Νικόλας Βεντουράκης: fashion photographer
M.Hulot

Το πρώτο Fashion Live που διοργανώνει το Ozon Raw στην Αθήνα ήταν η αφορμή να μιλήσουμε με έναν από τους νέους φωτογράφους που συμμετέχουν στο πολύ ενδιαφέρον workshop.  

Ο Νικόλας Βεντουράκης ανήκει στην νέα γενιά Ελλήνων φωτογράφων μόδας. Από το 2009 συνεργάζεται με ελληνικά και ξένα περιοδικά, καθώς και με σχεδιαστές μόδας όπως οι Lulu Guinness, Viking Wong κ.α. Μένει μόνιμα στο Λονδίνο όπου εργάζεται, συνεχίζοντας παράλληλα τις σπουδές του στο Central Saint Martins. Το Σάββατο 4 Φεβρουαρίου συμμετέχει στο workshop που διοργανώνει το Ozon Raw με θέμα την διαδικασία παραγωγής ενός editorial μόδας, όπου θα παρουσιάσει τι ακριβώς κάνει ένας φωτογράφος. 

Πες μου μερικά πράγματα για σένα, για το background σου.
Αυτό και αν είναι δύσκολη ερώτηση. Χμ, λοιπόν είμαι 30 χρονών, δουλεύω ως φωτογράφος, ζω στο Λονδίνο εδώ και 5 χρόνια, αλλά πηγαινοέρχομαι στην Ελλάδα κάθε τρεις και λίγο.   

Πότε ξεκίνησες να ασχολείσαι με τη φωτογραφία; Πώς;
Στις πανελλήνιες πέρασα στο ΤΕΙ Φωτογραφίας. Ήταν να ξαναδώσω, αλλά κάτι στη φωτογραφία με τράβηξε και έμεινα.

Με τι φωτογραφίζεις;
Με ό,τι πέσει στα χέρια μου και από εκεί και πέρα με ό,τι χρειάζεται για το project που έχω αναλάβει. Για τη δουλειά συνήθως δουλεύω με ψηφιακές μηχανές λόγω κόστους και χρονοδιαγραμμάτων. Αλλά έχει τύχει πριν λίγους μήνες να κάνω ολόκληρο θέμα μόδας σε φιλμ. Για τα προσωπικά μου project φωτογραφίζω σχεδόν αποκλειστικά με φιλμ, αλλά όχι για κάποιο συναισθηματικό λόγο. Απλώς αυτό που θέλω και χρειάζομαι δεν μπορώ να το πάρω από ψηφιακές μηχανές με λογικό κόστος. Αν αυτό αλλάξει δεν θα είχα κανένα πρόβλημα να αλλάξω το μέσο μου.

Τι σου αρέσει να φωτογραφίζεις;
Ειλικρινά δεν ξέρω. Πορτρέτα σίγουρα. Αλλά και landscape. 

Υπάρχει τέλειο μοντέλο για σένα; Το έχεις βρει;
Τέλειο δεν ξέρω τι θα πει, αλλά μοντέλα τα οποία με έχουν ενθουσιάσει όταν δουλεύαμε μαζί, ναι έχουν υπάρξει. Τα μοντέλα είναι λίγο σαν τους ηθοποιούς. Αν έχουν το ταλέντο, τότε με την κατάλληλη καθοδήγηση μπορούν να βγάλουν απίστευτες εικόνες, αλλά επίσης αν είναι και ταλέντα και έχουν την εμπειρία ο φωτογράφος σχεδόν δε χρειάζεται να πει τίποτα. Το καταλαβαίνουν και στο δίνουν από μόνα τους.

Είναι δύσκολο να πείσεις κάποια/κάποιον να βγάλει τα ρούχα του;
Όχι καθόλου. Τον ρωτάς με ειλικρίνεια. Αν δεν θέλει και δεν πρόκειται να το κάνει σταματάς και δεν πιέζεις. Άμα φαίνεται ότι απλώς θέλει λίγο σπρώξιμο τότε “βοηθάς” με το να τον/την κάνεις να νιώσει σιγουριά. Μέχρι στιγμής δεν έχω εισπράξει αρνητική απάντηση. Μάλλον προσέχω πότε και ποιους ρωτάω!

