Γιώργης Οικονομόπουλος: Περί κάνναβης, όπως περί ελευθερίας (και άλλων τινών)
Νίκος Λέκκας

Δευτέρα Μαγιού, μετά το αντιαπαγορευτικό φεστιβάλ. Πίνω ένα τσίπουρο σε γνωστό καφενείο των Εξαρχείων και προσπαθώ να συγκροτήσω την σκέψη μου.

Θέλω να συναντήσω τον γνωστό γιατρό Γιώργη Οικονομόπουλο και νιώθω ένα σφίξιμο στο λαιμό. Πολυπράγμων και ακτιβιστής από τα φοιτητικά του χρόνια, ο γεννημένος στην Αθήνα το 47, Γιώργης Οικονομόπουλος, είναι ένας σύγχρονος Επαναστάτης  που δίνει αγώνα –χωρίς να δείχνει σημάδια κούρασης – υπερασπιζόμενος μειονότητες που έχουν χαντακωθεί από κοινωνικό περιβάλλον, χωρίς να είναι μονόχνωτος. Δημιούργησε μαζί με άλλους το βιβλιοπωλείο «Πύρινος Κόσμος» με βιβλία αποκρυφισμού και τις εκδόσεις «Υδροχόος», με βιβλία αριστερίστικης φόρμας, συμμετέχει ενεργά στα κοινά, και, με την Ριζοσπαστική Αντιαπαγορευτική Κίνηση (ΡΑΚ) που δημιούργησε μαζί με τον Κλεάνθη Γρίβα και την Λίνα Καρανασοπούλου, παίρνει ένα σημαντικό αριθμό ψήφων. Παράλληλα εκδίδει βιβλία, φιλοσοφεί, γράφει ποιήματα, (ένα μέρος από αυτά υπάρχουν στην προσωπική του ιστοσελίδα giogisoik.gr), ενώ ούτε στιγμή δεν σταματά με την ιδιότητα του γιατρού τις φαρμακευτικές απεξαρτήσεις. Αμόλυντος από το σύστημα όσο ο γιατρός Βασίλης Τσιρώνης και ριζοσπάστης στην εφαρμογή της ιατρικής όσο ο Θάνος Καυκαλίδης, βοήθα με τις γνώσεις του νεαρά κυρίως άτομα να απεμπλακούν από τον βραχνά της ηρωίνης μέσα από τον Ελευθεριακό Σύνδεσμο Απεξάρτησης. (ΕΛΕΥ.ΣΥ.ΝΑ). Και αν η τοξικομανία είναι μια κατάσταση που οι γεννημένοι μετά το 60 άνθρωποι καλεστήκανε να παίζουν, η απεξάρτηση είναι δικαίωμα και ο κ. Οικονομόπουλος ουδέποτε το εκμεταλλεύτηκε, αρχή γινομένης από το οικονομικό κομμάτι. Ο Γιώργης Οικονομόπουλος χορηγεί νατράξονη, μια ουσίας που λειτουργεί ως ανταγωνιστής, χωρίς ο θεραπευόμενος να κλειστεί πουθενά και χωρίς να ποντάρει ως ανακούφιση στο πληβειακό της θρησκείας.

Φωτο: Axis Ataxis

Πες μου λίγο για την ακτιβιστική  σου δράση.
Η ακτιβιστική μου δράση ξεκινά από παλιά, αρχικά από την δικτατορία, ενάντιά της, πήγα στο στρατό με το ζόρι, επειδή ήμουν στο φοιτητικό κίνημα, μετά μπήκα φυλακή στο ΕΑΤ- ΕΣΑ και λοιπά, βγήκα με την αμνηστία τον Αύγουστο του 73, νοσηλεύτηκα μετά γιατί είχα καλοπεράσει, και βγήκα από τον στρατό για λόγους υγείας -πήρα αναβολή. Μετά από 2-3 μήνες έγινε η εξέγερση του Πολυτεχνείου, συμμετείχα στο Πολυτεχνείο, ήμουνα και στέλεχος του κινήματος, και μετά την έκανα παράνομος –καταζητούμενος– ως την μεταπολίτευση του ’74. Αυτή ήταν η πρώτη ακτιβιστική μου δράση.

