Σούσι, ράμεν και μπέντο στην Απόλλωνος
Μαρία Παππά

Η Hiroko Yoshida είναι η ιδιοκτήτρια του γιαπωνέζικου μαγαζιού δυο βήματα από την πλατεία Συντάγματος και ιδανική σύμβουλος για ό,τι έχει σχέση με την γιαπωνέζικη κουλτούρα.

photo: Manteau Stam. Πάνω φωτο: Christos Tzimas



Στην οδό Απόλλωνος 15 προς την Πλάκα, παράλληλη της Ερμού, τα τελευταία χρόνια υπάρχει ένα μικρό και όμορφο μαγαζάκι που φέρνει κυρίως ιαπωνικά προϊόντα, κατευθείαν από την χώρα παραγωγής τους. Αν λατρεύεις οτιδήποτε είναι «made in Japan», τότε στο Soya Athens θα ανακαλύψει ένα μικρό παράδεισο με προϊόντα και ιδιαίτερα αντικείμενα που έχουν σχέση με την Ιαπωνική κουλτούρα, τα οποία δεν μπορείς να βρεις πουθενά αλλού στην Αθήνα. Η συμπαθέστατη ιδιοκτήτριά του, κυρία Hiroko Yoshida -σε πολύ καλά ελληνικά- σου δινει πληροφορίες για όλα όσα θα ήθελες να ξέρεις για το σούσι ή το ράμεν –το σουβλάκι της Ιαπωνίας όπως το χαρακτηρίζει η ίδια–, ενώ παράλληλα μπορείς να χαζέψεις και να αγοράσεις τα κιμονό, τα σετ τσαγιού, ιαπωνικά σανδάλια κ.α. Σίγουρα θα βρεις ένα τουλάχιστον αντικείμενο που δεν θα μπορούσες να μαντέψεις για ποιο λόγο χρησιμοποιείται. Η κυρία Hiroko μίλησε στο ough! για την ιστορία του μαγαζιού και θυμήθηκε την αφορμή που την έφερε για πρώτη φορά στην Ελλάδα. 


 
Από πού κατάγεστε;
Κατάγομαι από το Τόκυο της Ιαπωνίας και γεννήθηκα πριν από κάμποσα χρόνια. Δούλευα στην Ευρώπη, αλλά και στην Ελλάδα, γιατί ασχολήθηκα με το ξενοδοχείο, τις δημόσιες σχέσεις και τις πωλήσεις. Ήμουν στο Rin Rin Hotel of the World, το καλύτερο ξενοδοχείο του κόσμου. Στην Ελλάδα είναι παράρτημα του ξενοδοχείου Μεγάλη Βρετάνια και έτσι ήρθα στη χώρα και γνώρισα τον σημερινό μου σύζυγο. Εκείνος ασχολιόταν πολύ με την Ιαπωνία, γιατί ήταν διευθυντής του ΕΟΤ στην  Άπω Ανατολή.

Έλληνας είναι;
Έλληνας.

Πώς αποφασίσατε να μείνετε εδώ;
Όταν παντρευτήκαμε δούλευα στο εξωτερικό. Μετά πήρε σύνταξη ο άντρας μου. Εδώ ήταν η στάση του, έτσι αποφάσισα να ανοίξω το μαγαζί.



Πόσο δύσκολο είναι να φέρνετε στην Ελλάδα προϊόντα από την Ιαπωνία;
Πάρα πολύ δύσκολο, γιατί ακόμη δεν έγινε απελευθέρωση όλων των προϊόντων. Κάνουν έλεγχο για την ραδιενέργεια και αυτό στοιχίζει πολύ. Μέχρι τότε δεν είχαμε πρόβλημα. Απλά η μόνη δυσκολία ήταν ότι είναι μακρινή η απόσταση και ανάμεσα στην Ελλάδα και την Ιαπωνία δεν υπάρχει απευθείας αεροπορική γραμμή. Ούτε πλοίο. Έπρεπε να κάνεις εισαγωγή μέσω κάποιου άλλου κράτους και ήταν περιορισμένα όσα μπορούσαμε να φέρουμε. Παρόλα αυτά, είχαμε πολλές δυνατότητες. Τώρα έχουν απαγορεύσει πολλά πράγματα.