Με τις ψηφιακές κάμερες και τα κινητά όλοι μπορούν να είναι φωτογράφοι. Ποια είναι η γνώμη σου γι’ αυτό; Μπορεί να ξεχωρίσει ένας καλός φωτογράφος μέσα στις εκατομμύρια φωτογραφίες που ανεβαίνουν κάθε στιγμή στο ίντερνετ; Πόσο έχει βλάψει τους επαγγελματίες φωτογράφους αυτό;
Η φωτογραφία κακά τα ψέματα είναι κάτι το πολύ εύκολο. Δε χρειάζεται καμία ειδική γνώση. Χρειάζεται μόνο να έχεις ανοιχτά τα μάτια και να έχεις διάθεση για πολύ (πολύ όμως) δουλειά. Οπότε ο καθένας μπορεί να γίνει φωτογράφος. Και αυτό δεν ξέρω αν είναι καλό ή κακό, αλλά απλώς ισχύει. Από εκεί και πέρα, το αν μπορεί να ξεχωρίσει κάποιος  θα έλεγα ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο, αλλά την ίδια στιγμή είναι και πιο εύκολο. Και εξηγούμαι: σήμερα μπορεί να δει τις φωτογραφίες σου κάπου online ο editor κάποιου περιοδικού ή κάποιας διαφημιστικής και να σηκώσει το τηλέφωνο και να σου πει: Θες να κάνεις αυτό για εμάς; Παλιότερα οι πιθανότητες να συμβεί αυτό ήταν ουσιαστικά μηδέν. Τώρα είναι 0,1. Οπότε είναι μάλλον καλύτερα. Όσο για τους επαγγελματίες το επάγγελμα, στον τομέα της παροχής βασικής εικόνας, ναι έχει επηρεαστεί αρνητικά.

Πού θεωρείς ότι βρίσκεται η σύγχρονη φωτογραφία το 2012; Και η φωτογραφία μόδας;
Όλα γυρίζουν γύρω από την κινούμενη εικόνα και την ψηφιακή τρισδιάστατη. Η κλασική commercial φωτογραφία χάνει πλέον τη θέση της. Δε θα σταματήσει να υπάρχει, αλλά δεν θα έχει την ίδια σημασία που είχε. Και στη μόδα το ίδιο συμβαίνει . Πιο μεγάλη σημασία έχουν τα streaming videos, παρά η στατική εικόνα. Η ίδια η φωτογραφία έχει αρχίσει να παίρνει πιο πολύ τη θέση ενός καλλιτεχνικού μέσου - για αυτό και η art photography αγορά ανθεί.

Σε σχέση με παλιότερα, υπάρχουν περιθώρια για superstar στο χώρο της φωτογραφίας (ειδικά στη φωτογραφία μόδας).
Όχι, αλλά σίγουρα βγαίνουν ακόμα μεγάλα ονόματα. Υπάρχουν με κάποιο τρόπο πιο πολλοί σταρ, αλλά σίγουρα λιγότεροι σουπερ σταρ - και νομίζω ότι είναι το ίδιο όπως με τη μουσική. Υπάρχουν καινούργιες μεγάλες μπάντες αλλά δεν υπάρχουν οι καινούργιοι  Rolling Stones και U2.

Υπάρχει κάποιο έντυπο που σου αρέσουν πολύ οι φωτογράφοι του;
Για μόδα μιλάμε πάντα;  Δε θα έλεγα ότι υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο έντυπο, αλλά τα περισσότερα κατά καιρούς έχουν πολύ καλές - αλλά και πολύ κακές δουλειές. Interview, Industry, V, dansk, the Room, Metal, Port, Fantastic Man, QVEST, α, και σίγουρα το MAN ABOUT TOWN. Και το ΤΑΝΚ. Και το POP. 

Έχει η Αθήνα ενδιαφέρον φωτογραφικά;
Πολύ μεγάλο. Πάρα πολύ μεγάλο. Αλλά είναι δύσκολο να ξεφύγεις από τα κλισέ. Με αυτό παλεύω αυτό τον καιρό. Να βρω ένα τρόπο να βγάλω τις φωτογραφίες που θέλω στην Αθήνα. Κάθε φορά που επιστρέφω στην Ελλάδα φωτογραφίζω όσο μπορώ την Αθήνα.

Το Λονδίνο;
Ο κόσμος, οι άνθρωποι σίγουρα. Η ίδια η πόλη δε με εμπνέει.

