Εσύ απέναντι στον στρατό του τίποτα
Μαρία Παππά

Νο wave και noise rock από ένα συγκρότημα με χιουμοριστικές εκλάμψεις!

Μια κυριακάτικη συνάντηση στο μικρό γήπεδο του μπάσκετ στο Λόφο του Στρέφη για φωτογράφιση και συνέντευξη με τους The You and What Army Faction στιγματίζεται για πάντα από έναν τρελαμένο 10χρονο πιτσιρικά που μας στέλνει κατάρες, μας πετάει πέτρες και αυτοαποκαλεί τον εαυτό του, κυρίαρχο. Ο φωτογράφος αρχίζει να φοβάται για την σωματική του ακεραιότητα. Όλοι αρχίζουμε να φοβόμαστε για το αν θα βγούμε σώοι από καμία αδέσποτη πέτρα. Οργισμένα νιάτα! Λίγα λεπτά αργότερα, η συνέντευξη αποκτάει κωμικοτραγικό χαρακτήρα αφού αρχίζει να βρέχει καταρρακτωδώς στο καφέ ενώ η παραγγελία πάει κατά διαόλου με τη σερβιτόρα να φέρνει καπουτσίνο αντί για εσπρέσο.  Αρχίζουμε να πιστεύουμε στις σκοτεινές δυνάμεις του κυρίαρχου που μάλλον έχει να κάνει και με το ασυνήθιστο όνομα του συγκροτήματος.  Ο Raggedy Man – η φωνή και η πρώτη κιθάρα του γκρουπ - , εξηγεί ότι «είναι ένας συνδυασμός μιας ατάκας που λένε τα μικρά στην Αμερική  όταν παίζει πρόκληση που λένε ότι θα σε γαμήσω  και απαντάνε  ‘Yeah! You and what army?’  Μου είχε πει ένας φίλος παλιότερα πώς είχε σιχαθεί τις μπάντες με ‘Τhe’ μπροστά και μου φάνηκε αρκετά ηλίθιο όνομα για να έχει ένα the μπροστά. Έχει ένα τρομοκρατικό στοιχείο μέσα.»  Οι You and the What Army Faction είναι ένα no wave κουαρτέτο. Αυτός ο νεοϋορκέζος μουσικός όρος no wave της δεκαετίας του 80 σημαίνει στα ψιλά ότι δεν παίζουν κάποιο συγκεκριμένο είδος. Κι αν ακολουθήσεις καλά την μουσική τους αλλάζει συνεχώς πρόσωπα χωρίς να είναι στάσιμη. Κι αυτό την κάνει απρόβλεπτη ενώ με κάθε νέα κυκλοφορία τους  γίνεται ακόμη πιο συναρπαστική. Δημιουργήθηκαν το 2009 και ξεκίνησαν ως μια μπάντα δωματίου και ακόμη και σήμερα, οι πρώτες ηχογραφήσεις τους γίνονται σε ένα δωμάτιο. Μέχρι στιγμής έχουν κυκλοφορήσει ένα άλμπουμ [Fixx, 2009] και δύο EP [VENT, More Mars Team 2012 και SILK,  GAB Productions 2012]. Μετά τις απειλές του κυρίαρχου αποφασίζουν να χρησιμοποιήσουν ψευδώνυμα. Αυτό δεν ισχύει αλλά αν κάπως πρέπει να αποκαλέσουν  τους εαυτούς τους για να συστηθούν,  εκτός από τον Raggedy Man,  αποτελούνται από τον Animal Man που παίζει ντραμς, το Burt Salami που παίζει δεύτερη κιθάρα και τον The Priest they called him που παίζει μπάσο.

