Το μικρό προσευχητάρι 7
ЕΓΟ ЛЭТЯΟ

Nηστική ποίηση encore.

Κόσμος με σταματάει στον δρόμο και  εκτός της οικονομικής κρίσης και του ότι είμαι κούκλος από κοντά,  με ρωτάει (με μία δόση καημού ) για το πότε θα δημοσιευτεί κάποιο άλλο ποίημα από την ποιητική μου συλλογή «Η ΙΔΕΑ». Ε, λοιπόν μετά από τόσες εκκλήσεις και την αγάπη που μου δείξατε (κύριε Πελοπίδα ευχαριστώ για τα παϊδάκια) σας παρουσιάζω ένα από τα αγαπημένα μου, αλλά και πιο πρόσφατα ποιήματα της συλλογής, γνωστό με τον τίτλο «Το παιδί της εργατιάς». Βγάλτε το ουίσκι το καλό, βάλτε 3 δάχτυλα και έναν πάγο, πατήστε το παρακάτω τραγούδι και αφήστε την κουλτούρα να κυλήσει αργά στις φλέβες σας.



Κλαίω και πονώ. Κλαίω και πονώ γιατί το I pad που μου φέρατε είναι το λευκό. Είναι το λευκό μανούλα και όλοι ξέρουν ότι είν’ το πιο αργό.
Ο Γιωργάκης ο Μιχάλης και ο Ανέστης έχουν το μαύρο, το μεγάλο. Αχ μανούλα, αχ μπαμπά δεν αντέχω την ζωή.
Το έγραψα στο φάσεμπουκ, στο twitter, το έβγαλα και στο κλαρί.
Φίλοι μου καλοί καλοί μου φίλοι, δεν αντέχω , Jesus what the fuck και τα ψυχοσωματικά που έχω.
Έβαλα έξτρα gordons στο ποτήρι, γιατί δεν θα τους κάνω το χατίρι.
Θα τους κλέψω τα λεφτά απ το συρτάρι και θα πάρω το μαύρο από το Χαϊδάρι.
Σας την έφερα χλεχέδες , τώρα είμαι cool, θα πηγαίνω στο σχολείο και θα είμαι ο καλύτερος από όλους τούλ(=τουλάχιστον ).
Θα βγω με το βρακί απ' έξω και σε όλους θα το πω. Έχω το μαύρο ρε τσουτσέκια, πάει το λευκό.
 Ήρθε το Σκ; Ωχ Παναγιά μου, δεν αντέχω, δεν μπορώ . Η μάνα μου η φακλάνα είχε  50ρικο.
Πώς θα βγω με την Λία, την Μαρία, τον Τοτο ;
Θέλω σφηνάκια να κεράσω, να κεράσω και να πιώ, γιατί όπως λέει και ο Τάκης «Είναι κουλ φίλε το ποτό»
 Α, ρε ζωή που κάνω. Μέσα στην καταπίεση και στον αλκοολισμό.
 Είμαι παιδί της εργατιάς και θα πάω και λιμενικό. Είναι καλά εκεί παιδί μου ξέρουμε και το αφεντικό.
Θα βγάζεις τα κέρατα σου και θα το ξύνεις το ακατανόμαστο.
Τέλεια , θα έχω και όπλο, καπέλο θα φορώ. Θα φωνάζω στα κορίτσια, αλητείες θα εξιστορώ: «Έχω περάσει εγώ που βλέπεις από φλεγόμενο φορτηγό
να σώσω ένα κορίτσι σε καρότσι αναπηρικό.
Εγώ που με βλέπεις, είμαι άτομο πολύ αυταρχικό, σκληρό.
Έχω ζήσει κακουχίες σαν ταινία σκληρού πορνό.
Είμαι ο καινούργιος Johnny Cash και άλλη κουβέντα δεν θα δεχτώ.
Αχ ζωή, που σε τραβώ με νύχια και με δόντια για να κρατηθώ. Σε αγαπώ και με πονάς σαν το καθαρκτικό.
Σας αγαπώ.

Θέλω να δώσετε σημασία στο ότι οι περισσότερες ομοιοκαταληξίες καταλήγουν σε όμικρον. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Θέλω να τονίσω ότι η ζωή είναι ένας κύκλος χωρίς αρχή και τέλος.
Ο ναι!



back to main