Τι κάνεις αυτή τη στιγμή; Πώς είναι τα πράγματα για έναν φωτογράφο στην Αγγλία;
Αυτή τη στιγμή δουλεύω freelance, ετοιμάζομαι για τα meetings της London Fashion Week, κάνω research για κάποιες φωτογραφίσεις και την ίδια στιγμή ξανά-σπουδάζω. Κάνω ένα MFA Photography στο Central Saint Martins με υποτροφία. Οπότε πέρα από τη μόδα συνεχίζω τα προσωπικά μου project.

Ποια είναι η πιο μεγάλη δυσκολία που έχει να αντιμετωπίσει ένας νέος φωτογράφος σήμερα;
Να βρει τρόπο να ζήσει από τη φωτογραφία. Πλέον είναι αρκετά δύσκολο να βρει δουλειές που πληρώνουν.

Πες μου μερικά highlights από τις μέχρι τώρα συνεργασίες σου.
Όταν έκανα τις φωτογραφίες για τις εορταστικές τσάντες των 20 χρόνων της Lulu Guinness. Επίσης όταν έκανα το πρώτο εξώφυλλο για το ΒΗΜΑdonna, το οποίο ήταν όλο σε μαύρο φόντο. Η συνεργασία μου με τη Martina Luisetti. Και σίγουρα όταν έκανα το πρώτο εξώφυλλο για το ΟΖΟΝ. Ήταν η πρώτη φωτογραφία που τους είχαμε στείλει με την Δανάη Δραγωνέα - η οποία είναι αρχισυντάκτρια τώρα - με το που αποφοιτήσαμε από το master και ξαφνικά να την βλέπεις τυπωμένο στην πρώτη σελίδα ήταν ένα καλό boost στο ηθικό μας.

Πώς ονειρεύεσαι το «ιδανικό» μέλλον σου, σε σχέση με τη φωτογραφία;
Να συνεχίσω να μπορώ να συντηρούμαι αποκλειστικά από τη φωτογραφία. Δε με νοιάζει τόσο το να γίνω διάσημος και να γραφτεί το όνομά μου σε βιβλία φωτογραφικής ιστορίας, αλλά ναι, θα ήθελα να είμαι αρκετά επιτυχημένος ώστε να μπορέσω να συνεχίσω αυτό που κάνω.

Tι ακριβώς θα είναι το Fashion Live;
Το Fashionlive είναι ένα live photoshoot/workshop. Θα προσπαθήσουμε να παρουσιάσουμε τη διαδικασία παραγωγής ενός editorial μόδας για περιοδικό. Η ιδέα προήλθε από ένα event, το Live Studio που είχε κάνει το SHOWstudio  (www.showstudio.com) του Nick Knight στο Sommerset House πριν περίπου δύο χρόνια. Εκεί πίσω από έναν two-way mirror  μπορούσαν οι επισκέπτες να παρακολουθήσουν τη διαδικασία παραγωγής fashion editorials από μεγάλους φωτογράφους και τελικά και από τον ίδιο τον Nick Knight. Είχε τεράστια επιτυχία. Η όλη του λογική ήταν βέβαια ότι κοιτάς αλλά δεν μπορείς να αγγίξεις - το οποίο έχει και μια λογική γιατί οι φωτογραφίσεις γίνονταν για να δημοσιευτούν ως κανονικά πληρωμένα editorial (πχ το εξώφυλλο της VOGUE UK). Εμείς θέλουμε να συμβεί το ακριβώς αντίθετο. Θέλουμε να μην είμαστε μέσα σε μία γυάλα, αλλά να έχουμε τον κόσμο να συμμετέχει.

Τι θα παρουσιάσεις εκεί;
Με πολύ απλά λόγια το τι κάνει ένας φωτογράφος στη μόδα. Το πώς πρέπει να λειτουργεί επαγγελματικά και τι χρειάζεται να έχει στο μυαλό του στη διάρκεια μιας φωτογράφησης. Επίσης, θα προσπαθήσω να τονίσω όσο γίνεται το πιο σημαντικό κατά τη γνώμη μου, που είναι το ότι ο φωτογράφος είναι εκεί για να έρθουν και να κάτσουν όλα σωστά, ώστε να υπάρξει ένα καλό τελικό αποτέλεσμα. Δεν είναι εκεί για να είναι ο σουπερ-σταρ, το “αφεντικό” ή δεν ξέρω εγώ τι άλλο. Ναι, είναι το βλέμμα μας και η ματιά μας και η αισθητική μας, αλλά είναι μια συλλογική προσπάθεια. Αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να ξεχνάει ότι αυτός έχει την τελική ευθύνη. Άρα την ώρα της φωτογράφησης δεν μπορείς να κοιτάς μόνο τον εαυτό σου αλλά πρέπει να είσαι πραγματικά μαέστρος. Α,και το πόσο απλή είναι η φωτογραφία μόδας στη βάση της. Ναι μπορείς να την κάνεις όσο πολύπλοκη θες, αλλά στη βάση της είναι πολύ απλή. Ρούχα, μοντέλο, αίσθηση. Τα άλλα είναι εξτρά.