Φωτό: Νίκος Κατσαρός

Τι επιρροές είχατε όταν ήσασταν μικροί;
Nirvana, New Kids on the Block [γέλια]. Όλα τα 90s. Ήμαστε και μεγάλα παιδιά όλοι. Τους Swans, Dischord, Sonic Youth, noise rock κατά κύριο λόγο.  Υπάρχει μια διαβάθμιση σε αυτά που ακούει ο καθένας. Άλλοι πιο φλώρικα, ας πούμε. Βάζουμε τέσσερα γράμματα σε κάθε τίτλο άλμπουμ σαν φόρο τιμής στους Foetus και στους Jesus Lizard επειδή έτσι έκαναν κι αυτοί οι μεγάλοι.

Δεν είναι post-rock δηλαδή αυτά που παίζετε;
Όχι με την καμία. Νομίζω δεν άκουγε και κανείς μας post rock. Περάσαμε και δεν αγγίξαμε.

Τι ακούτε τελευταία;
Swans, Metz – που είναι παράδοξοι για Καναδέζικοι μπάντα, Savages, το τελευταίο του El-P. To Rita Moss το δισκάκι είναι απίστευτο.  Γίνονται πράγματα στην ελληνική σκηνή. Υπάρχει δυναμική. Έχει πολύ κίνηση. Rita Moss [ποστ πανκ κατάσταση], Acid Baby Jesus, Victory Collapse, Jackie Farrow.

Έχετε κάποια φιλοσοφία που σας ακολουθεί;
Έχουμε μια πολύ στρικτ εντολή από ένα μέλος που δεν θέλουμε να ονομάσουμε ότι δεν παίζουμε κάπου όταν έχει είσοδο και μόνο για ειδικούς σκοπούς. Κοιτάμε να είμαστε το ακριβό τσάμπα. Όχι όπου να’ ναι.  Να είμαστε κάπου που θέλουμε και να μην έχει είσοδο. Να έχουμε επιλογή σε αυτό που κάνουμε και στην οργάνωση και στο πώς θα στηθεί.  Δεν θέλουμε να παίξουμε support πουθενά.  Mόνο στους Swans θα κάναμε support  –  που δεν πρόκειται να γίνει ποτέ. Δεν είναι θέμα τελειομανίας, απλά θέλουμε να είμαστε με ανθρώπους που μας αρέσει αυτό που κάνουν.

Η εταιρεία σας βρήκε εκείνη;
Παραδόξως ήταν από τους πρώτους φίλους μας στο τότε myspace. Μας ακολούθησαν σε όλη μας την πορεία από την περίοδο που είχαμε μόνο ένα κομμάτι.  Μας ήξεραν από αυτή την άποψη. Το πρώτο άλμπουμ το βγάλαμε οι δυο μας και το δίνουμε έτσι σε όποιον μας στείλει ένα mail – 100 ευρώ κάνει [γέλια]! Το δεύτερο ήταν στην Μore Μars και το τρίτο τώρα στην Gab Productions. Γενικά όλα ήρθαν αβίαστα. Δεν κυνηγήσαμε σχεδόν τίποτα. Ακόμη και οι ηχογραφήσεις. Το βασικό είναι ότι υπάρχει απόλυτη ελευθερία. Δεν υπάρχει πίεση ο καθένας κάνει ότι θέλει. Η μόνη πίεση είναι το deadline για το τελευταίο άλμπουμ. Γενικά όποτε μας βγει.  Είναι όλα ηχογραφήσεις στο αγχολυτικό σπίτι του ντραμίστα μας.

