Wrongface: Johnni Spets & Nikolas A.Y.
M.Hulot

Μπραχάμι power.

Η πρώτη μου επαφή με τη μουσική των Wrongface [τον Johnni Spets και τον Νικόλα A.Y.] έγινε πριν από μερικούς μήνες, μέσα από το άλμπουμ τους "Wrongface presents: Johnni Spets & Nikolas A.Y", που «κυκλοφόρησε» δωρεάν μέσα απ’ το μπλογκ τους. Πολύ καλή δουλειά, με προσεγμένη παραγωγή, αστικούς ήχους με όλα τα στοιχεία που τους διαμόρφωσαν μουσικά και στίχους που λένε αλήθειες. Οι Wrongface, ωστόσο, δεν ασχολούνται μόνο με τη μουσική. Είναι μέλη μιας ομάδας που κάθε μορφή τέχνης είναι μέρος της ζωής τους. Λίγο πριν συναντηθούμε για τη συνέντευξη, μάλιστα, είχε μόλις ολοκληρωθεί η έκθεση με μέρος της δουλειάς τους στο Stigma Lab στα Εξάρχεια. Την προηγούμενη ημέρα, είχαν ανεβάσει στο YouTube το πρώτο τους official video για το νέο τους κομμάτι "17343", μία άρτια παραγωγή κι από τις πιο όμορφες δουλειές που έχω πετύχει τελευταία στο YouTube. Μετά τη συνέντευξη, τους έχω ακόμα μεγαλύτερο respect…  

Φωτο: Manteau Stam. 

Υπάρχει κάποιο στόρι πίσω από το Wrongface; Ποιοι είναι οι Wrongface;
Οι Wrongface (WFC) ξεκίνησαν στην Αθήνα το 1996. Κάτι παραπάνω από ένα απλό graffiti crew, είμαστε μια παρέα σε διαρκή αναζήτηση του ύφους μας, της προσέγγισής μας στα πράγματα όσο και του style μας, ενώ παράλληλα προσπαθούμε να το διατηρήσουμε αλλά και να το πάμε ένα βήμα παραπέρα. Πάντα με σεβασμό στις ρίζες, σε ό,τι κι αν κάνουμε. Μεγαλώσαμε μέσα από το graffiti και το rap, έχοντάς το ο καθένας στο μυαλό του με το δικό του τρόπο. Μουσική, ζωγραφική, φωτογραφία, γραφιστική, μερικές από τις ασχολίες -για μερικούς δουλειές– που προέκυψαν μέσα από την προσωπική αναζήτηση του καθενός μας. Η σύνθεση του crew έχει αλλάξει πολλές φορές μέσα στα χρόνια. Άλλοι έφυγαν, άλλοι ήρθαν, κι άλλοι από μας κοιτάνε από ψηλά. Όποιος μπήκε στο crew ως νέο μέλος έμοιαζε σαν να ήταν μαζί μας από πάντα, κι όποιος αποφάσισε πως θέλει να σταματήσει, εξακολουθεί να κουβαλάει στην καρδιά του τους WFC.

Πείτε μου μερικά πράγματα για το background σας. Από πού είστε; Πού μεγαλώσατε, πού μένετε;
Είμαστε από την Αθήνα και πιο συγκεκριμένα από το Μπραχάμι. Εκεί γεννηθήκαμε και εκεί μεγαλώσαμε. Οι καταστάσεις, βέβαια, μας θέλουν να μένουμε μακριά πλέον ο ένας από τον άλλο, καθώς ο Johnni μένει στο Βερολίνο της Γερμανίας. Ωστόσο, δεν έχει χαθεί το πνεύμα της συνεργασίας, της δουλειάς και η παραγωγικότητα, όποια και αν είναι η απόσταση.

Είστε city rats; Τι ρόλο παίζει ο χώρος που ζείτε και κινείστε για αυτά που φτιάχνετε;
Και είμαστε και νιώθουμε. Βέβαια με την πάροδο των χρόνων όλο αυτό το σκηνικό της street φάσης και της αλητείας έρχεται σε ύφεση, λόγω πολλών παραγόντων. Δεν μπορείς να κάνεις τα ίδια που έκανες όταν ήσουν 18 χρονών. Άλλες συνθήκες, άλλες καταστάσεις, άλλα μυαλά. Αν έχουμε κάνει αλητείες; Φυσικά κι έχουμε κάνει. Δεν χρειάζεται να τις πούμε. Ό,τι θέλουμε να πούμε το λέμε μέσω των κομματιών μας και της μουσικής μας. Ο χώρος που ζούμε και κινούμαστε μας επηρεάζει πάντα ως προς το τι θα γράψουμε. Τα ΠΑΝΤΑ παίζουν ρόλο και τα ΠΑΝΤΑ μας επηρεάζουν.

