Χρώμα και αλητεία στο Ρομάντσο
the ough! team

Απόψε τα εγκαίνια της έκθεσης “Not Colorless” που θα διαρκέσει μέχρι την Τετάρτη 4/12.

Ανάμεσα σε πολύχρωμα καρβουνάκια, ξύλα, καμβάδες και ένα ποδήλατο (!), ο curator της έκθεσης “Not Colorless”, Zyan, μας μίλησε για τον στόχο της έκθεσης, το μέλλον των καλλιτεχνών και την αιώνια διαμάχη graffiti και street art.

Φώτο: Eftychia Vlachou

«Στην έκθεση συμμετέχουν κυρίως  τελειόφοιτοι της Καλών Τεχνών, πολλοί απ’ τους οποίους κάνουν graffiti, καθώς  και άλλοι φοιτητές με εφάμιλλη αισθητική. Στόχος της έκθεσης είναι μέσα απ’ το χρώμα, να συνυποβάλει το ον που υπόκειται στην διαδικασία ανάδρασης με το έργο. Τι του λέει δηλαδή το έργο, τι λέει αυτός στο έργο και πως δημιουργείται μια προσωπική ιστορία μεταξύ τους.

Χρώμα σημαίνει ζωή, νερό, sex, έντονα συναισθήματα, carpe diem. Τα συναισθήματα μας εκφράζονται  πάντα με έντονα και ζωντανά χρώματα. Ζωγράφοι που με έχουν επηρεάσει προσωπικά, αλλά θα δείτε επιρροές τους και σε πολλά έργα των υπόλοιπων φοιτητών,  είναι ο Van Gogh – που παρόλο που είναι διάσημος για την πινελιά του, αλλά εμένα μ αρέσει για το χρώμα του - η φόρμα του Georges Mathieu, η λιτότητα του Tombli, τα σκίτσα του  E.Scile και η αυθεντικότητα  Zan Michel Βasquiat

Δεν υπάρχει σύγκριση του graffiti με το street art. Είναι 2 διαφορετικά πράγματα. Το ένα προέρχεται από το άλλο. Το ένα, το graffiti, είναι κουλτούρα ενώ το street art είναι κομμάτι του και όντας πιο άμεσο και πιο εννοιολογικό είναι πιο αναγνωρίσιμο από το μεγαλύτερο κομμάτι της μάζας.  Διακατέχεται από την μεταμοντέρνα αισθητική του 2013. Η αντιμετώπιση του Banksy είναι μια σωστή και θεμιτή εκδοχή για την αντίληψη του street art  και ένας σοβαρός διάλογος τέχνης και ζωής.  Ενώ το graffiti, πέραν του ότι αναφέρεται σε άλλη εποχή, του ’80 κυρίως, είναι πιο pop αλλά συνάμα συνδεδεμένο με την αντίδραση και όχι με τις γκαλερί. Είναι ένα από τα τέσσερα elements του hip – hop. Δηλαδή είναι το MCing, το Djing, το break dance και αυτό που μας ενδιαφέρει εν προκειμένη. Graffiti είναι η ταγκιά που θα δεις στον τοίχο, το toy, τα roll ups ( τα πιο μεγάλα πράγματα όπως σχέδια με πινέλο και ρολό0 ), προβολές σε κτίρια .Graffiti είναι βρώμα, είναι ζωή, κίνηση. Είναι old school hardcore hip – hop k hardcore punk. Το graffiti ήταν, είναι και θα είναι παράνομο, όσο είναι graffiti και όχι κάτι άλλο. Αυτό είναι το κίνητρο για το επόμενο.

Εμείς εδώ στην έκθεση το πάμε ένα βήμα παραπέρα, σε πολλά επίπεδα. Δεν είναι ότι την είδαμε κάπως και πάμε να εκθέσουμε σε μια γκαλερί.  Απλά καθώς είμαστε επί πτυχίο ή πτυχιούχιοι φοιτητές και φοιτήτριες της Καλών Τεχνών, η δουλειά μας έχει πολλά επίπεδα. Όποτε το σύνολό της δεν είναι προορισμένο για το δρόμο αλλά να για να εκτεθεί κάπου αλλού που του αρμόζει καλύτερα.  

