Giganta sounds
the ough! team

Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες Ελληνίδες μουσικούς που δημιουργεί στην Αθήνα μιλάει στο ough! για την εμπειρία της στη Μαδρίτη και τα σχέδιά της.

Φωτο: Manteau Stam.

H Giganta ήταν από τα ονόματα που κέρδισαν τις εντυπώσεις στο πρώτο event του ough! Η Ελένη Αδαμοπούλου που κρύβεται πίσω από το μουσικό project (και πίσω από τα Manekinekod και Magnitophono), συνδυάζει διάφορα είδη της σύγχρονης electronica και φτιάχνει ήχους με μεγάλο ενδιαφέρον, που εξελίσσονται διαρκώς: από chip tune, glitch και grime, μέχρι κλασική μουσική και «τρομακτικά» σάουντρακ. Δουλειά της έχει κατά καιρούς κυκλοφορήσει σε συλλογές του εξωτερικού, συνεργάζεται με την αγγλική Reactify music και δημιουργεί ηχητικές εγκαταστάσεις για i-phone και i-pad. Πρόσφατα την επέλεξαν ανάμεσα σε 4000 υποψήφιους για να συμμετέχει στο Red Bull Academy που έγινε στη Μαδρίτη και αυτή τη στιγμή ετοιμάζει ένα σωρά πράγματα. Τη συναντήσαμε ένα μεσημέρι με πολύ κρύο και βροχή και μας μίλησε για την εμπειρία της στη Μαδρίτη και τα άμεσα σχέδιά της.

  
    
Πώς πήγες στο Red Bull Academy;
Μου είχαν πει για αυτό και η May Roosevelt και η Lucretia Dalt (Κολομβιανή, που ήμασταν μαζί στην συλλογή της Monica Enterprise). H Lucretia είχε έρθει σε κάποια φάση να παίξει εδώ, κάναμε παρέα και μου πρότεινε να στείλω. Είδα ότι γινόταν στο Τόκυο πέρσι και σκέφτηκα ότι ούτως ή άλλως ήταν ονειρικό ταξίδι και ότι θα ήθελα πολύ να πάω. Σκέφτηκα θα στείλω κι ό,τι γίνει. Η αίτηση ήταν 16 σελίδες, ψυχογράφημα κανονικό, στην οποία σε ρωτάνε από το πότε έκλαψες για τελευταία φορά, μέχρι το τι θα έπαιζες σε ένα άφτερ πάρτι το πρωί και τι θα έπαιζες την ώρα που είναι το peak, ή ζητούν να ζωγραφίσεις το μουσικό σου σύμπαν. Έχει πάρα πολλές λίστες και άπειρες ερωτήσεις. Κάθισα και συμπλήρωσα την αίτηση. Ήθελαν και ένα CD με δικές μου μουσικές για να ακούσουν. Λίγο πριν βγουν τα αποτελέσματα ακυρώνεται το Τόκυο, λόγω σεισμού και έτσι κατέληξαν στη Μαδρίτη. Το είχαν ξανακάνει εκεί παλιότερα και είχαν τις διασυνδέσεις και τα μαγαζιά που μπορούσαμε να παίξουμε, κτλ.

Είχε μεγάλη συμμετοχή;
Έγιναν 4000 αιτήσεις και πήραν 60 άτομα από όλο τον κόσμο. Απίστευτη εμπειρία.

Πώς ήταν εκεί;
Βασικά, δεν μας είχαν πει ακριβώς ποιο είναι το πρόγραμμα, πώς θα γίνει. Είχαμε κανονίσει τα live, τους είχαμε στείλει το set-up, τι θα παίξουμε και τι εξοπλισμό χρειαζόμαστε, αλλά δεν ξέραμε ποιοι θα μας κάνουν τις διαλέξεις, ποιο είναι το καθημερινό πρόγραμμα, πώς θα γίνουν ακριβώς οι συνεργασίες. Δεν στα λένε αυτά, είναι ψιλο-έκπληξη. Εγώ έφτασα μια μέρα νωρίτερα και πήρε δυο μέρες μόνο για να έρθουν τα 30 άτομα.