Η πορεία σου είναι λίγο πολύ, η πορεία του αντιεξουσιαστικού κινήματος…
Η πορεία μου είναι μια πορεία αγώνα για την Ελευθερία, σε όλα τα επίπεδα^ πολιτικά, κοινωνικά, περιβαντολογικά, για αυτό και το ‘82 βγήκαμε δημόσια, εγώ και διάφοροι άλλοι φίλοι , και ζητήσαμε αποποινικοποίηση της χρήσης, νόμιμη κάνναβη και χορήγηση μεθαδόνης. Ήταν η πρώτη εμφάνιση αντιαπαγορευτική πάνω στα ναρκωτικά, το ’83-‘84 ασχολήθηκα με το οικολογικό κίνημα, έκανα απεξαρτήσεις σε διάφορα αγροκτήματα, συνέχισα τον αγώνα για την αποποινικοποίηση μαζί με την απεξάρτηση. Το  Μάη του ‘87 έκανα δημόσια χρήση κάνναβης –συμβολική -, μπροστά στους δημοσιογράφους, διαμαρτυρόμενος στο νόμο για τα ναρκωτικά που θα ψηφίζονταν τότε και που ψηφίστηκε το καλοκαίρι, κρύφτηκα για ένα 48ωρο για να γλιτώσω το αυτόφωρο, μετά πρωτόδικα πήρα 7 μήνες στο εφετείο και όταν ξαναέγινε πάλι η δίκη μετά από 7-8 χρόνια, αθωώθηκα παμψηφεί γιατί και ο ίδιος ο μάρτυρας κατηγορίας είχε γίνει μάρτυρας υπεράσπισης. Όταν ήταν μάρτυρας κατηγορίας ήταν στο ΚΚΕ, όταν ήταν μάρτυρας υπεράσπισης είχε φύγει από το κόμμα. Συνέχισα τις δραστηριότητες, με τις απεξαρτήσεις κυρίως από ηρωίνη αλλά και από αλκοόλ – στις μέρες μας η ηρωίνη είναι το βασικό πρόβλημα, έχουμε τον Ελευθεριακό Σύνδεσμο Απεξάρτησης (ΕΛΕΥ.ΣΥ.ΝΑ), που είναι ένας κοινωνικός οργανισμός, ούτε ιδιωτικός – ούτε κρατικός, κοινωνική πρωτοβουλία πολιτών όπου ασχολούμαστε με τον λόγο, την μουσική, τις πολεμικές τέχνες, το θέατρο, με το ποδόσφαιρο, πέφτουμε και με αλεξίπτωτα. Αυτά είναι μια καλή γκάμα, που βοηθάει τα παιδιά, να χαίρονται τον εαυτό τους χωρίς ηρωίνη που είναι και το βασικό ζητούμενο.

Πες μου λίγο για τα συνεδρια για την κάνναβη και την δημιουργία του αντιαπαγορευτικού φεστιβάλ – ενός φεστιβάλ που μετρά 9 χρόνια με ολοένα αυξανόμενη επιτυχία, ενός φεστιβάλ θεσμού στην συνείδηση των ελευθεριακών αντιλήψεων ανθρώπων.
Το ‘89 και το ‘90 έγινε το πρώτο  διεθνές–παγκόσμιο αντιαπαγορευτικό συνέδριο για την κάνναβη στο Ζάππειο, όπου μίλησαν για την κάνναβη σημαντικές προσωπικότητες από την Ελλάδα και από το εξωτερικό. Από το 2005 διοργανώνουμε το πρώτο αντιαπαγορευτικό φεστιβάλ, όπου φέτος ξεπέρασε κάθε προσδοκία, είχαν έρθει ομιλητές από 7 χώρες (Τσεχία, Ιταλία, Γερμανία, Αγγλία, Ολλανδία, Βέλγιο… είχαν έρθει από όλο τον κόσμο,) με εξειδικευμένες γνώσεις πάνω στην κάνναβη, μεταξύ αυτών και ο πρώην δήμαρχος της Πάργας, πρόεδροι διεθνών οργανισμών και άλλα. Είχαμε ένα διήμερο ομιλιών, ιατρική χρήση, βιομηχανική χρήση, πολιτική, μείωση της βλάβης, και τις επόμενες δύο μέρες το μουσικό μέρος του φεστιβάλ όπως πάντα, που φέτος έγινε στη Ά πλαζ Βούλας όπου ο κόσμος ξέδωσε με την καλύτερη έννοια, δεν υπήρχαν συμπλοκές, δεν αφήσαν σκουπίδια οι συμμετέχοντες, ο αγώνας φυσικά συνεχίζεται δεν το βάζουμε κάτω και ελπίζουμε όσο ξυπνά η συνείδηση των ανθρώπων όλο και πιο πολύ η αλήθεια θα αποκαθιστάτε.