Το street art ξεκίνησε λοιπόν από τα stencil, από το toy, βασίζεται στο toy ουσιαστικά και δεν είναι μια καινούργια κουλτούρα, απλά τώρα τελευταία έχει εξαπλωθεί τόσο. Δεν έχει όμως ίδια δυναμική με το graffiti, ούτε τους στόχους που έχει το graffiti. Προσωπικά θεωρώ ότι αυτοί που ξεκίνησαν το street art έχουν σαν στόχο την πώληση των έργων τους σε γκαλερί. Δεν ξεκίνησε όμως έτσι. Ο Banksy, ίσως ο μεγαλύτερος street artist, δεν το έκανε ποτέ γι αυτό, έκανε σχολή αισθητικής που παραμένει  underground αποσπώντας  από το σύστημα  ιλιγγιώδη  χρηματικά  ποσά, τα οποία εν συνεχεία διαθέτει  για να παράγει και να ζήσει δημιουργώντας έτσι μια περσόνα γύρω από το εαυτό του.

Είναι μια υποκουλτούρα της υποκουλτούρας, πέραν του Banksy  και του Basquiat, δεν έχω δει ακόμα καμία ολοκληρωμένη δουλεία με άποψη και πρόταση. Στην Αθήνα έχουμε πολύ χαμηλή ποιότητα street art. Ειδικότερα σε σχέση με τη Θεσσαλονίκη. Η Θεσσαλονίκη είναι πολύ διαφορετική από την Αθήνα και από άποψη ζωής και κουλτούρας. Είναι μια βιώσιμη πόλη, δεν έχει αυτό το μητροπολιτικό που έχει η Αθήνα. Εδώ περνάνε πιο πολύ mainstream πράγματα, ενώ στην Θεσσαλονίκη πράγματα πιο εναλλακτικά ίσως βρίσκουν καλύτερα χώρο. Η πιο εναλλακτική πρόταση που υπάρχει στο ελληνικό graffiti για παράδειγμα, είναι οι 114  , Crew, που ιδρύθηκαν στον βορρά του ’90. Αυτό σημαίνει αυτόματα αλητεία και βρομιά. Στην Αθήνα δεν υπάρχει κάτι τόσο dirty. Το graffiti ωστόσο ανήκει στο κέντρο. Τα προάστια σου δίνουν τη δυνατότητα επειδή είναι άβαφτα να κάνεις άλλα πράγματα, πιο μεγάλα σε εθνικές οδούς  και γέφυρες, που δε στις δίνει το κέντρο.

Το graffiti είναι το ξεκαύλωμά μας, η γκόμενα που δεν προδίδει ούτε δευτερόλεπτο, γιατί τα έχουμε από το δημοτικό, αλλά είναι και μια ρωγμή στην καθημερινότητα της κυρίαρχης αισθητικής των ΜΜΕ. Πολλά από τα έργα που θα δει ο κόσμος στην έκθεση είναι και κομμάτι των πτυχιακών των φοιτητών. Ακόμα και κομμάτια πτυχιακής που δεν έχουν τελειώσει ακόμα. Εμείς απλά σα νέοι καλλιτέχνες ελπίζουμε με αυτή την έκθεση να δείξουμε τα έργα μας και ο κόσμος να τα προσπαθήσει έστω να τα νιώσει στο ελάχιστο και να χαμογελάσει. Από ‘κει και πέρα ως καλλιτέχνες δεν πιστεύουμε ότι υπάρχει μέλλον για μας. Υπάρχει μόνο χάος και καμία ελπίδα. Ο κόσμος δεν έχει να φάει, πόσο μάλλον να αγοράσει κάποιο έργο τέχνης. Δεν πιστεύουμε ότι η τέχνη θα σώσει τον κόσμο. Ο κόσμος θα σώσει τον κόσμο, όταν χτυπήσει επιτέλους αυτό το καταραμένο ξυπνητήρι του.»

Τα εγκαίνια της έκθεσης θα λάβουν χώρα στον πολυχώρο ΡΟΜΑΝΤΣΟ (Αναξαγόρα 3 - 5, Γεράνι) την Παρασκευή 29 Νοεμβρίου 2013 (19.00) στον πρώτο όροφο. Η διάρκεια της έκθεσης θα είναι σχεδόν για μια εβδομάδα.

Συμμετέχουν: ΖΥΑΝ, ΝΟ ΝΑΜΕ, ΕLDMI, SPAWN, ALEKS, DANAI, SUSO, SWAMP, EMPTY SPACE, ILLU, SKEIM, STATIC, VIRNA K, ANASTASIA R, MANOLIS K.

Εγκαίνια: 29/11/2013 - 20.00
Διάρκεια: 29/11/2013 - 4/12/2013
Ώρες κοινού: 10.00 - 20.00
Επιμέλεια: Zyan
Πληροφορίες: info@designwars.gr
6937128831 - 21 6700 3325


ΡΟΜΑΝΤΣΟ

Αναξαγόρα 3-5, Γεράνι

τηλ: +30.2167003325

www.romantso.gr , romantso@romantso.gr



back to main