Ποια είναι τα πρώτα σας ακούσματα; Ποιοι ήχοι σας έχουν διαμορφώσει; Πώς προέκυψε το χιπ χοπ;
Τα πρώτα χιπ χοπ ακούσματα ήταν γύρω στο 1996. Classics όπως το «Temples of Boom» των Cypress Hill και «It takes a Nation of Millions» από Public Enemy, είναι μερικά παραδείγματα. Οι ήχοι που μας έχουν διαμορφώσει ποικίλουν, μάλλον όχι απλά ποικίλουν, είναι άπειροι. Ανοικτά μυαλά και ανοικτά αυτιά είναι τα χαρακτηριστικά που μας διακρίνουν. Κάνουμε rap, μα δεν μπορούμε να ακούμε μόνο rap. Υπάρχουν εκατομμύρια αξιόλογοι ήχοι και καλλιτέχνες ανά τον κόσμο που παίζουν και έπαιζαν καταπληκτική μουσική. Έχουν επηρεάσει και γαλουχήσει πολύ κόσμο και ναι, δεν είναι χιπ χοπ. Γιατί όχι και εμάς; Rock, Punk, Funk, Metal, Soul, Jazz, Blues, Dub και Reggae καλλιτέχνες είναι μερικά παραδείγματα μουσικών που μας άγγιξαν ή συνεχίζουν να μας αγγίζουν με τις νότες τους.

Πόσο καιρό γνωρίζεστε; Πώς αποφασίσατε να συνεργαστείτε;
Γνωριζόμαστε σχεδόν μια ζωή. Δημοτικό φάση. Παρά τη διαφορά της ηλικίας, που τότε έπαιζε μεγάλο ρόλο, βρεθήκαμε στις ίδιες παρέες. Είχαμε πάντα κοινούς γνωστούς και φίλους κι αυτό ο δεσμός έμελλε να συνεχιστεί μέχρι και σήμερα. Σχεδόν πάντα εκπροσωπούσαμε το ίδιο crew. Τώρα είμαστε οι Wrongface, πριν ήμασταν οι Dark Stalkers. Ένας προάγγελος της όλης φάσης. Ένα crew από πιτσιρικάδες που αγαπούσαν το graff, τη μουσική και το rap και ο καθένας στην πορεία έκανε τη φάση του, καταλαβαίνοντας τι του αρέσει να κάνει και τι του ταιριάζει. Ένα crew το οποίο μας έβαλε στην όλη φάση της σκέψης και του ψαξίματος για τη μουσική μας, αλλά και για το graffiti.

Γιατί φτιάχνετε μουσική; Ποια είναι θα ήταν η ιδανική συνέχεια για σας; Σας ενδιαφέρει να ασχοληθείτε περισσότερο «εμπορικά» μ’ αυτό που κάνετε; [δεν ξέρω τι μπορεί να σημαίνει αυτό]
Ξεκίνησε ως πλάκα, σαν ένα εφηβικό αστείο. Ως πειραματισμός. Είδαμε ότι μας γεμίζει και μας εκφράζει χωρίς να κοιτάξουμε την ανταπόκριση, παρά μόνο το ότι μας έκανε και συνεχίζει να μας κάνει να αισθανόμαστε όμορφα και μας γεμίζει. Δεν θέλουμε να λέμε πως είμαστε MCs, ούτε καν ράπερ. Υπάρχει αγάπη και δίνουμε ό,τι καλύτερο έχουμε σε αυτό. Δεν υπάρχει κάποια ιδανική συνέχεια, κάνουμε αυτό που μας αρέσει, στεκόμαστε στα πόδια μας, έχουμε τα αυτιά και τα μάτια μας ανοικτά και υπάρχει η φυσική εξέλιξη των πραγμάτων. Όσο για το αν θέλαμε να ασχοληθούμε εμπορικά με αυτό που κάνουμε, δεν νομίζω πως είναι της φάσης μας ούτε της ιδιοσυγκρασίας μας. Ποτέ δεν θα κάναμε κάποια εμπορική κίνηση μόνο και μόνο για τα φράγκα ή την προβολή. 

