Ruined Families: Across the (unquestionable) line
Ηλίας Αποστολάκης

Μια πολύ ενδιαφέρουσα κουβέντα των Ruined Families και του Cocaine Death, λίγο πριν την κυκλοφορία του νέου τους 7ιντσου και την εμφάνισή τους στα Yuria.

Βλέποντας κάνεις τους Ruined Families από κοντά και άμα δεν τους ξέρεις , ίσως να παραξενευτείς λίγο. Και αυτό γιατί ο drummer θυμίζει pro-skateboarder της Αμερικής και ο τραγουδιστής σου θυμίζει τύπο που τον έχεις πετύχει στο mad club να χορεύει Jesus and Mary Chain, κάνοντας πιρουέτες με το γαμάτο ιταλικό του παπούτσι. Παρά όμως της στιλιστικές αναζητήσεις οι Ruined Families ευθύνονται για τον πιο γαμάτο darkhardcore (και όχι μόνο) δίσκο με τίτλο Four Wall Freedom που βγήκε στην Ελλάδα και έκανε πολλά κεφάλια να γυρίσουν απότομα σε μια σκηνή που έχει βαλτώσει επικίνδυνα. Στίχοι και μουσική παραγωγή συνθέτουν μια αποπνικτική καταιγίδα του αύριο.O Cocaine Death ξαναβάζει το βινύλιο να γυρνάει αυτοκτονικά στο Basement Rats, ακούει το καινούργιο τους 7αρι πριν κυκλοφορήσει και ευχαριστεί τον Τάκη για μια ενδιαφέρουσα συζήτηση γύρω από όχι και τόσο συνηθισμένα πράγματα…

Πάνω φωτο: Νικόλας Γιακουμάκης.

Τελικά θα καταλήξουμε σαν τους πατεράδες μας, ή θα πεθάνουμε προσπαθώντας να αλλάξουμε κάτι -κάποια στιγμή- στον μοιραίο αυτόν τόπο που ζούμε;
Το πώς θα καταλήξουμε είναι καθαρά θέμα προσωπικής απόφασης. Το πρότυπο του πατέρα στις σύγχρονες κοινωνίες παραμένει ισχυρό και παρ’ όλους τους νεωτερισμούς, ο πατέρας είναι το πρώτο πρόσωπο και κύριο στην διαμόρφωση του χαρακτήρα ενός ατόμου. Τα κοινά στοιχεία και οι γονιδιακές συμπεριφορές δεν μπορούν να αποφευχθούν, αλλά μπορούν να γίνουν μάθημα προς μίμηση ή αποφυγή.

Felt unable to fit in a world of nauseous ideals. Ίσως τελικά να είναι καλύτερα που ο κάθε άνθρωπος με λίγο παραπάνω μυαλό να αισθάνεται έτσι; Δεν είναι πολύ πιο ωραίο να παράγεις την δική σου ζωή με τελικά το κόστος να είναι η ναυτία που παίρνεις από την πλαστική ζωή των συμπολιτών σου;
Δεν γνωρίζω αν σε ιδανικές καταστάσεις θα συνέχιζε να παραμένει όμορφο το να αισθάνεσαι άσχημα σε έναν ασχημότερο κόσμο. Σίγουρα δεν είναι αυτό που επιθυμώ ή που θα επέλεγα. Παρ’ όλα αυτά, παρότι αλαζονικό, παραμένει ανανεωτικό να νιώθεις ευεξία από το φαντασιακό συναίσθημα ανωτερότητας που παρέχεται μέσα από όλη την ανθρώπινη μικρότητα.

