Τα χρονικά ενός αδάμαστου σκηνοθέτη
Ζωή Παρασίδη

Το ελληνικό σινεμά ξεφεύγει από τα συνηθισμένα και γίνεται περιπετειώδες και βάρβαρο.

‘’ Τα χρονικά του Δρακοφοίνικα: Αδάμαστος’’ είναι η πρώτη ελληνική ταινία επικής φαντασίας η οποία είναι αυτοχρηματοδοτούμενη από τον κόσμο. Όταν προσπαθήσαμε να βρούμε εισιτήρια στις ‘’Νύχτες πρεμιέρας’’, φάγαμε ένα καλό άκυρο και μόνο που δεν γέλασαν στο ταμείο του κινηματογράφου: Ήταν sold out ήδη από τις πρώτες μέρες της προπώλησης. Η ζήτηση που είχε ο ‘’Indomitable’’ οδήγησε τους υπεύθυνους του φεστιβάλ να οργανώσουν και δεύτερη προβολή, στην οποία λάβαμε τα μέτρα μας εγκαίρως και πήγαμε. Αυτή ήταν η αφορμή για να αναζητήσουμε τον σκηνοθέτη προκειμένου να μας πει δυο λογάκια.

Ο Θάνος Κερμίτσης είναι νέος, μετριόφρων και γουστάρει ότι έχει σχέση με φαντασία. Αφού μας μίλησε για το, πρωτότυπο για τα ελληνικά δεδομένα, κινηματογραφικό του εγχείρημα, κάναμε μια βόλτα στην αγορά της Ευριπίδου και τυχαία έπεσε το μάτι μας σε ένα σπαθί, σαν αυτό που κρατούσε όταν μαχόταν ως Φάλκο υπέρ της αυτοκρατορίας του Δρακοφοίνικα. Στ’ άρματα Θάνο!

Φωτο: Eftychia Vlachou

Πως προέκυψε ο’’ Αδάμαστος’’ και η συνεργασία σου με τον Γιάννη Ρουμπούλια;

Ο Γιάννης είχε δημιούργει ήδη έναν κόσμο ιδιαιτέρως πλούσιο μέσα από το comic του που κυκλοφορεί από το 2005. Μου έδειξε λοιπόν έναν αλυσιδωτό σκελετό για το πώς μπορούσε να προκύψει ένα σενάριο βασισμένο στο comic και είπα ‘’ πάμε να κάνουμε μια ταινία φαντασίας ! ’’. Το σκέφτηκα πάνω στον ενθουσιασμό μου, είμαι πολύ αυθόρμητος γενικά. Τότε ήταν που αρχίσαμε να σκεφτόμαστε πιο σοβαρά το σενάριο, να ψάχνουμε για τους ηθοποιούς και μας πήρε κάποιους μήνες το να δούμε πως μπορούμε να στήσουμε αυτό που είχαμε στο μυαλό μας. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Γενάρη του 2012 και ολοκληρώθηκαν τον Ιούνιο που μας πέρασε, κάναμε αγώνα δρόμου δηλαδή γιατί θέλαμε να προλάβουμε τις ‘’Νύχτες πρεμιέρας’’.

Στις οποίες τα πήγατε εξαιρετικά!

Ισχύει, και οι δύο προβολές μας ήταν sold- out από πολύ νωρίς.Tο σημαντικότερο είναι ότι άρεσε η ταινία στο κοινό και το χαρήκαμε πολύ αυτό. Περιμέναμε με αγωνία να δούμε ποιες θα είναι οι αντιδράσεις των θεατών, αφού εμείς πλέον δεν μπορούμε να είμαστε αντικειμενικοί, ό,τι κάνεις γίνεται παιδί σου από ένα σημείο και μετά. Ευτυχώς το feedback που είχαμε ήταν πολύ καλό, γελούσαν στα σωστά σημεία ας πούμε και έδειξαν να γουστάρουν αυτό που γουστάραμε και εμείς.