Υπάρχει κάποιο μήνυμα πίσω από αυτά που φτιάχνετε; Τι θέλετε να εκφράσετε μέσα από την τέχνη σας;
Σίγουρα υπάρχουν μηνύματα και βαθύτερα νοήματα πίσω από τους στίχους μας, ακόμα κι από τη μουσική μας. Δεν μας ενδιαφέρει να κατανοήσει κάποιος απόλυτα τους στίχους μας ή τον τρόπο μας. Μιλάμε τη δική μας γλώσσα. Αυτή που μιλάμε κι όταν πίνουμε ένα καφέ, ή όταν απλά βρισκόμαστε με φίλους και αράζουμε. Είμαστε εμείς. Αν κάποιος θέλει να καταλάβει, θα καταλάβει. Κανείς δεν μας έδωσε τίποτα έτοιμο στο πιάτο. Και προτιμάμε να μην το κάνουμε ούτε κι εμείς.   

Στο Αλάνι μου λιμάνι μου σαμπλάρετε μπουζούκι [και σε άλλα κομμάτια, πιο διακριτικά], ποια η σχέση σας με την ελληνική μουσική; Πείτε μου μερικούς ελληνικούς ήχους που σας αρέσουν.
Στα σχολικά μας χρόνια στο Μπραχάμι ήταν must το να ακούς ελληνικό punk, ό,τι άλλη μουσική και αν άκουγες. Η κουλτούρα των punks ήταν συνυφασμένη με την αλητεία και τον δρόμο από μόνη της. Όπως είναι και το ρεμπέτικο, το οποίο παραμένει πάντα αγαπημένο είδος και ήχος. Επίσης, πολλοί παραδοσιακοί ελληνικοί ήχοι που λόγω καταγωγής, αναμνήσεων ακόμη κι εμπειριών, είναι μέσα στις καρδιές μας.    

Τι σας δίνει ερεθίσματα για να φτιάξετε κομμάτια; Υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος τρόπος που δουλεύετε;
Τα πάντα! Κάνουμε κομμάτια αυτά που μας απασχολούν στην καθημερινή μας ζωή πραγματικά. Ό,τι κι αν είναι αυτά. Δεν πλασάρουμε κάτι που δεν είμαστε, ή κάτι που δεν νοιώθουμε. Γράφουμε και χώνουμε όπως μιλάμε κι όπως συμπεριφερόμαστε στην καθημερινότητά μας. Ανησυχίες, σκέψεις, ανασφάλεια, οργή, χαρά, αυτοπεποίθηση, αγάπη. Θλίψη πάντα σε ανθρώπινα και αληθινά πλαίσια, εύκολα μπορούν να συνθέσουν το pattern του περιεχομένου μας. Ο τρόπος που δουλεύουμε είναι συγκεκριμένος, είναι αυτός που μάθαμε  κι αυτός που μας βολεύει ώστε να δουλεύουμε μαζί. Όπως είναι και για τον καθένα που κάνει κάτι δημιουργικό. Υπάρχει χαρακτήρας και άψογη συνεργασία/συνεννόηση μεταξύ μας. Ο ένας συμπληρώνει τον άλλον. 

Θέλετε να μου πείτε μερικά πράγματα «Για τον Άλφα»; Πού αναφέρεται το κομμάτι;
Ο Άλφα είναι η πατρική φιγούρα-πρότυπο που ήταν μακριά από τα παιδιά του όταν αυτά τον χρειάζονταν σε φάσεις της ζωής τους. Ένας άνθρωπος που έκανε λάθη. Ένας άνθρωπος που ήταν σημαντικός για τον απέναντι του, ο οποίος είχε προσδοκίες και τελικά απογοητεύτηκε. Ένα κομμάτι που μπορεί να εκφράζει πολύ κόσμο και να προσφέρει μια δόση αλήθειας που υπήρξε και στη δική του ζωή. Ίσως πολλοί δεν θέλουν να την πιστέψουν. Ο Άλφα θα μπορούσε να είναι ο καθένας μας. Κανείς δεν είναι τέλειος. Όλοι κάνουν λάθη. Όταν όμως φτάσουν στο σημείο να τα παραδεχτούν και να προσπαθήσουν -με τον τρόπο του ο καθένας- να τα διορθώσουν, τότε αξίζουν να τους έχουμε δίπλα μας και να τους κοιτάμε στα μάτια.   

