CU Restart Up @ΡΟΜΑΝΤΣΟ winners - TAKE #2
the ough! team

Ομάδα 203. Μια “πολυδιάστατη ομάδα εργασίας” μοιρασμένη ανάμεσα σε Αθήνα, Ιωάννινα και Los Angeles.

Restart είναι να δίνεις ευκαιρίες σε νέες ιδέες, νέες αντιλήψεις και νέους ανθρώπους.  Το CU και το Bios Ρομάντσο διοργανώνουν το CU Restart Up@Ρομάντσο, ένα διαγωνισμό που καλεί τους νέους να εκφραστούν ελεύθερα και να διεκδικήσουν δωρεάν επαγγελματική στέγαση για 8 μήνες στην καλλιτεχνική θερμοκοιτίδα του Bios Ρομάντσο, μέσα από το δικό τους φωτορομάντζο. Στον α’ γύρο του διαγωνισμού, κλήθηκαν να πάρουν μέρος νέοι, δημιουργώντας ένα φωτορομάντζο με θέμα «Restart στη ζωή μας». Ο α’ γύρος του διαγωνισμού ολοκληρώθηκε το Δεκέμβριο του 2013 και οι 4 νικητές έχουν ήδη εγκατασταθεί στη θερμοκοιτίδα κάνοντας το δικό τους επαγγελματικό restart

Ο Νικόλας, ο Βίκτωρας και ο Βαγγέλης είναι οι υπόλοιποι τρεις νικητές του διαγωνισμού και ο σκληρός πυρήνας της ομάδας Ο – 203, που πήρε το όνομά της από το γραφείο που θα στεγαστεί. Ο Βαγγέλης μετά την υποβολή της συμμετοχής κλήθηκε να φύγει στο Los Angeles για να κάνει το διδακτορικό πανω στην τομη αρχιτεκτονικής-πληροφορικής και μηχανικής. Η απόσταση όμως δεν στάθηκε ικανή να τους σταματήσει. Εδώ συμμετείχε και στη συζήτησή μας μέσω skype!  Άλλωστε, όπως λένε χαρακτηριστικά τα παιδιά της ομάδας, all places are equally far. 

Φώτο: Eftychia Vlachou

Πέρα όμως από την δημιουργική και ετερόκλητη αυτή τρόικα – περιβαλλοντικός ανθρωπολόγος ο Νικόλας, γραφίστας ο Βίκτωρας, αρχιτεκτονας-σχεδιαστής ο Βαγγέλης – υπάρχουν και άλλα άτομα που συμμετέχουν στην ομάδα. Δίπλα στον Νικόλα και τον Βίκτωρα, βρίσκεται ο Σπύρος - αδερφός του Νικολά και μουσικός - καθώς και η Σοφία, που έχει αναλάβει το οργανωτικό και επικοινωνιακό κομμάτι της ομάδας.

Πείτε μας ποιος είναι αυτή τη στιγμή ο πυρήνας της Ο – 203 και ποιους άλλους εκπροσωπείτε εδώ σήμερα.

Είμαστε ένα δίκτυο ανθρώπων. Άλλοι ασχολούνται με αρχιτεκτονική και το design γενικοτερρα, άλλοι είναι γραφίστες και άλλοι μουσικοί. Έχουμε ακόμα και οδοντίατρο στο team! Αυτό που μας συνδέει όλους πρώτα απ’ όλα είναι το ότι είμαστε φίλοι. Όλα ξεκίνησαν με ένα ταξίδι στη Βιέννη. Πήγα εκεί για να κάνω το Erasmus μου και εκεί συνάντησα τον Βαγγέλη Πανταζή, ο οποίος κάνει τώρα το διδακτορικό του στο Los Angeles. Με τον Βίκτωρα είμαστε χρόνια φίλοι. Όταν εγώ έκανα το Erasmus, εκείνος βρίσκονταν στο Graz, οπού έκανε την πρακτική του ως ασκούμενος γραφίστας. Κάπως λοιπόν βρεθήκαμε και οι τρεις μαζί, συγκατοικήσαμε στο διαμέρισμα του Βαγγέλη στη Βιέννη για λίγο καιρό και μετά ήρθε και ο αδερφός μου, ο Σπύρος, και έμεινε μαζί μας.