Τι έχουν απαγορεύσει κυρίως;
Κανονικά από την Ιαπωνία απαγορεύεται να εισάγεις τρόφιμα, αν δεν έχουν πάνω χαρτί που να λέει ότι δεν έχουν ραδιενέργεια. Συνήθως δεν έχουν, επειδή τσεκάρουν πού παράγεται και από τι. Είναι ολόκληρη διαδικασία. Όταν έχει π.χ. σόγια από φασόλι, υπάρχει ένα ερωτηματολόγιο που λέει από πού είναι το φασόλι και από πού μαζεύτηκε. Και το σακέ επίσης, που έχει το ρύζι ως βασικό του προϊόν, πρέπει να λέει από ποια περιοχή προέρχεται το ρύζι και αν επιτρέπεται η εξαγωγή ή όχι.



Πότε ανοίξατε το μαγαζί;
Το 2005.

Η κρίση σας έχει επηρεάσει καθόλου;
Το πρόβλημα είναι ότι σιγά, σιγά ο κόσμος φεύγει από την Αθήνα. Είχα πολλούς πελάτες, κυρίως νέους ανθρώπους, που έρχονταν να ψωνίσουν, αλλά τώρα έχουν βρει καλύτερη δουλειά στο εξωτερικό και έχουν φύγει. Κατά τα άλλα, δεν βλέπω και τόσο μεγάλη διαφορά. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι έχει ανέβει το γιεν. Δεν το έχει καταλάβει ο κόσμος εδώ ακόμη, αλλά δεν υπάρχει εμπιστοσύνη στο ευρώ στην διεθνή αγορά, είναι σε χειρότερη κατάσταση τώρα σε σχέση με το ξένο νόμισμα.

Τι αγοράζουν περισσότερο οι Έλληνες;
Αυτή τη στιγμή, είδη για σούσι. Όσο χειροτερεύει η κρίση, τόσο προτιμούν να το φτιάχνουν στο σπίτι μου φαίνεται. Το έχει μάθει πια ο κόσμος  και είναι πανάκριβο έξω. Δεν είναι δύσκολο να το φτιάξεις και δεν σου παίρνει πολύ ώρα. Φτιάχνεις το ρύζι, κόβεις τα λαχανικά, τα ψάρια και τα υπόλοιπα υλικά και μετά τα τυλίγεις. Έτσι το μάκι είναι έτοιμο, δεν χρειάζεται μαγείρεμα. Είναι πολύ βολικό και υγειινό, το ετοιμάζεις εύκολα όταν έχεις κόσμο, χωρίς να ταλαιπωρηθείς, δεν χρειάζεται φούρνο. Είναι ιδανικό για νεαρόκοσμο.


 
Πώς αντιμετωπίζει ο Έλληνας την Ιαπωνική κουλτούρα;
Γι’ αυτό δεν μπορώ να πω πολλά πράγματα. Ο καθένας διαφορετικά, αλλά νομίζω ότι έχουν μεγάλη αγάπη για εμάς και εμείς αγαπάμε την Ελλάδα.

Ποια είναι η μεγάλη διαφορά της Ιαπωνίας και της Ελλάδας;
Πολλά πράγματα, αλλά εδώ μετράει η ποσότητα πάρα πολύ, ενώ στην Ιαπωνία μετράει η ποιότητα. Η ποσότητα δεν μας ενδιαφέρει τόσο πολύ, γι’ αυτό όλα αυτά που βλέπετε είναι μικρά. Αρκεί να είναι ωραία και καλά. Αυτό μετράει. Ο Έλληνας αν δεν βλέπει κάτι μεγάλο, με όγκο, δεν ευχαριστιέται. Φυσικά δεν είναι όλοι έτσι. Εφόσον αυτοί οι άνθρωποι που έρχονται στο μαγαζί μου έχουν κάποιο επίπεδο, δεν χρειάζεται να εξηγήσω γιατί είναι τόσο μικρά τα αντικείμενα.

Τι σας είχε φανεί πολύ περίεργο στην Αθήνα όταν είχατε πρωτοέρθει;
Μιλάμε για πολύ παλιά, για το 1986-87, που εμένα στην Ελλάδα. Έμοιαζε πολύ σαν τη σημερινή Μέση Ανατολή. Ο κόσμος κοίταγε τους ξένους -ειδικά εμάς, γιατί τότε δεν υπήρχαν τόσοι πολλοί Ασιάτες- περίεργα, χωρίς να υπάρχει λόγος. Για τους δυτικούς ανθρώπους, αυτοί που δεν ήταν δυτικοί άνθρωποι ήταν κάτι αξιοπερίεργο, γιατί δεν είχαν ξαναδει ποτέ. Οι Έλληνες μιλάνε πολύ δυνατά, όταν μιλούν είναι σαν να κάνουνε πόλεμο. Μπορεί να αγαπιέστε μεταξύ σας, αλλά είναι σαν να μαλώνετε συνέχεια. Συμβαίνει και στην Ιαπωνία μεταξύ της οικογένεια και των φίλων, αλλά όχι στο δρόμο, ας πούμε. Κορνάρει και πάρα πολύ στο αυτοκίνητο ο Έλληνας. Όχι τώρα, τότε ήταν χειρότερα.