Αν ακούσεις το δίσκο προσεκτικά υπάρχει διάχυτη μια «θλίψη», ισχύει; Έχει γίνει εσκεμμένα;
Όχι, τίποτα δεν είναι εσκεμμένο. Στο κάθε κομμάτι ξεχωριστά βγαίνει το συναίσθημα που υπήρχε την ώρα που γράφτηκε. Κάθε ήχος και κάθε λέξη αντιπροσωπεύει την εκάστοτε στιγμή και το feeling που τη διακατείχε.

Ποιος είναι ο τελευταίος καλός δίσκος που ακούσατε;
Jedi Mind Tricks-Violence Begets Violence, J Melik-Vintage Treat

Πείτε μου μερικά πράγματα για το δίσκο. Πώς φτιάχτηκε; Ποιοι συμμετέχουν; Πόσο καιρό σας πήρε να ολοκληρωθεί; Έχει concept;
Το κόνσεπτ του δίσκου ήταν η ύπαρξη αυθορμητισμού και δημιουργικότητας μέσα σε ένα χρονικό πλαίσιο δύο μηνών. Αποφασίστηκε να γίνει λίγο πριν φύγει ο Spets για Γερμανία. Ήταν κάτι σαν τεστ, επεισόδιο-πιλότος για εμάς και ταυτόχρονα όμορφες αναμνήσεις, στιγμές γεμάτες γέλιο και πολλές ώρες στο στούντιο. Ξεκίνησε από το μηδέν, τόσο στον τομέα της μουσικής όσο και του περιεχομένου και των στίχων. Όλα γράφτηκαν μέσα στο διάστημα της προετοιμασίας-μετακόμισης του Johnni. Συμμετείχαν οι JK1 (PHASE3), τόσο στο ραπ όσο και στην παραγωγή και τη μίξη της μουσικής και του δίσκου, Lord Mess (Young Architects), NaFunkyKotes, Sous Peau. Στα cuts ο δικός μας Mighty Mos, ενώ το mastering επιμελήθηκε ο Eversor (PHASE3/MLB). Μην ξεχάσουμε να πούμε πως όλη η δουλειά του δίσκου έγινε στο Mixdown Studio, στον Βύρωνα.

Πώς φαίνονται όλα αυτά που συμβαίνουν σε ένα νέο άνθρωπο που δουλεύει και δημιουργεί στην Ελλάδα του 2011, πώς τα βλέπετε τα πράγματα;
Τα πράγματα είναι δύσκολα, όπως ήταν πάντα στην Ελλάδα, απλώς ήρθε η στιγμή που το καταλάβαμε όλοι μέσα από διάφορα γεγονότα κι εξελίξεις που διαδραματίστηκαν στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια. Το να δουλεύεις και να δημιουργείς στην Ελλάδα, είναι εξίσου δύσκολο με το να ζεις πλέον. Οι καταστάσεις χρωματίζουν τη δουλειά σου. Το καλό που έχει δώσει στον δημιουργικό τομέα για τους νέους αυτή η κατάσταση, είναι πως πλέον όλοι κοιτάμε λίγο πιο βαθιά τα πράγματα, το περιεχόμενο της δουλειάς μας είναι επηρεασμένο και πολλές φορές καθαρά εμπνευσμένο από τις αλήθειες και την ταχύτητα της εποχής. Προβληματιζόμαστε, ψάχνουμε λύσεις και δουλεύουμε δημιουργικά –αντίθετοι στην μιζέρια, την κλάψα, την μαυρίλα και τη λούμπα στην οποία θέλουν κάποιοι να πέσουμε.