Αφότου γνωριστήκαμε στη Βιέννη, ξαναβρεθήκαμε στη Θεσσαλονίκη για λίγο καιρό. Μετά ο Βαγγέλης έφυγε στο Πεκίνο κι εγώ στη Σουηδία. Παρόλο όμως που ήμαστε σε διαφορετικά μέρη του πλανήτη, συνεχίσαμε να έχουμε επαφή και κατά καιρούς να κάνουμε δημιουργικά πράγματα. Ο χώρος αυτός που μας δόθηκε, θα είναι για μας το κεντρικό κύτταρο του οργανισμού που θέλουμε να δημιουργήσουμε, ενός οργανισμού που εξαπλώνεται παντού. Κάπως έτσι το έχουμε φανταστεί.

Στο διαγωνισμό συμμετείχαμε τρία άτομα, αλλά ο σκοπός μας ήταν, αν κερδίζαμε φυσικά, να χρησιμοποιήσουμε αυτή τη δυνατότητα για να αναδείξουμε και τις δουλειές άλλων ανθρώπων που κάνουν αξιόλογα και δημιουργικά πράγματα. Ερχομαστε απο διαφορετικά backgrounds και ο καθένας μας εχει διαφορετικά ενδιαφέροντα, τα οποία τα βάζουμε όλα μαζί και το ένα με το άλλο κουμπώνει.

Δεν είχαμε ετοιμάσει πολύ υλικό σαν ομάδα και ψάχναμε να βρούμε χώρο για το βάλουμε μέσα. Εδώ βρέθηκε ο χώρος από το τίποτα και άρα πρέπει να τον αξιοποιήσουμε. Αυτό μας έβαλε σε μια διαδικασία, ενώ τρέχουμε πάρα πολύ με τις ζωές μας, να βάλουμε την Ο- 203 στην εξίσωση της καθημερινότητάς μας, για να μας κινητοποιεί να κάνουμε περεταίρω πράγματα.

Πώς αποφασίσατε να λάβετε μέρος στον διαγωνισμό;

Ο Βαγγέλης είναι υπεύθυνος γι’ αυτό. Λίγο πριν μάθουμε ότι τον έχουν δεχτεί στο πανεπιστήμιου της Southern California και ότι θα φύγει, είδε τον διαγωνισμό και με αφορμή το ότι εμείς, από τότε που μέναμε στη Βιέννη, είχαμε ετοιμάσει ένα λεύκωμα, το οποίο εδώ και πέντε χρόνια δεν έχουμε καταφέρει να τυπώσουμε, σκέφτηκε ότι είναι μια καλή ευκαιρία να στείλουμε ένα κομμάτι απ’ αυτό που έχουμε ετοιμάσει και αν νικήσουμε να εκμεταλλευτούμε το χώρο κάνοντας πολλά δημιουργικά πράγματα και μέσα σε αυτό με πρώτο να καταφέρουμε να ολοκληρώσουμε και αυτό το βιβλίο.  Έτσι λοιπόν σε δύο μέρες ετοιμάσαμε τη συμμετοχή μας.

Επιλέξαμε κάποιες φωτογραφίες και τις συνθέσαμε  με το ποίημα του Mark Strand “Keeping things whole”, που ούτως ή άλλως θα έμπαινε και στο βιβλίο, το σπάσαμε σε αράδες για να ταιριάζει εννοιολογικά και θεματολογικά με τις φωτογραφίες. Το ποίημα μιλάει για έναν άνθρωπο ο οποίος περιπλανιέται και εξερευνά. Έχει διάφορες αλληγορίες που μας έκαναν κλικ. Θεωρούμε ότι ταίριαξε πολύ καλά με το project. Σε κάποια σημεία ίσως ποιο αφηρημένα, σε κάποια πιο ξεκάθαρα. Βγήκε καλό όμως. Μας ικανοποιεί. Εκφράζει το πώς ο καθένας μας έχει διαφορετικές ιδέες για την πόλη, πώς μπορείς να βρεις ομοιότητες ανάμεσα σε πόλεις όπως για παράδειγμα η Αθήνα και το LA ή ακόμα πώς ίδια πράγματα στην Αθήνα, το LA και τα Γιάννενα έχουν διαφορετική μορφή. Όλα αυτά μας απασχολούν και άλλοτε αποτυπώνονται με μια φωτογραφία, άλλες φορές με μουσική, είτε με κάποιο εικαστικό έργο. 