Πού έγινε;
Έγινε στο Μatadero που ήταν παλιό σφαγείο και τώρα έχει γίνει πολιτιστικός χώρος. Μια φάση σαν το Γκάζι, όπως είναι η Τεχνόπολη, αλλά σχεδόν δεκαπλάσιο σε μέγεθος. Χανόσουν μέσα. Έχουν στήσει κάτι που θα είναι μόνιμο και μετά φώναξαν διάφορους καλλιτέχνες για να φτιάξουν ξύλινα σπιτάκια, κάτι σαν μικρά στούντιο. Εκεί συνεργαζόμασταν μεταξύ μας και παίζαμε. Είχε τρελό εξοπλισμό, όλα τα απίστευτα συνθεσάιζερ, ό,τι μπορείς να φανταστείς και που εσύ φυσικά δεν μπορείς να το πάρεις, γιατί το κάθε μηχάνημα έχει 10 χιλιάρικα. Τα είχαν νοικιάσει γι’ αυτές τις μέρες. Ξεκινούσαμε το πρωί στις 10.30, πέρναγε βανάκι και μας έπαιρνε και μας πήγαινε στο χώρο που ήταν οι εγκαταστάσεις, στο Matadero. Παίρναμε αρχικά πρωινό και μετά ξεκινούσε η πρώτη διάλεξη, στις 12 και μας μίλαγαν 2 καλλιτέχνες κάθε μέρα. Είχε τον Alva Noto, τον Frankie Knuckles, τον Paul Riser από τη Motown, την Erykah Badu, τον MF Doom. Ήταν αδιανόητο. Είχε και πιο νέους για να μας πουν για τη φάση, όπως τον Addison Groove, τον DJ Rashad. Είχε καλλιτέχνες από διάφορες φάσεις, εκτός της ηλεκτρονικής, που μας μιλούσαν. Είχε και jazz, ροκ, ethnic. Είχε έναν Ισπανό που λέγεται Arturo Lanz, o ο οποίος παίζει ως Εsplendor Geometrico με λίγο πιο noise ήχους που έδωσε μια διάλεξη σοκαριστική. Δεν έχω ξανακούσει τέτοια πράγματα. Φτιάχνει τη μουσική στο δωμάτιο του με ακουστικά. Δεν μένει στην Ευρώπη νομίζω, αλλά στην Κίνα, όπου δουλεύει στην πρεσβεία. Και μας έλεγε ότι τα κομμάτια του τα στέλνει σε κάποιους που τα κόβουν όπως θέλουν αυτοί. Δεν βάζει τίτλους, δεν ήξερε καν τι περιέχει το CD που μας έδειχνε. Τον ενδιαφέρει μόνο να παίζει, τίποτα άλλο. Ήταν η πιο περίεργη διάλεξη επειδή τα διακωμωδούσε όλα. Γενικώς, γνωρίσαμε γύρω στα 100 άτομα και ήταν λίγο δύσκολο στην αρχή, γιατί έπρεπε να θυμάσαι τα ονόματα, τι κάνει ο καθένας, κτλ. Γι’ αυτό μας είχαν δώσει ένα κύκλο που είχε τις φωτογραφίες από τα 30 άτομα που ήμασταν μουσικοί και όπως το γύρναγες έλεγε το όνομα, τη χώρα και όλα. Από κάθε χώρα είχαν σκάσει δημοσιογράφοι, το MTV. Γύριζαν και ντοκιμαντέρ. Από την Ελλάδα στείλανε μόνο 1 άτομο για μια μέρα.

Τελικά έχασες την ευκαιρία να πας στο Τόκυο.
Ήταν καλύτερα που έγινε στην Ευρώπη γιατί μπορεί να σε φωνάξουν για συνεργασίες, ενώ ποιος θα σε καλέσει στο Τόκυο; Στη Μαδρίτη είσαι πιο κεντρικά. Εξάλλου, στην Ισπανία κάνουν το Σόναρ, το Πριμαβέρα, τόσα φεστιβάλ.