Πώς το βλέπετε το νέο χιπ χοπ, έχετε ξεχωρίσει κάτι; Ελληνικό. Και ξένο.
Πολύ κακία, πολύ μίσος για το τίποτα. Το ίντερνετ βοηθάει φουλ στην προώθηση μιας δουλειάς. Τόσο κακό κάνει κιόλας. Έχει χαθεί ο ρομαντισμός και κυρίως ο σεβασμός. Δεν ακούμε πολύ ελληνικό χιπ χοπ, όχι από σνομπισμό ή κάτι τέτοιο, απλά για να μην επηρεαζόμαστε από άσχημα ακούσματα και κόντρες της μιας εβδομάδας μέσω ίντερνετ. Παρόλα αυτά, εννοείται πως υπάρχουν πολλοί αξιόλογοι καλλιτέχνες, τόσο νέοι όσο και παλιοί, που συνεχίζουν να κάνουν αγνά και όμορφα αυτό που έκαναν. Το επίπεδο έχει ανέβει πολύ και στο rap και στα beats και γενικά στην ποιότητα των δουλειών. Κυκλοφορούν όμως και αληθινά σκουπίδια. Από ξένο τα ακούσματα κυμαίνονται συνειδητά από το ’89 έως το 2001. Χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν κοιτάμε μπροστά, ή δεν ξεχωρίζουμε γκρουπ και καλλιτέχνες που αξίζουν στ’ αλήθεια.

Τι σας φοβίζει περισσότερο;
Η μοναξιά, η αφέλεια του ανθρώπου και το πνευματικό σκότος.

Και τι σας δίνει ελπίδα;
Η αγάπη που εισπράττουμε και ταυτόχρονα δίνουμε σε ανθρώπους που είναι δίπλα μας, όπως οι φίλοι μας και οι οικογένειες μας. Είναι πολύ σημαντικό να έχεις ανθρώπους στηρίγματα και να είσαι κάτι γι’ αυτούς και αυτοί για σένα. Σου δίνει δύναμη και σε κάνει να χαμογελά σε στιγμές που υπό διαφορετικές δεν θα το έκανες.

Πείτε μου για το πρώτο σας official βίντεο. Το κομμάτι δεν υπάρχει στο δίσκο. Τι είναι το 17343; Η παραγωγή είναι εξαιρετική, ποιος το έχει φτιάξει;
Το 17343 είναι ένα καινούργιο κομμάτι το οποίο θα συμπεριλαμβάνεται στο ομώνυμο mixtape που θα δει το φως το ήλιου σύντομα. Η μουσική είναι του JK1, μια funky δυνατή παραγωγή, η οποία μας οδήγησε στο να γράψουμε ένα κομμάτι–represent για την περιοχή μας και τη γειτονιά μας, πάντα με αγάπη και ρομαντισμό γι’ αυτή. Γι’ αυτό το λόγο, αποφασίσαμε να είναι και το πρώτο μας official μουσικό βίντεο. Η παραγωγή του video clip έγινε από τη DH Motion Pictures, μια άξια και ανερχόμενη ελληνική εταιρεία παραγωγής βίντεο.

Πείτε μου μερικούς καλλιτέχνες που σας έχουν επηρεάσει με οποιονδήποτε τρόπο.
Οι Jim Morrison,Seen, Jimi Hendrix, Notorious BIG, Raekwon, Sid Vicious είναι μερικοί από αυτούς. 

Έχετε κάνει εκθέσεις; Live; Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας;
Όσον αφορά το εικαστικό κομμάτι του crew μας, έχουμε συμμετάσχει σε κάποιες ομαδικές εκθέσεις και μάλιστα τον Οκτώβριο που μας πέρασε κάναμε τη δική μας πρώτη προσωπική έκθεση σαν ομάδα, σε ένα χώρο στα Εξάρχεια. Συμμετείχαν οι 2357!, J.Spets, Mumos, Siemor, Sinke, Taze, Vois, Yoker. Άτομα που αποτελούν το γκράφιτι–εικαστικό κομμάτι μας. Live ως Wrongface δεν έχουμε κάνει ακόμα επίσημα. Ωστόσο, πάντα παίζει διάθεση και όρεξη για να πούμε μερικά κομμάτια μας όταν μαζευόμαστε με τους δικούς μας, στα συχνά BBQ που συνηθίζουμε να κάνουμε. Προς το παρόν δουλεύουμε το mixtape που πρόκειται να κυκλοφορήσουμε κι αυτό είναι το σχέδιο μας για τη στιγμή.

Πείτε μου μια καλή είδηση που ακούσατε τελευταία.

WRONGFACE96

http://wrongface.blogspot.com

To άλμπουμ τους μπορείς να το κατεβάσεις εδώ:

http://wrongface.blogspot.com/2011/05/wrongface-presents-johnni-spets-nikolas.html



back to main