Τώρα έχει αλλάξει ο Έλληνας;
Τώρα έχουν γίνει πιο μαζεμένοι οι Έλληνες, δεν είναι τόσο εκφραστικοί όσο παλιά. Μάλλον παλιά ήταν πιο καλά που ξέραμε τι σκέφτεστε, τώρα δεν μιλάτε πια έτσι.

Ποιο είναι το πιο παράξενο πράγμα που σας έχουν ζητήσει στο μαγαζί;
Βασικά για αδυνάτισμα κάνουν πολλές ερωτήσεις. Μερικοί άνθρωποι όταν παίρνουν ιαπωνικά προϊόντα αδυνατίζουν, γιατί η διατροφή μας είναι πολύ καθαρή και δεν παχαίνει. Είναι λίγο δύσκολο να τους πείσω ότι δεν πουλάω τσάι για αδυνάτισμα. Το να πίνεις για 50 μέρες και να αδυνατίζεις αυτό δεν υπάρχει. Επηρεάζουν όμως τον οργανισμό ορισμένα τσάγια που έχουν περισσότερο χλωροφύλλη. Εντάξει, όμως, δεν ζητούν πολύ περίεργα, οι περισσότεροι άνθρωποι που μπαίνουν εδώ μέσα κάτι ξέρουν για το μαγαζί. Δεν μπαίνουν τυχαία από το δρόμο.

Κάποια ιδιαίτερα προϊόντα που φέρνετε εδώ;
Διάφορα προϊόντα που μπορείς να βρεις και στην ελληνική αγορά, π.χ. μαγιονέζα, εδώ είναι διαφορετικά. Ή διάφορες σάλτσες και καρυκεύματα που μπορείς να βρεις και στο supermarket αλλά εδώ είναι διαφορετική η γεύση τους. Κι όλα τα μικρά αντικείμενα που στους Έλληνες φαίνονται πολύ περίεργα, αντικείμενα με περίεργα σχήματα όπως αυτό το ροζ αρκουδάκι. Παλιά είχαμε ένα ξύλο που βοηθάει να καθαρίσεις τα ρούχα, για να φύγει ο λεκές. Βάζουμε αυτό, το βουρτσίζουμε με το βουρτσάκι και φεύγει.



Πόσοι Ιάπωνες υπάρχουν στην Ελλάδα;
Σίγουρα πάνω από 350. Για μένα είναι σημαντικό το ότι αυτοί οι πιο μεγάλοι σε ηλικία από μένα άνθρωποι, που έχουν παντρευτεί με Έλληνα-ίδα έχουν παιδιά που αγαπάνε πολύ τα γιαπωνέζικα. Μπορεί να μην φαίνονται και πολύ Γιαπωνέζοι ή Γιαπωνέζες, αλλά τα αγαπάνε.

Σας λείπει η Ιαπωνία; Πηγαίνετε;
Πηγαίνω κάθε χρόνο. Μόνο πέρσι δεν πήγα, γιατί είχαμε το σεισμό και η κατάσταση δεν ήταν καλή. Γιατί είχε μέχρι τον Οκτώβριο σεισμούς. Βέβαια, αυτοί που ζούν εκεί δεν καταλαβαίνουν όλους τους σεισμούς, τους έχουν συνηθίσει, αλλά εμένα μου είπαν ότι πρέπει να σταματήσει πριν πάω. Κουνήθηκαν γύρω στις 800 φορές μετά το σεισμό. Ήταν μεγάλη καταστροφή.

Αν πάμε Ιαπωνία τι μας συμβουλεύετε να δούμε;
Αυτό που λένε όλοι, το Τόκυο, το Κιότο, αλλά κάθε περιοχή θα σας φανεί πολύ ιδιαίτερη.
Soya Athens, Απόλλωνος 15, Αθήνα.

Περισσότερα εδώ:
http://174.37.165.45/~soyajap/pages/gr



back to main