Πως ένιωσες με την ανταπόκριση που είχε η ταινία;

 Δεν περίμενα την τόσο μεγάλη ανταπόκριση που είχε, δηλαδή σε ελληνικό project πρώτης προβολής, μια αίθουσα μεγάλη σαν αυτή του Ιντεάλ εγώ δεν την έχω ξαναδεί γεμάτη. Και εξαιτίας της θεματολογίας της ταινίας, είτε κάποιος είναι φανατικός του είδους είτε ήρθε να τη δει από περιέργεια, και οι δύο είναι εξίσου αυστηροί κριτές ο καθένας για τους δικούς του λόγους. Να σου πω την αλήθεια ακόμα δεν έχω συνειδητοποιήσει τι έχει συμβεί. Νόμιζα πως είχα αποστασιοποιηθεί από την ταινία, γιατί την είχα δει τόσες φορές στο μοντάζ  και είχα στεναχωρηθεί γι’ αυτό. Όταν έπαιξε όμως στην οθόνη του κινηματογράφου, συγκινήθηκα. Στην πρώτη προβολή της είχα τόσο άγχος, δεν μπορούσα να την απολαύσω γιατί ήμουν πολύ σφιγμένος και παρακολουθούσα πλάνο - πλάνο τις αντιδράσεις του κοινού, ανησυχούσα αν θα γελάσουν εκεί που έπρεπε. Στην επαναληπτική προβολή στην Ταινιοθήκη ήμουν αρκετά ήρεμος πλέον.

Οι ηθοποιοί της ταινίας είναι επαγγελματίες;

Πέρα από μένα και τον Γιάννη όλοι οι υπόλοιποι είναι. Ως επί το πλείστον είναι νέα παιδιά που μόλις τελείωσαν τη δραματική σχολή και κάνουν την πρώτη τους δουλειά στον κινηματογράφο. Έχουμε βέβαια και τον Μελέτη Γεωργιάδη στην ταινία, που νομίζω πως δεν χρειάζεται συστάσεις!

Κρατούσες και εσύ όμως ένα ρόλο, του Φάλκο. Τελικά προτιμάς να βρίσκεσαι μπροστά ή πίσω από τις κάμερες;

Είχα ένα μικρό ρόλο και στο να προσαρμοστώ σε αυτόν με βοήθησαν πολύ τα παιδιά που έπαιζαν καθώς και το γεγονός ότι ήταν έτσι γραμμένος ώστε να είναι στα μέτρα μου. Αλλά εννοείται πως προτιμώ να είμαι πίσω από τις κάμερες. Εξάλλου δεν μπορείς να τα κάνεις όλα!

Αν δεν είχα δει την ταινία και σου ζητούσα να μου σκιαγραφήσεις τον χαρακτήρα του πρωταγωνιστικού ρόλου που παίζει ο Γιάννης, του ‘’Αδάμαστου’’ Ντράγκαρ δηλαδή, τι θα μου έλεγες;

Νομίζω πως ο τίτλος της ταινίας τα λέει όλα για τον χαρακτήρα του! Και τον Γιάννη δεν θα τον άλλαζα με κανέναν, γιατί μπορεί να έχει λίγες ατάκες όπως αρμόζει σε έναν βάρβαρο, αλλά παίζει με το βλέμμα και με το σώμα, πράγματα που τον καθιστούν ιδανικό για τον συγκεκριμένο ρόλο.