Είπατε πως η συμμετοχή σας είναι ένα project που δουλεύτε πέντε χρόνια. Παρόλα αυτά μοιάζει πολύ επίκαιρο.

Ναι. Κάθε φορά που θέλαμε να το τυπώσουμε κάναμε πάντα κάποιες αλλαγές και για χ, ψ λόγους καταλήγαμε να μην το τυπώσουμε. Το 80% είχε δουλευτεί σε ένα ταξίδι στο Βερολίνο που κάναμε. Είναι στην ουσία τα μέρη που επισκεφθήκαμε με αφετηρία την Βιέννη, που βρίσκεται στην καρδιά της Ευρώπης κι έτσι ήταν πολύ πρακτικό για μας να κάνουμε μικρά ταξιδάκια τριγύρω. Απλά το συγκεκριμένο project είναι σα το γεφύρι της Άρτας. Ολημερίς το χτίζανε, το βράδυ γκρεμιζόταν! (γέλια) Επειδή είμαστε λίγο περφεξιονιστές λέγαμε όχι δεν είναι ακόμα καλό, πρέπει να το τελειοποιήσουμε, μετά μπορεί να μην είχαμε λεφτά και να το ξαναπιάναμε μετά από ένα χρόνο. Σε αυτό το διάστημα στο μεταξύ, όλοι μας εξελισσόμαστε, οπότε πάντα κάτι δεν μας άρεσε, πάντα βλέπαμε ότι μπορούμε να το κάνουμε και καλύτερα.

Παρόλα αυτά όμως δεν έχει χάσει το χαρακτήρα του. Ίσα – ίσα. Είναι ένα ongoing project τελικά. Αυτό το λεύκωμα για εμάς είναι σημείο αναφοράς ενός τρόπου του πώς κινούμαστε σε αστικά τοπία. Κινούμαστε με την πεπατημένη ή προσπαθούμε να ξεστρατήσουμε από παραδοσιακές, όμορφες διαδρομές των πόλεων; Προσπαθούμε να ανακαλύψουμε το αναπάντεχο, να αναμειχθούμε με τον κόσμο του δρόμου. Έχει πολύ περπάτημα, πολύ κουβέντα στο δρόμο και συμβαίνει μέχρι και σήμερα. Σε άλλα ταξίδια μας, αλλά ακόμα και στην Αθήνα.

Ήσαστε αισιόδοξοι για την συμμετοχή σας;

Ο Βαγγέλης ήταν ο πιο αισιόδοξος. Μας παρασέρνει πάντα όλους με τη δημιουργικότητα και την ενεργητικότητα του. Του αρέσει να κάνει εκατομμύρια πράγματα ταυτόχρονα, κάτι που συχνά μας αγχώνει, αλλά πάντα στο τέλος καταφέρνουμε να ολοκληρώσουμε ό,τι είναι να κάνουμε. Το αστείο είναι, ότι ήταν σχεδόν σίγουρο ότι θα έφευγε ο Βαγγέλης, ο Βίκτωρας έχει επαγγελματική στέγη, και εγώ ήμουν ο μόνος που δεν είχα δουλεία, οπότε θα αναλάμβανα το οργανωτικό κομμάτι.  Βρήκα τελικά όμως δύο δουλειές στον χώρο της εστίασης, οπότε ανέλαβε την οργάνωσή μας η Σοφία. Χωρίς εκείνη, δε θα κάναμε τίποτα. Η συμβολή της είναι πολύ σημαντική για εμάς. 

Κάποια στιγμή για να προσδιορίσετε την ομάδα σας, χρησιμοποιήσατε τον όρο «κολεκτίβα». Τι σημαίνει αυτό για εσάς;

