικά μου πράγματα, ηλεκτροακουστική. Και ο Παναγιώτης έχει διάφορα άλλα project.
Παναγιώτης: Παίζω στους Reverse Mouth κι έχω και ένα solo project ως Dead Gum.

Πότε προέκυψε η ιδέα να παίζετε improvisation μουσική μεταξύ σας; Από τζαμαρίσματα;
Παναγιώτης: Η ιδέα ήταν να κάνουμε κάτι λίγο διαφορετικό, λίγο freakout, που θα εκφράζει αυτό που ζούμε στη καθημερινότητα, και είναι καλό γιατί μεταξύ μας είμαστε πάνω από όλα φίλοι, δηλαδή είναι ένα δέσιμο τριών ανθρώπων.

Πόσο καιρό γνωρίζεστε;
Π: Ου, από το σχολείο.

Και πώς βγαίνει αυτό στα live;
Όλοι: Γαμώ.  

Φαντάζομαι ότι όταν αρχίζετε να παίζετε δεν έχετε ιδέα πού μπορεί να πάει το σετ, έτσι
K: Ναι, βγαίνουμε και απλά παίζουμε. Δεν υπάρχει καμία προεργασία, έχουμε μια συγκεκριμένη αισθητική που ό,τι και να παίζουμε θα έχει τον ήχο μας.

Το κοινό δεν ξενίζει λίγο με τον αυτοσχεδιασμό;
Παύλος: Αναλόγως, όχι απαραίτητα.
Παναγιώτης: Κατά βάθος αυτό που κάνουμε είναι άλλωστε ροκ, έχουμε ροκ ρυθμούς, ροκίζει.

Και οι επιρροές σας ποιες είναι; Αυτό μου θύμισε λίγο ένα side project των At The Drive In, που λεγόταν Defacto και ήταν τελείως αυτοσχεδιαστικό.
Κ: Mars Volta και τέτοια; Τώρα άκουγα και τον τελευταίο τους δίσκο, καλός.
Παναγιώτης: Από punk, από ηλεκτρακουστικά, από ψυχεδέλεια, από pop. Τα πάντα.

Και το όνομα πώς προέκυψε, ποιος το διάλεξε;
Παναγιώτης: Βγήκε λίγο μετά από μία κουβέντα και μας άρεσε. Το έχουμε γράψει και στο Bandcamp, ότι δεν είμαστε το «Last Christmas» σε dub remix.  

Έχετε όμως πατήσει ποτέ επάνω σε γνωστό κομμάτι να του αλλάξετε τα φώτα;
Παναγιώτης: Νομίζω ποτέ σε κανένα. Ήταν να παίξουμε μια φορά δύο διασκευές, τις είχαμε προετοιμάσει αλλά τελικά δε παίχτηκαν ποτέ. Δεν ήμασταν σε mood. Ήταν το «Starfield Road» των Sonic Youth που θα παίζαμε για τα γενέθλια μιας φίλης και της κάναμε πάρτι έκπληξη με τούρτα. Ήταν και ένα από Joy Division.
Παύλος: Τελικά αποδεχτήκαμε ότι δεν είμαστε cover band και το παρατήσαμε. 

Συνήθως ένα set σας πόσο κρατάει;
Παύλος: Από 20 μέχρι 30 λεπτά. Είναι πολλά όμως εκεί μέσα, είναι σαν να ακούς μια ενότητα με μέρη.

Και όλοι ακολουθούν τα τύμπανα;
Κ: Kάποιος από τους τρεις δίνει πάσα, την πιάνουμε και συνεχίζουμε από εκεί. Δεν είναι τόσο δύσκολο, είναι θέμα επικοινωνίας και προβών. Και να είμαστε εκεί, ένα μυαλό.
Παναγιώτης: Να ακούμε μουσική μαζί, να σχολιάζουμε τα πάντα μαζί, χωρίς να είναι απαραίτητα μουσικό. Και να κάνουμε μια πρόβα την εβδομάδα.
Κ: Πάμε για πρόβες στο Feedback στο Παγκράτι.

Αυτό δεν είναι πολλά λεφτά;
Παναγιώτης: Λιγότερα από το να στήσεις δικό σου στούντιο στο σπίτι σου.

Dayjobs υπάρχουν;
Κ: Εγώ είμαι ηχολήπτης, ο Παναγιώτης γραφίστας και ο Παύλος freelancer σε sound design.
Παύλος: Πάντως είναι δύσκολα,  όταν έχεις βέβαια την οικονομική ευχέρεια μπορείς και είσαι πιο αυτόνομος να πας τη μουσική σου εκεί που θέλεις.
Παναγιώτης: Κάποιες φορές χρειάζεται και η πίεση για να σε βοηθάει να σπρώχνεις και τα υπόλοιπα πράγματα στην ώρα τους.

Και τώρα τρέχετε για να κάνετε και κάποιο release;
Παύλος: Εντάξει υπάρχει η πλατφόρμα της Phase!Records που τρέχει ο Παναγιώτης, οπότε ότι θελήσουμε μέσα από εκεί θα γίνει.
Παναγιώτης: Μας ενδιαφέρει προφανώς βέβαια πολύ περισσότερο το physical release από ότι το digital, το physical είναι μια εικόνα δεν είναι αέρας τύπου mp3, αυτά είναι για streaming και free download. Θέλουμε κασέτες, βινύλια, ότι μπορεί ο άλλος να πιάσει στο χέρι του.
Κ: Ηχογραφήσαμε πρόσφατα υλικό για ένα 1-sided LP που τώρα μιξάρεται και ετοιμάζουμε κι ένα split LP με τους Balinese Beast.

Πλέον με τις οικονομικές δυσκολίες που ο κόσμος πάει αυστηρά μόνο σε free events, αυτό εσάς σας ρίχνει έναν τοίχο στη μούρη για κάποιο οικονομικό support;
Παύλος: Κοίτα, ίσα ίσα. Αυτό είναι το point του πράγματος, να οργανώνεις μόνος σου πραγματάκια, να μην έχεις να συνεννοηθείς με κανέναν, και πόσο καλύτερα να μην μπαίνει στη μέση τρίτος κόσμος και να κάνεις τη φάση σου free.
Παναγιώτης: Γενικά, δώσε μουσική στο λαό.

Από το Bandcamp έχει εμφανιστεί κανένα mail από κόσμο από έξω;
Παναγιώτης: Δεν έχουμε δει κάτι άξιο αναφοράς, αλλά να σου πω την αλήθεια και εμείς δε το πολυτρέχουμε, κανένας μας δεν έχει τόσο μεγάλη εξοικείωση με το net και όλα αυτά. Δεν έχει κανένας από εμάς facebook.
Παύλος: Καλύτερα χειρότερα έτσι εμείς λειτουργούμε. Και αυτό το project άλλωστε ξεκίνησε με τα δικά μας standards, και δεν αγχωνόμαστε -τα κάνουμε όλα με τους όρους μας.

http://whamjah.bandcamp.com



back to main