Αυτή η απαγόρευση, ως φρούτο του 20 αιώνα,  κρύβει, Γιώργη κυρίως πολιτικές σκοπιμότητες που πατάνε στον καπιταλιστικό σύστημα διακυβέρνησης
Θα σου πω κάτι χαρακτηριστικό. Όταν οι Αμερικάνοι νικήσανε το 1895 στον ισπανοαμερικανικό πόλεμο δεν δώσανε την ανεξαρτησία στις Φιλλιπίνες  που τις είχαν πάρει από τους Ισπανούς τότε λόγω πολέμου, με αφορμή το κίνδυνο των ναρκωτικών. Ήταν η πρώτη φορά που μπήκε στην πολιτική ατζέντα, στα πολιτικά πράγματα, σαν αίτιο ο κίνδυνος των ναρκωτικών για να στερηθούν την ανεξαρτησία τους χώρες που είχαν πάρει την Ελευθερία τους. Η ίδια πολιτική, εφαρμόστηκε και σε διάφορες άλλες χώρες στην Λατινική Αμερική…

Στον  όρο «ναρκωτικά» που για μένα ως όρος δεν σημαίνει απολύτως τίποτα, ποιες ουσίες κατατάσσονται;
Ναρκωτικά… έχουνε βάλει όλες τις ουσίες, μαζί με την ηρωίνη έχουνε βάλει και το LSD και την κάνναβη. Είχανε βάλει οι Αμερικάνοι οτιδήποτε εξυπηρετεί το κέρδος, η κάνναβη για παράδειγμα ανήκει στα ναρκωτικά μόνο και μόνο γιατί υπάρχει κέρδος γιατί είναι το μόνο φυτό που δεν χρειάζεται αγορά.

Πες μου για την ιατρική χρήση της κάνναβης.
Η υπεράσπιση σήμερα της κάνναβης γίνεται από διεθνείς κύκλους –επιστημονικούς κατά κανόνα-, οι οποίοι έχουν διαπιστώσει κλινικά την σχεδόν θαυματουργή επίδραση της κάνναβης στην αντιμέτωπη διαφόρων διαταραχών με τελική τον καρκίνο που έχουμε βελτίωση εως και ίαση με χρήση κάνναβης. Όταν λέμε χρήση κάνναβης δεν εννοούμε απαραίτητα τον καπνιστικό τρόπο χρήσης, αυτή έχει επιτυχία στο γλαύκωμα ή στην επιληψία, άλλα η θεραπευτική χρήση της κάνναβης και ιδιαίτερα της κανναβιδιόλης γίνεται με το λάδι της ποικιλίας Sativa, ενός είδους που δεν έχει μαστούρα και είναι εντυπωσιακό γιατί πραγματικά βλέπουμε βελτίωση σε πλήθος ασθενών όχι μόνο από καρκίνο αλλά και με διάφορες ασθένειες όπως με νόσο Parkinson,από χημειοθεραπείες καρκίνου, από διπολικές διαταραχές, στην σκήρυνση κατά πλάκας, από γλαύκωμα, από άγχος, από επιληψία. Έχουμε συγκλονιστεί από την γκάμα –το εύρος δηλαδή που έχει η θεραπευτική χρήση της κάνναβης.