Έχουμε έναν νέο τίτλο από χθες. Προσδιοριζόμαστε ως «πολυδιάστατη ομάδα εργασίας». (γέλια) Η λέξη κολεκτίβα είναι όντως αρνητικά φορτισμένη. Υπάρχει μια προϊστορία στην Ελλάδα όσο αναφορά τον όρο, και σχετίζεται με το πώς ήταν οι συνεταιρισμοί και οι συνεργατικές κολεκτίβες το ’80 και την κακοδιαχείριση των κονδυλίων που λάμβαναν τότε. Έτσι ο μέσος Έλληνας το έχει πολύ αρνητικό μέσα του. Το ενδιαφέρον είναι ότι τώρα έχουν ξεκινήσει πολύ ενδιαφέροντες κινήσεις. Δυστυχώς, πέρα απ’ τον όποιο πόλεμο μαίνεται στα εργασιακά, υπάρχει και ο πόλεμος με τις λέξεις. Για εμάς απλά είναι ο συμβολισμός της πολυδιάστατης υφής που θα έχει η ομάδα μας και ότι ναι, τις αποφάσεις θα τις παίρνουμε συλλογικά.

Προτείνατε αμέσως στον έτερο νικητή του διαγωνισμού Δημοσθένη Μπάρμπα να γίνει κομμάτι αυτής της πολυδιάστατης ομάδας εργασίας.

Ήταν αναπόφευκτό να συνεργαστούμε με το Δημοσθένη. Μας αρέσει πολύ η δουλεία του. Έχουμε πάθει πλάκα με τα σκίτσα που κάνει και τα μπλουζάκια. Είναι πολύ ιδιαίτερο το στυλ του. Είναι πολύ ωραίος τύπος και σκεφτήκαμε ότι εφόσον θα είμαστε εδώ στο χώρο, ότι θα ήταν ωραίο να τον αγκαλιάσουμε και να δουλέψουμε παρέα.     

Ο Δημοσθένης μας μίλησε και για την ιδέα σας να αφήσετε τη δουλεία σας εδώ, ως παρακαταθήκη. Πώς προέκυψε αυτή η ιδέα;

Αυτό ήταν μια ιδέα του Νικόλα. Εφόσον μάθαμε ότι ο διαγωνισμός θα συνεχιστεί, σκεφτήκαμε ότι έχει μεγάλο ενδιαφέρον το ότι ο χώρος θα παραμένει ο ίδιος ενώ τα άτομα θα αλλάζουν. Αν εμείς καταφέρουμε και δημιουργήσουμε μια ισχυρή ταυτότητα, θα ήταν ωραίο με το που τελειώσει ο δικός μας κύκλος, να το πασάρουμε ενιαίο. «Να το! Έχει όνομα, έχει logo, μπορείτε κι εσείς να παρέμβετε». Θα ήταν ωραίο να υπάρχει μια συνέχεια. Αν οι καινούριοι θέλουν να συνεργαστούν με εμάς να μπορούν, εμείς να μπορούμε να μεταδώσουμε όλο το know how του πώς στήνεις μια ομάδα και της διαδικασίας προσαρμογής μας εδώ, να δώσουμε τις συμβουλές μας για όποιες δυσκολίες μπορεί ν’ αντιμετωπίσουν... Είναι μια ωραία σκέψη το να συνεχιστεί αυτό εις το διηνεκές και να έχει ένα χαρακτήρα. Να γίνει ένα χωνευτήρι δημιουργικών ανθρώπων.

Είστε αρκετά πολυσυλλεκτικοί. Τι είναι ακριβώς αυτό που θα προωθήσετε μέσω της ομάδας σας;

Έχουμε κάποια ενδιαφέροντα. Μεταξοτυπίες, τυπογραφία, μουσική, φωτογραφία, design, έρευνα. Στην ουσία θέλουμε αν μπορούμε  με τις δυνατότητες που μας δίνει ο χώρος, σκεφτήκαμε ότι θα ναι ενδιαφέρον αν τα συνδυάσουμε, θα μπορούσαμε να κάνουμε κάποια σεμινάρια, ημερίδες, jam sessions, σκοπός δηλαδή είναι να δημιουργηθεί μια σκηνή. Δρώντας δυναμικά μαζί με το ΡΟΜΑΝΤΣΟ να δημιουργήσουμε μια σκηνή. Όλα αυτά είναι σκέψεις και ιδέες όμως. Πρέπει να συντονιστούμε και να οργανωθούμε και να δούμε τι απ’ όλα αυτά είναι εφικτό. 