Τι άλλο είχε το πρόγραμμα;
Όταν τέλειωναν οι διαλέξεις, τρώγαμε πάλι. Εντωμεταξύ, έπαιζε φαγητό συνέχεια, γιατί αυτό το ωράριο δεν αντεχόταν, να κοιμάσαι 4 ώρες κάθε μέρα. Την τρίτη μέρα είχαμε αρχίσει όλοι να τρέμουμε από τους καφέδες και τα redbull.



Πόσες μέρες ήταν;
Δώδεκα, αλλά φαντάσου να βγαίνεις κάθε βράδυ. Άλλοι μας φώναζαν στο ραδιόφωνο για να παίξουν κομμάτια μας, άλλοι ήθελαν την αίθουσά μας για να γυρίσουν διάφορα. Χάναμε κάποιες ώρες που γινόταν αυτό το μπάχαλο. Μετά σε φώναζαν οι φωτογράφοι, τελείωνε αυτό και μετά είχαμε στούντιο. Πήγαινε 7 η ώρα μέχρι να φάμε και έπρεπε να βρεις κάποιο στούντιο για να δουλέψεις. Είχε 9 στούντιο για 30 άτομα, επίτηδες για να συνεργαστείς με τους άλλους, αλλά κάποιοι είχαν ήδη ξεκινήσει να φτιάχνουν κομμάτια, οπότε σου έλεγαν δεν παίζει εδώ κι έτρωγες ώρες στο περίμενε. Μπορούσες όμως να πάρεις από το equipment place ηχεία και να στήσεις μόνος σου στο κενό, στην αυλή και να παίξεις. Μόλις τελείωνε αυτό, ίσα που προλάβαινες να πας στο ξενοδοχείο να κάνεις μπάνιο. Τα event ξεκινούσαν όλα πολύ νωρίς, γύρω στις 8, και συνέχιζαν μέχρι 5-6 το πρωί και αυτό γινόταν κάθε μέρα.

Κόσμο γνώρισες;
Κόσμο γνώρισα πάρα πολύ. Άπειρο κόσμο. Στο stuff crew ήταν ο Mark Pritchard, ο Egon, o Seiji, o Todd Osborne και ο Matthew Johnson και αυτοί ήταν υπεύθυνοι για οτιδήποτε χρειαζόμασταν. Δηλαδή σου έδιναν συμβουλές, σου έλεγαν πώς να ηχογραφήσεις, πώς να συνδέσεις πράγματα, ήταν εκεί όλη την ημέρα και για οτιδήποτε χρειαζόσουν πήγαινες σε αυτούς. Ένα άλλο πράγμα που μου έκανε εντύπωση ήταν ότι ήταν εκεί ο παραγωγός των Depeche Mode, o Gareth Jones, ο οποίος παρόλο που πάλι είναι άλλη φάση, ερχόταν στο δωμάτιο και σου έδινε συμβουλές. Π.χ. δούλευα μαζί με την Anna Helder που είναι από την Αργεντινή και είχε έρθει και μας έδειχνε διάφορα tips για το πώς μπορούμε να στήσουμε ένα κομμάτι και να το κάνουμε πιο ενδιαφέρον. Γενικώς ήταν όλοι πάρα πολύ καλοί, με κανένα τουπέ και πάρα πολύ ενθουσιασμένοι με τη νέα γενιά μουσικών. Δεν είχε σημασία απαραίτητα να είσαι κοινωνικός και να μιλάς. Υπήρχαν αρκετά άτομα, ακόμη κι από αυτούς που ήταν υπεύθυνοι, που ήταν αμίλητοι ή πολύ προσγειωμένοι και έλεγαν κάνε αυτό που γουστάρεις. Δεν θα σου πει κανείς τίποτα. Υπήρχε ελευθερία. Τα πάρτι ήταν πολύ ωραία. Τρελές διοργανώσεις από χώρους και από ήχο. Γενικά μας είχαν πει να μην ανησυχούμε για τίποτα. Για ότι χρειαζόταν δεν υπήρχε περίπτωση να σου πουν όχι.