Τι ανταπόκριση είχε η τελευταία σας δουλειά;
Γενικά καλά πράγματα ακούσαμε. Ένα γαλλικό review ήταν κάπως αμφιλεγόμενο αλλά δεν το κατάλαβα γιατί ήταν στη γαλλική slang. Από Ιταλία και Ιρλανδία έχουμε πολύ αγάπη και από έναν Αυστραλό.  Μέχρι στιγμής ήταν πολύ καλές. Μακάρι να είχαμε και καμιά άσχημη επειδή εκεί είναι η ουσία… αλλά δεν ξέρω ότι θα άλλαζε και κάτι. Αν τα ακούσεις προσεκτικά θα δεις ότι χρησιμοποιούμε ότι μας στοιχειώνει ηχητικά. Οι Sonic Youth κάνουν μπαμ σε κάθε σημείο. Σε οποιαδήποτε ένταση σκάνε Youth. Ίσως φταίει που ξεκινάμε και γράφουμε καθαρά και δεν μπαίνει παραμόρφωση παρά μόνο στο τέλος. Ίσως είναι και το θέμα της παραγωγής. Ο καθένας καταθέτει την πρόταση και αν μας κάνει γίνεται αποδεκτή. Πάντως βγαίνει έτσι γιατί ο καθένας είναι ελεύθερος να κάνει και να βάλει ότι θέλει. Δεν κόβεται τίποτα.  Επίσης παλιά κυριαρχούσε στην μπάντα και το εξής: «αυτό το στυλ σας αρέσει; Ναι! Το ακούσατε; Όχι!.»

Τι έχει αλλάξει από το 09 μέχρι τώρα;
Διπλασιαστήκαμε, κάναμε περισσότερες πρόβες. Παλιά κάναμε πρόβα κάθε Μάιο. Τίποτα και όλα. Υπάρχει μια συνέχεια σε αυτό το πράγμα. Δεν υπάρχουν διακριτές τιμές. Βλέπουμε ένα μέλλον. Προσδοκία καμία και δεν απογοητεύεσαι ποτέ. Δεν κυνηγήσαμε ποτέ τη φάση να μπούμε σε στούντιο και να στείλουμε ντέμο σε εταιρείες. Μόνο τώρα για να βγουν τα έξοδα του δίσκου. Δεν τα σπρώξαμε καθόλου τα προηγούμενα.

Τι κάνετε στις προσωπικές σας ζωές;  
Πολλά! Εμπόριο ναρκωτικών, εκβιαστές, ο ένας από εμάς μανατζάρει τον κυρίαρχο. Είμαστε και μοντέλα, καθηγητές πανεπιστημίου, φτιάχνουμε και μηχανάκια!

Με την κρίση πώς βλέπετε την κατάσταση;
Η κρίση μας στέλνει να κάνουμε πρόβες και γράφουμε μουσική. Δεν έχουμε ανάγκη τα λεφτά είμαστε σαμάνοι πάμπλουτοι. Το έχουμε δει θρησκευτικά το θέμα. Περνάμε αυτό το Γολγοθά και θα βγούμε καλύτεροι κάποια στιγμή. Αφού με εντολή Σαμαρά είμαστε καλύτερα. Το είπε ο πρωθυπουργός. Δεν έχει κλείσει καμιά θεατρική παράσταση. Υπάρχει ελπίδα.

Σύριζα ή Νέα Δημοκρατία;
Και τα δύο! Τώρα μαζί. Πρέπει οι δυο δυνάμεις να τα βρούμε για να βγει ο κόσμος από αυτό το αδιέξοδο. Δεν γίνεται άλλο επειδή εκεί κρύβεται η αλήθεια. Η μεγάλη αριστοδεξιά παράταξη πρέπει να ανατείλει. Πρέπει να πάρει την εξουσία στα χέρια του ο κλήρος επειδή είναι δίπλα στο λαό.  Σοβαρά τώρα, το χειρότερο πράγμα που συνέβη ποτέ στη χώρα είναι η Χρυσή Αυγή. Αμόρφωτοι, άξεστοι, δεν θέλουμε να αναφερθούμε καν. Κι αυτό έδειξε την ποιότητα του λαού και τον πολιτισμό του. Ο διάλογος έχει πεθάνει ας τους ψηφίσουμε για να δέρνουν. Αν το πρόβλημα είναι να πας να δείρεις κάποιον και να λυθεί πρέπει να κατέβουμε όλοι με ρόπαλα αύριο. Το χουλιγκάνικο έχει μπει τόσο πολύ μέσα στο DNA του Έλληνα.