Στο καινούργιο υλικό παρατηρώ μια ακόμα πιο απαισιόδοξη στάση σε πράγματα και γεγονότα. Ο υλικός κόσμος καταρρέει καθημερινά γύρω μας και, επιτέλους, κάποιοι δείχνουν ότι ξυπνανε από τον λήθαργο. Θα συνεχίσει αυτό ή θα σταματήσουν όλες οι γκρίνιες με την καταβολή ενός καλού μηνιαίου, ετήσιου, ό,τι να ’ναι καλοπληρωμένου τσεκ;
Δεν πιστεύω πως ο υλικός κόσμος καταρρέει γύρω μας. Ο καπιταλισμός απλώνεται πιο ανοιχτά και πιο εύκολα πια. Το internet και η φτηνή ενημέρωση βοηθούν την εξάπλωσή του. Ίσως για αυτό οι ιδέες φθίνουν, η παιδεία φθίνει και η ενημέρωση γίνεται όλο και δυνατότερη. Είμαστε καλά ενημερωμένοι και κακά εκπαιδευμένοι γιατί αυτό ευνοεί αυτούς που ευνοούνται. Η γενικότερη ένταση μάλλον δεν είναι αντίδραση σε αυτό το σύστημα, αλλά είναι η αντίδραση στο ότι όλο και λιγότεροι επωφελούνται από αυτό. Σίγουρα υπάρχουν αγνά μυαλά ακόμη, αλλά αυτή δεν είναι η πλειοψηφία. Πιστεύω πως η καταβολή ενός καλού ποσού σίγουρα δεν θα ικανοποιούσε ουσιαστικά, αλλά θα εξημέρωνε αρκετούς.



Οι θεωρίες σίγουρα πεθαίνουν στην άσκηση της καθημερινής ζωής. Θεωρίες και διάφορα δόγματα κρατούν πίσω το ανθρώπινο γένος από την εξελιξη,και την δημιουργία. Μπορούμε να κάνουμε κάτι για αυτό τελικά;
Η καθημερινή ζωή και η ανάγκη μας προσφέρουν με τους απλούστερους τρόπους τα προνόμια για να εγκαταλείψουμε τα πιστεύω μας. Ο δογματισμός παραμένει ένα από τα σημαντικότερα πλήγματα στις σχέσεις των ανθρώπων με τους ανθρώπους. Σίγουρα υπάρχουν σημαντικά παραδείγματα δημιουργίας σε ακραίο επίπεδο, τα οποία μπορεί να μην συνέβαιναν ποτέ χωρίς τον φανατισμό. Η ιδέα του δογματισμού και του Αντι-δογματισμού παραμένουν ιδέες. Χρειάζεται προσήλωση σε μια ιδέα για να δημιουργηθεί κάτι. Παρ’ όλα αυτά, καλό είναι να υπάρχει η προσωπική διάκριση μεταξύ φανατισμού και προσήλωσης.

Το καινούργιο σας υλικό όχι μόνο χέζει, αλλά σας επιβεβαιώνει -για εμένα τουλάχιστον- σαν την καλύτερη ελληνική μπάντα αυτού του ήχου. Άκρως ευρωπαϊκά standards και πραγματικά περιμένω να δω και το artwork, μήπως μπορείς να μου πεις μέσες άκρες τι να περιμένω;
Ευχαριστώ πάρα πολύ για τα καλά λόγια. Σημαίνει πολλά για μας κάθε άνθρωπος που εκτιμά τη μουσική μας. Όσο για το artwork, είναι μαύρο και λευκό και μπορεί να ερμηνευτεί με πολλούς διαφορετικούς τρόπους.

Είσαι πρεζάκιας;
Η ευρεία έννοια της εξάρτησης είναι κάτι που όσο ψυχοφθόρο και αν είναι, τόσο μπορεί να ενδυναμώνει σιγά-σιγά την ανθρώπινη δύναμη. Οι εξαρτήσεις είναι εν δυνάμει και μια πηγή αυτοσυντήρησης. Το να ζεις, έστω και για κάτι άλλο, δεν παραβλέπει το γεγονός ότι ζεις. Πρεζάκι δεν είμαι με τα ναρκωτικά αλλά με πιο καθημερινά πράματα, κάποια από αυτά υλικά, τα περισσότερα από αυτά φανταστικά.

Έχεις πρόβλημα με την οικογένεια σου;
Ποιος δεν έχει;

Νομίζω ότι οι Ruined Families θα μας απασχολήσουν πολύ στο μέλλον, τι λες εσύ;
Αυτό εξαρτάται από την κατάλληλη προσοχή που θα δώσει ο καθένας στους RF και αν ο χρόνος της ακρόασης/θέασης αξιοποιηθεί σωστά. Οι RF θα συνεχίσουν να κάνουν αυτό που κάνουν.