Ευτυχώς παρατηρείται σε κάποια σημεία του κόσμου, μια πιο φιλική στάση απέναντι στην κάνναβη  και έχουμε τις πρώτες νομιμοποιήσεις.
Τώρα πια, η κάνναβη έχει νομιμοποιηθεί σε 19 πολιτείες των ΗΠΑ για ιατρική χρήση, και σε δυο επιπλέον πολιτείες για ψυχαγωγική χρήση. Στην Ευρώπη, Ισπανία και Βέλγιο και σε άλλες χώρες σιγά σιγά  λειτουργούν οι κοινωνικές λέσχες κάνναβης, όπου είναι νόμιμη πλέον η κατοχή και καλλιέργεια κάνναβης για προσωπική χρήση στα μέλη της λέσχης. Εκεί μαζεύονται άνθρωποι, φροντίζουν να καλλιεργούν κάνναβη που είναι μόνο για την λέσχη και έτσι δεν τροφοδοτούν την μαύρη αγορά.

Η μαύρη αγορά και γενικά το παράνομο εμπόριο είναι μια πληγή
Πρώτα από όλα, στην μαύρη αγορά δεν υπάρχει η δυνατότητα να ελεχθεί η ποιότητα του προϊόντος. Όλες οι διαταραχές υγείας τόσο από την κάνναβη όσο και από τις υπόλοιπες ουσίες προέρχονται από την άγνοια τον καταναλωτών για την ποιότητα του προϊόντος…

Στην κάνναβη, για να γίνει επικίνδυνη για την υγεία, τα φυτοφάρμακα που ραντίζουν οι καλλιεργητές τα δέντρα, παίζουν ρόλο;
Παίζουν σημαντικό δηλητηριώδη ρόλο αυτά που κατά κανόνα έχουν τα αλβανικά, οι μπουρούχες του λένε ή οι μπάφοι. Οι μπάφοι βγαίνουν ως λέξη από το μπαφιάζω, ενώ το ελληνικό παλιά λεγότανε σύρμα.

Γιώργη ακραίες ιδεολογίες έχουν ένα μένος με την κάνναβή περισσότερο από τα γνωστά αστικά κόμματα όπως για παράδειγμα η Χ.Α που έχει συγκεντρώσει δυστυχώς τραγικά μεγάλα νούμερα προτίμησης  όσο και η παραδοσιακή Αριστερά. Έγινα μάρτυρας ενός περιστατικού –γυρίζοντας από το μουσικό κομμάτι του φεστιβάλ όπου κάποιοι άνθρωποι εμφανώς στους ιδεολογικούς κόλπους τους ΚΚΕ μίλαγαν για μια μαστουρωμένη και άβουλη νεολαία μια χαμένη κοινωνία ανθρώπων που εξυπηρετεί το σύστημα, ότι η νομιμοποίηση της κάνναβης και κατ’ επέκταση των ναρκωτικών είναι έγκλημα.
Με αυτά που λένε αυτοί η άνθρωποι,- με αυτές τις μαλακίες – διαιωνίζουν την εγκληματικότητα, την βία, την νοθεία, την καταστροφή της ψυχής των ανθρώπων που κάνουν χρήση ουσιών. Εμείς δεν λέμε «Πάρτε ναρκωτικά», εμείς λέμε να σταματήσει η ποινικοποίηση, και το κυνηγητό  των ναρκωτικών γιατί οι χρήστες και η κοινωνία, πολύ περισσότερο βλάπτονται με την απαγόρευση παρά με την νομιμοποίηση, γιατί όλες οι διαταραχές που υπάρχουν σήμερα ασθένειες, θάνατοι, φυλακίσεις, εγκληματικότητα, συλλήψεις, εμπόριο είναι αποτελέσματα της απαγόρευσης και μόνο. Το ότι οι κουκουέδες λένε αυτά πού λένε, αυτοί και άλλοι δεν μας απασχολεί γιατί είδαμε τα αποτελέσματα των ιδεών τους και των απόψεων τους στην Σοβιετική Ένωση.



back to main