Τι ευκαιρίες σου προσφέρει αυτό;
Κοίτα, αυτό δεν σου εξασφαλίζει κάτι. Δεν σημαίνει ότι θα πας εκεί και θα σε βουτήξουν και θα κάνεις δισκογραφική δουλειά απαραίτητα. Απλά κάνεις τις επαφές και μετά, στο τέλος, σου δίνουν τη λίστα με όλα τα άτομα που ήταν εκεί πέρα, έχεις όλα τα μέηλ και μπορείς ανά πάσα στιγμή να επικοινωνήσεις με όλους. Από την άλλη, αρκετοί από τους καθηγητές σου λένε ότι θα είμαστε σε επαφή.



Πόσος καιρός έχει περάσει από τότε;
Νοέμβρη γύρισα. Δεν είναι πολύ καιρός.
 
Μπορείς να ξανακάνεις αίτηση;
Όχι μια φορά σε παίρνουν, αλλά το καλό είναι ότι μπορεί να ξαναπάς και να παρακολουθήσεις τις διαλέξεις. Κάποια έξοδα παίζει να καλύπτουν, αν θέλεις να ξαναπάς. Γενικότερα μας έχουν πει οτιδήποτε κάνουμε να τους ενημερώνουμε. Το ξενοδοχείο που ήμασταν ήταν φοβερό. Ο καθένας είχε το δικό του δωμάτιο. Ηρεμία και ασφάλεια. Μετά από τόση κούραση ήθελες να ήσουν μόνος σου. Μας έδωσαν βαλίτσα, στικάκι, κινητά για να μιλάμε μεταξύ μας και για να μην χρεωνόμαστε. Βασικά δεν πλήρωνες τίποτα. Μόνο μια μέρα είχαμε κενή που μας πήγαν σε ένα παζάρι και πήραμε δίσκους. Μαδρίτη δεν προλάβαμε να δούμε τίποτα, βέβαια όλα τα κλαμπ τα έχω δει.

Τώρα τι ετοιμάζεις;
Κάνω μουσική για ένα βίντεο με μέδουσες ως Manekinekod για τον Μatthias Fritsch. Έχει φτιάξει κάποια βίντεο-κλιπ και θα τα παρουσιάσει στην Αθήνα. Μετά αυτό έχω τα Silent Movies στις 23-26 Μαρτίου όπου θα παίζουν καλλιτέχνες πάνω σε βουβές ταινίες, μοντέρνες όμως. Κάτι ρεμίξ τελειώνω επίσης αυτόν τον καιρό. Έχω στείλει σε ένα διαγωνισμό για το Museum of Science. Ως Giganta φτιάχνω δυνατά κομμάτια, ενώ ως Manekinekod θέλω να φτιάξω κάποια πιο ήρεμα, που είναι πιο σάουντρακ κατάσταση. Δεν έχω σκοπό καν να τα παίξω live, αλλά να είναι μόνο για σάουντρακ και ψιλο-θρίλερ. Ο δίσκος σαν Giganta δεν ξέρω πότε ακόμη θα κυκλοφορήσει. Και παίζει μια φάση από Αμερική από ένα label, αλλά είναι σε πολύ αρχική φάση ακόμη. Τώρα τι από όλα αυτά θα γίνει δεν ξέρω γι’ αυτό δεν μπορώ να σου πω και τίποτα με λεπτομέρειες.



Τι άλλο κάνεις εκτός από μουσική;
Μόνο μουσική και ποδήλατο.

Όποιος μουσικός ενδιαφέρεται να συμμετάσχει στο φετινό Red Bull Academy πρέπει να συμπληρώσει την αίτηση μέχρι τις 2 Απριλίου 2012 και να τη στείλει μαζί με τις μουσικές του/της επιλογές στο 
www.redbullmusicacademy.com.
Όλες οι λεπτομέρειες βρίσκονται εκεί.



back to main