Πόσο σημαντικά είναι τέτοια workshops πιστεύεις για το ελληνικό χώρο μόδας;
Είναι πάρα πολύ σημαντικά. Η Ελλάδα ως χώρα είναι αναγκασμένη να ακολουθεί τις εξελίξεις στη μόδα - είναι μικρή αγορά, δεν παράγει. Ακόμη και οι Έλληνες που αφήνουν το στίγμα τους, όπως η Μαίρη Κατράντζου, δεν ανήκουν σε κάποια εγχώρια παραγωγή αλλά είναι προϊόντα του εξωτερικού. Παρόλα αυτά υπάρχει το αντικείμενο, υπάρχει κόσμος που ασχολείται, επαγγελματικά, ερασιτεχνικά, ή ως κοινό. Δυστυχώς δε γνωριζόμαστε μεταξύ μας όσο καλά θα μπορούσαμε και σίγουρα δε γνωρίζουμε την καινούργια γενιά που έρχεται (την πιο καινούργια δηλαδή γιατί και εγώ στην καινούργια είμαι ακόμη!). Τα workshops είναι κατά τη γνώμη μου η καλύτερη ευκαιρία για να δούμε πού βρισκόμαστε. Και για τους καινούργιους να δουν τι συμβαίνει πραγματικά στη χώρα τους και για να μας γνωρίσουν και να τους γνωρίσουμε. Να αρχίσει ένας διάλογος δηλαδή. Να δοθεί η αφορμή για συνεργασίες. Όσοι ενδιαφέρονται να έρθουν σε επαφή με άλλους και άλλες που επίσης έχουν την όρεξη να παίξουν. Για μένα δε, που ζω στο εξωτερικό, έχει ίσως ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον να δω και να μπορώ να συγκρίνω με πραγματικά δεδομένα και όχι με το τι ακούω ή το τι μου μεταφέρουν.

Το Fashion Live ένα πρωτότυπο event που δίνει τη δυνατότητα σε σπουδαστές και νέους επαγγελματίες του χώρου της μόδας και της φωτογραφίας να ζήσουν την εμπειρία παραγωγής τριών fashion editorials. Πρόκειται για ένα ολοήμερο workshop, κατά τη διάρκεια του οποίου οι συμμετέχοντες θα έχουν την ευκαιρία να πειραματιστούν δημιουργικά, καθοδηγούμενοι πάντα από καταξιωμένους επαγγελματίες του χώρου και συνεργάτες του περιοδικού, με τελικό ζητούμενο την παραγωγή των fashion editorials. Οι συμμετέχοντες θα χωριστούν σε ομάδες ανάλογα με το αντικείμενο του καθενός (production coordination, photography, fashion editing, hair and make-up) ενώ θα έχουν τη δυνατότητα να επιλεγούν ρούχα, για τα editorials, από showrooms γνωστών brands που θα είναι στημένα στο χώρο. Ακολουθώντας τις οδηγίες των ειδικών, οι συμμετέχοντες θα περάσουν από όλα τα στάδια της παραγωγής (brainstorming, καθορισμός θέματος, moodboards, styling, hair and make-up, shooting, επιλογή φωτογραφιών) αποσκοπώντας στο καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Οι διαδικασίες των εργαστηρίων θα είναι ανοιχτές για συγκεκριμένο αριθμό ατόμων προς παρακολούθηση, εφόσον έχουν δηλώσει ηλεκτρονικά την παρουσία τους.

Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου, στο χώρο του The Hub events, Αλκμήνης 5, Κ. Πετράλωνα.   

Λεπτομέρειες και αίτηση συμμετοχής στο www.fashionlive.gr



back to main