Πώς βλέπεις το Black Metal σήμερα; Πιστεύεις πως το Orthodox BM θα σώσει την κατάσταση;
Το Black Metal τα τελευταία χρόνια παράγει όλο και περισσότερες καλές δουλειές. Το Orthdox BM παρότι μπορεί από κάπου να μπάζει, όπως όλα τα νέα ρεύματα, είναι ένα ρεύμα αλλαγής, συνεπώς και εξέλιξης για τον ήχο. Υπάρχουν καλές και λιγότερο καλές παραγωγές. Είναι στην κρίση του ακροατή να συνειδητοποιήσει αν κάποιος τον κοροϊδεύει ή όχι. Το μόνο σίγουρο είναι πως τον επόμενο καιρό το BM θα σώσει όλα τα υπόλοιπα μουσικά είδη εκτός από αυτό.

Ανεξάρτητα από τον κομβικό χαρακτηρισμό (post-hardcore), ενσωματώνετε black metal riffs και black metal beatdowns. Yeahh!! Θα μπορούσατε ποτέ να βγάλετε έναν black metal δίσκο;
Πιστεύω ότι οι RF στηρίζονται στον πειραματισμό. Παρότι βέβαια η τάση για πειραματισμό είναι έντονη, πιστεύω πως αν συνειδητοποιημένα αποφασίζαμε να γράψουμε ένα δίσκο που να στηρίζεται στο black metal θα το καταφέρναμε, αρκετά ή λιγότερο καλά.

Το τελευταίο Interpol τελικά σου άρεσε;
Όχι, ήταν ένας μέτριος δίσκος με λίγα κομμάτια να ξεχωρίζουν. Λυπάμαι που το λέω, αλλά δεν υπήρξε η έννοια της εξέλιξης σε αυτό το δίσκο, όπως στους προηγούμενους τρείς. Ήταν μια προσπάθεια ανακύκλωσης των στοιχείων των προηγούμενων δίσκων, δυστυχώς όχι πολύ καλή, απλά ατσούμπαλη.

Πες μου ένα λόγο για να απαντήσεις σε αυτή τη συνέντευξη.
Η δυνατότητα να γίνουν γνωστά περισσότερα για μια μπάντα που συνήθως δεν λέει πολλά, σε κάποιους που μπορεί να μην τους λέει και τίποτα. Ίσως απλά προσωπικός εγωισμός. 15 λεπτά δημοσιότητας, σίγουρα λιγότερα, αφού μιλάμε για το διαδίκτυο.

Υπάρχει σήμερα τελικά η λεγόμενη “σκηνή” στην Ελλάδα; Εγώ δεν το πιστεύω.
Δεν μπορώ να απαντήσω στην ερώτηση μη κατανοώντας ακριβώς για ποιά “σκηνή” μου μιλάς. Υπάρχουν χίλιες σκηνές και καμία σκηνή. Υπάρχουν απλά άτομα και ομάδες ατόμων που κάνουν καλά πράγματα και άτομα που τα στηρίζουν. Η σκηνή προϋποθέτει ενότητα και ασφάλεια. Κάτι που δεν υπάρχει. Υπάρχουν όμως καλά άτομα που κάνουν αξιοπρόσεκτη προσπάθεια και χρειάζονται υποστήριξη. Όλους αυτούς χρειάζεται να βοηθάμε και να στηρίζουμε με κάθε δυνατό τρόπο.

Cover song: Σου λένε για Lungfish ή Cradle Of Filth. Τι προτιμάς;
Σίγουρα Lungfish. Δεν σκέφτηκα την απάντηση πολύ γιατί ήμουν σίγουρος για το Love Is Love. Παρόλα αυτά, ακόμη και αν αποφασίζαμε για το Cradle Of Filth (πρώτης περιόδου, με punk περάσματα και τις κατάλληλες αλλαγές), δεν νομίζω πως θα καταφέρναμε να το υποστηρίξουμε κατάλληλα.

Είναι χαζή αυτή η συνέντευξη;
Ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη και για την ευκαιρία να αναφερθούμε σε θέματα που δεν συνηθίζεται να ερωτώνται συχνά.

Οι Ruined Families παίζουν στα Yuria (Vinyl Microstore, Διδότου 34), την Τρίτη 29.11, στις 9 το βράδυ. Με ελεύθερη είσοδο.



back to main