Πως νιώθετε που βρίσκεστε πλέον στο ΡΟΜΑΝΤΣΟ;

Είμαστε χαρούμενοι που έχουμε κερδίσει αυτό το χώρο, τα πράγματα πάνε καλά και επικοινωνούμε καλά με τους ανθρώπους της θερμοκοιτίδας. Είμαστε τυχεροί. Ερχόμαστε αρκετά συχνά πριν μπούμε και είναι φοβερό το ότι πάντα κάτι συμβαίνει, εκθέσεις, μαθήματα yoga, workshops, σεμινάρια… Είναι ζωντανό. Η δυναμική του χώρου που προκύπτει από τα άτομα που το απαρτίζουν είναι πολύ ενδιαφέρουσα. Θα μας μάθει σίγουρα πολλά πράγματα η θερμοκοιτίδα. Έχει πολύ feedback να πάρεις εδώ και πολλές επιρροές.

Εκείνη τη στιγμή κάνει log in ο Βαγγέλης στο Skype και δε χάνουμε την ευκαιρία να τον ρωτήσουμε πώς νιώθει που βρίσκεται τόσο μακριά. Α! Και τι καιρό κάνει στο LA.

Βαγγέλης: Αισθάνομαι κοντά και μακριά ταυτόχρονα. Οι αποστάσεις είναι σχετικές κι αυτό γιατί έχουμε μια μοναδική σύνδεση μεταξύ μας. Νοητικά είμαστε πάντα κοντά ο ένας στον άλλο, όχι μόνο για τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τα δημιουργικά πράγματα, αλλά και τη ζωή μας γενικότερα. Εκεί που διασταυρώθηκαν τα μονοπάτια μας είναι στο Another Photo Opportunity.

Εδώ είναι μία και είκοσι το ξημέρωμα. Εσείς πίνετε καφέ, εγώ τώρα πίνω τη βραδινή μου μπύρα. O καιρός; Στο LA έχει πάντα ήλιο. (γέλια)

Εσείς πώς νιώθετε που δουλεύετε από απόσταση;

Είναι έτσι όπως τα λέει ο Βαγγέλης. Μάλιστα έχουμε ένα moto εδώ και χρόνια, το “all places are equally far”. Έχει προκύψει από μια κατασκευή που έχουμε κάνει πάνω σε μια μοριοσανίδα, με στένσιλ, το οποίο είχε αυτή την ατάκα γραμμένη πάνω του. Είναι κάτι που είχε γράψει ένας συμφοιτητής μου, όταν σπούδαζα Δασολόγος στη Θεσσαλονίκη, σε ένα μάθημα που βαριόμασταν. Όταν λοιπόν είχα φύγει για το Erasmus στην Αυστρία κι έπειτα για το master μου στη Σουηδία, είχε φτιάξει αυτή την κατασκευή ο Βίκτωρας με σκοπό να το δώσει στους γονείς μου. Θα το βάλουμε μέσα στο γραφείο μας.

Στο β’ γύρο του διαγωνισμού CU Restart Up@Ρομάντσο που ξεκίνησε στις 17 Μαρτίου, μπορούν να συμμετέχουν νέοι 18-28 ετών με δημιουργική δραστηριότητα και να διεκδικήσουν επιπλέον 4 θέσεις στην καλλιτεχνική θερμοκοιτίδα του Bios Ρομάντσο. Οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να εκφραστούν ελεύθερα με φαντασία και ευρηματικότητα και χρησιμοποιώντας σαν εργαλείο το κινητό τους, να δημιουργήσουν ένα βίντεο, στο οποίο θα παρουσιάζουν τη δραστηριότητά τους και τους λόγους που θα ήθελαν να κερδίσουν μία θέση στη θερμοκοιτίδα. Περισσότερες πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής στο δεύτερο γύρο του CU Restart Up@Ρομάντσο έως τις 21 Απριλίου  στο www.vodafonecu.gr/restartup
 

Η συμμετοχή της Ο - 203 "Another Photo Opportunity" θα εκτίθεται στο ΡΟΜΑΝΤΣΟ από την Πέμπτη 27/ 3 έως και την Κυριακή 30/3 στα πλαίσια του 4 Days Of Creation. Περισσότερες πληροφορίες στην OUGH! Agenda. 


ΡΟΜΑΝΤΣΟ

Αναξαγόρα 3-5, Γεράνι

τηλ: +30.2167003325

www.romantso.gr , romantso@romantso.gr



back to main