Δεν υπήρξαν άτομα, είτε ηθοποιοί που πλησίασες είτε άνθρωποι του κύκλου σου, που να ήταν δύσπιστοι με την ιδέα σου να γυρίσεις μια ταινία φαντασίας στην Ελλάδα;

Σίγουρα υπήρξαν. Όταν πας σε κάποιον και του λες ‘’ έλα να κάνουμε μια ταινία φαντασίας’’ σου λέει ‘’ τι;;;’’ και είναι λογικό,  είναι κάτι πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα. Τους ηθοποιούς μας όμως τους προσεγγίσαμε κυρίως με θράσος, τους δείχναμε το πάθος που είχαμε για την ιδέα μας και τελικά όντως τους κερδίσαμε. Ο πρώτος στον οποίο μίλησα μάλιστα ήταν ο Μελέτης, ο οποίος είναι ένας πολύ ανοιχτός άνθρωπος και μας είπε με τη μία το ναι. Νομίζω πως η δυσπιστία υπήρξε πιο έντονη από την πλευρά του κοινού, γιατί το Ελλάδα/ φαντασία μοιάζει ξένο για τα εδώ δεδομένα και είναι εύκολο να συνδέσουν την ταινία στο μυαλό τους ως παρωδία. Παρόλα αυτά ήταν μεγάλη η στήριξη που είχαμε από οπαδούς του είδους στη χώρα και το εξωτερικό και όσοι ήταν αυτοί που ήρθαν στις ''Nύχτες πρεμιέρας'' με σκοπό να γελάσουν, κατέληξαν να χειροκροτούν, νομίζω ότι αυτό είναι το πιο θετικό που συνέβη.

Η ταινία είναι αυτοχρηματοδοτούμενη από το κοινό. Πως το καταφέρατε αυτό και ποιος ήταν τελικά ο προϋπολογισμός της ταινίας;

Η ταινία κόστισε 10.000 ευρώ, εκ των οποίων τα περισσότερα προέκυψαν από τις καμπάνιες που κάναμε μέσω Crowdfunding από το 2011. Άγνωστα νερά για εμάς αυτά και νομίζω πως είμαστε από τις πρώτες ελληνικές προσπάθειες που κυνήγησαν ένα τέτοιο τρόπο χρηματοδότησης, ο οποίος βέβαια θέλει πολύ τρέξιμο και είναι αρκετά ψυχοφθόρος. Παρότι όμως δεν φτάσαμε στον αρχικό μας στόχο και τα δέκα χιλιάρικα ακούγονται πολύ λίγα, πρέπει να σκεφτεί κανείς πως όλα τα παιδιά που συνεργαστήκαμε δούλεψαν εθελοντικά και με αυτά τα λεφτά καλύψαμε έξοδα κυρίως πρακτικά, όπως είναι τα κουστούμια, οι μετακινήσεις, τα σκηνικά και το catering. Τα γυρίσματα τα κάναμε στην Αττική, στην Πάρνηθα, στη Δεσφίνα Φωκίδος, στην ορεινή Κορινθία, δηλαδή προσπαθήσαμε να κινούμαστε κοντά γιατί και οι μεταφορές κοστίζουν. Θα ήταν τέλειο να μπορούσαμε να πάμε και κάπου πιο έξω γιατί έχει φοβερά μέρη η Ελλάδα, αλλά τελικά συνειδητοποιήσαμε ότι έχουμε τόσο ωραία μέρη δίπλα στο σπίτι μας και νομίζω καταφέραμε να δημιουργήσουμε την ατμόσφαιρα που θέλαμε στην ταινία με τα μέρη που επιλέξαμε.

Έχεις να μου πεις κάποιο αστείο περιστατικό που να θυμάσαι από τα γυρίσματα;

Είναι πάρα πολλά. Θυμάμαι όταν γυρίζαμε την τελευταία μας σκηνή ότι αρχίσαμε να βουρκώνουμε όλοι. Τα παιδιά που έπαιζαν στο τελευταίο πλάνο άρχισαν να λένε επίτηδες λάθος τα λόγια τους απλά για να μην τελειώσουμε, ε και στο τέλος ,κατόπιν μεταξύ τους συνεννόησης, με περιέλουσαν με ψεύτικο αίμα.

Επειδή δεν έχει πέσει στα χέρια μου το comic, θες να μου πεις ποιες είναι οι ομοιότητες και οι διαφορές του με την ταινία;

Το comic με την ταινία έχουν ως κοινό τους σημείο τον κόσμο που έχει διαμορφώσει ο Γιάννης. Όμως δεν είναι μια αυτούσια μεταφορά, το comic είναι σίγουρα πιο πλούσιο και για να γυριστεί επακριβώς θα χρειάζονταν εκατομμύρια. Όποιος το έχει διαβάσει σίγουρα θα βρει αναφορές στην ταινία, ενώ όποιος έχει δει μόνο την ταινία μπορεί να το ψάξει προκειμένου να εισαχθεί περισσότερο στον μύθο.

 Εσύ πως ξεκίνησες να ασχολείσαι με τον κινηματογράφο;

Αρχικά είχα τελειώσει το τμήμα Δημόσιας Διοίκησης στην Πάντειο. Έβλεπα όμως ότι δεν μου πάει μια τέτοιου είδους δουλειά και ήθελα να κυνηγήσω κάτι άλλο. Από μικρός είχα μια τρέλα με τις βιντεοκάμερες και τις κασέτες. Όταν ήμουν πλέον φοιτητής είχαμε μια παρέα στο πανεπιστήμιο και αρχίσαμε να κάνουμε πειραματικές ταινίες, εκεί ήμουν σίγουρος ότι αυτό με τραβάει περισσότερο. Το 2008 ξεκίνησα μαθήματα σκηνοθεσίας στο New York College και μέχρι το 2010 που τελείωσα έκανα μικρού μήκους ταινίες. Μου αρέσει να ασχολούμαι με διαφορετικά κινηματογραφικά είδη και αυτή την περίοδο με ενδιαφέρουν οι μεταφορές comics και οι περιπέτειες.

Η θεματολογία πάντως που μου λες δεν έχει καμία σχέση με τον ελληνικό κινηματογράφο που ξέρουμε και έχουμε συνηθίσει, σωστά;

Εντάξει, ίσως φταίνε οι καταβολές μου, έχω μεγαλώσει με ταινίες δράσης και φαντασίας.

Δεν μου λες όμως για τα βραβεία που έχω μάθει ότι έχουν αποσπάσει κάποιες από τις ταινίες σου, μην είσαι τόσο ταπεινός!

(Γέλια) Είμαι λίγο χαμηλών τόνων και δεν τα λέω αυτά. Πιστεύω πως δεν πρέπει να μας παρασύρει η επιτυχία γιατί βλέπω νέους ανθρώπους σαν εμένα, είτε στον δικό μου χώρο είτε σε κάποιον άλλον παρεμφερή,  που έχουν κάνει  μία επιτυχημένη δουλειά και συμπεριφέρονται κάπως. Εγώ περισσότερο θέλω να το διασκεδάζω με το να ικανοποιώ το κοινό ή με το να περνάω καλά στη συνεργασία μου με τα παιδιά. Και αυτό στο λέω αυτό, γιατί έχω συμμετάσχει σε διάφορες δουλειές στις οποίες έλειπε η ομαδικότητα και η αγάπη γι’ αυτό που πηγαίναμε να κάνουμε και κυριαρχούσε ο επαγγελματισμός.

Έχω κάνει λοιπόν πέντε ταινίες μικρού μήκους, οι περισσότερες από τις οποίες έχουν βραβευτεί σε φεστιβάλ  της Ελλάδας και του εξωτερικού, στο Λος Άντζελες, στον Καναδά, στην Ουαλία, στην Κύπρο…

Μια αγαπημένη σου ταινία ή ένας σκηνοθέτης που να σε έχει επηρεάσει;

Θα σου πω το ‘’Conan the barbarian’’ του Milius, το ‘’Οldboy’’ επίσης γιατί λατρεύω τον Chan- Wook Park, μου αρέσει ο Τarantino και από τους έλληνες δημιουργούς εκτιμώ τον Κακογιάννη. Δεν θέλω όμως να κατηγοριοποιώ τις ταινίες με βάση τη σκηνοθεσία τους, τις βλέπω σαν ιστορίες που έχουν κάτι να μου πουν. Επιρροές έτσι και αλλιώς έχεις υποσυνείδητα και ας μην το καταλάβαίνεις. Αν έχεις δει πολλές φορές κάποιες ταινίες, ορισμένα πράγματα σου βγαίνουν αυθόρμητα.

Τότε εσύ σίγουρα βλέπεις πολύ Game of Thrones και παίζεις Dungeons and Dragons!

(Γέλια, γέλια, γέλια) Ναι εννοείται! Τα βιβλία του GOT δεν τα διαβάζω όμως για να αποφύγω τα spoilers. DND έπαιζα, αλλά έχουμε πολύ καιρό να μαζευτούμε με τα παιδιά. Έχω μεγαλώσει με τέτοιου είδους comics,βιβλία και παιχνίδια που σίγουρα με επηρέασαν. Και έχω να σου πω ότι πολύς κόσμος υποτιμά τα videogames αλλά μερικές φορές είναι περισσότερο κινηματογραφικά από όσο φαντάζεσαι, ακόμα και από κανονικές ταινίες.

Αποκάλυψέ το:Sequel θα υπάρξει;

Σύντομα όχι! Για να γίνει κάτι τέτοιο θα πρέπει να γίνει με τη σωστή παραγωγή και να είναι κάπως οικονομικά βαρβάτα τα πράγματα. Αλλά καλώς εχόντων των πραγμάτων και αν υπάρξουν οι κατάλληλες συνθήκες, μπορεί να υλοποιηθεί ένα sequel για να εξελιχθεί η ήδη υπάρχουσα ιστορία και να προστεθούν νέοι χαρακτήρες που δεν είδαμε στην πρώτη ταινία. Θέλω πρώτα όμως να ασχοληθώ με άλλα πράγματα, να μην κάνω συνέχεια τα ίδια.

Τώρα που τελείωσαν οι ‘’Νύχτες Πρεμιέρας’’, τι θα γίνει με τη διανομή της ταινίας;

Έχουμε έρθει σε συμφωνία με μια εταιρεία διανομής και μπορεί να περιμένει ο κόσμος πως θα βγει σύντομα στις αίθουσες. Το να έχεις κάνει μια ταινία και να τη δείχνεις μόνο σε φεστιβάλ δεν έχει νόημα, γιατί ναι μεν κάποιοι την είδαν στις ‘’Νύχτες’’, αλλά να μην την δουν και στην επαρχεία;

Θέλω να μου πεις μια κριτική που άκουσες ή διάβασες και ένιωσες πως περιγράφει αυτό που όντως στόχευες να δείξεις στην ταινία.

Οι κριτικές μέχρι τώρα είναι πολύ θετικές. Ακόμα και τα αρνητικά που έχουν γραφτεί δεν με βρίσκουν αντίθετο γιατί ξέρω και εγώ τις αδυναμίες της ταινίας. Αλλά νομίζω ένα σχόλιο του Θωμα Μαστακούρη, ενός από τους μεγαλύτερους συγγραφείς φαντασίας στην Ελλάδα που παίζει κιόλας ένα μικρό ρόλο στην ταινία, είναι αυτό που μου έκανε εντύπωση. Είχε έρθει που λες ο Θωμάς στα γυρίσματα για να κάνει ένα μικρό cameo και του δείξαμε με τον Γιάννη όλο το σενάριο για να ξέρει τι γίνεται συνολικά στην ταινία. Μας φάνηκε λίγο επιφυλακτικός ωστόσο για το πώς θα κάνουμε μερικά πράγματα. Μην έχοντας έρθει λοιπόν σε άλλο γύρισμα, ήρθε στην πρεμιέρα και μετά μας έστειλε ένα μήνυμα που έλεγε ’’ Παιδιά, ο θείος Robert θα ήταν πολύ περήφανος για εσάς.’’, Robert Howard δηλαδή. Ένα τέτοιο είδους σχόλιο από έναν λάτρη και δημιουργό του φανταστικού είναι απλά τιμή για εμάς.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



back to main