Τι σας εκνευρίζει στην Αθήνα;
Η Αθήνα συνολικά. Είναι ζόρικη το πρωί. Πρέπει να αντιμετωπίσεις νεύρα. Η καθημερινότητα είναι δύσκολή. Είναι ωραία πόλη αρκεί να μην δουλεύεις. Και είναι ασύλληπτο το πώς βγήκε στην επιφάνεια τόση φτώχια. Η φτώχια είναι παντού. Βλέπεις ότι όλοι παραπαίουν. Βλέπεις να κυκλοφορούν παλιά αμάξια που τα είχαν όλοι κρυμμένα. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί βγαίνει ο κόσμος έξω. Δεν μπορώ να το εξηγήσω. Ξαφνικά οι ταξιτζήδες έχουν γίνει αριστεροί.

Τι σας αρέσει στην Αθήνα;
Τα γιούρια, το Ough! [σ.σ. γλύψιμο!] Γενικά χωρίς να ακούγεται του στυλ ‘θέλω να είμαι στην Νέα Υόρκη τη δεκαετία του 80’, υπάρχει ένα underground ακόμη. Μουσικά τουλάχιστον. Ένα πράγμα που ξαναεμφανίστηκε τα τελευταία 5-6 χρόνια την ίδια περίοδο που ξεκινήσαμε κι εμείς.  Ενηλικιώθηκαν άνθρωποι που άκουσαν ωραία πράγματα από την δεκαετία των 00s και μετά. Υπάρχουν πολύ ενδιαφέροντα πράγματα να ακούσεις και να πας να δεις. Είναι και η φάση με τον ίντερνετ που η ελεύθερη διάθεση μουσικής και ειδικά τέχνης και video art. Π.χ. εμείς γνωρίσαμε τον Νίκο Κέλη που κάνει τα stop motion animation που μας έφτιαξε το βίντεο. Υπάρχει τέχνη!

Τι σας ηρεμεί;
Πιο ήρεμο μπορεί να σε κάνει η μουσική. Όντως είναι ψυχοθεραπεία χωρίς αυτό το ρομαντικό του Χατζηγιάννη, «ναι εγώ παίζω μουσική επειδή αγαπάω». Στα αρχίδια μας τι κάνει ο Χατζηγιάννης. Τελευταία μόνο αγάπη δεν μας βγαίνει στη μουσική, νεύρα είναι κατά κύριο λόγο. Σε ηρεμεί. Απλά είναι μια εποχή που δεν πρέπει να περιμένεις κανένα αντίκρισμα, ειδικά οικονομικό. Άμα αρχίσεις και το κυνηγάς χάνεις την μπάλα. Είναι πολύς κόσμος που το περιμένει και έχουν την ψευδαίσθηση. Έχουμε τόσα προβλήματα στην καθημερινότητα που αν αγχωνόμαστε και γι’ αυτό που υποτίθεται ότι σε ηρεμεί, χάνεις και την ουσία να ασχοληθείς και παρά πέρα. Δεν έχει νόημα. Δεν έχεις να χάσεις και να κερδίσεις τίποτα αυτή την εποχή οπότε κάνεις ότι γουστάρεις.

Κάποιο ωραίο σχόλιο που σας έχουν κάνει για τη μουσική σας;
Μια φίλη είχε στομαχικές διαταραχές από τον ήχο. Κάποιο πεταλάκι στη φωνή μου βαράει στο στομάχι. Είναι καλό ο κόσμος να ξερνάει από την ένταση του ήχου κι από τις πρόβες βγαίναμε άρρωστοι κάθε φορά από την ένταση. Ή κάνουμε κάτι λάθος μάλλον επειδή κάνουμε πρόβα κάθε πρωί μετά από ξενύχτια και ένας φίλος είχε έρθει τις προάλλες και κάθισε λίγα λεπτά και έφυγε. Δεν άντεξε. Δεν μπορούμε να το ρυθμίσουμε κιόλας γιατί δεν ξέρουμε επειδή δεν ακούω και μετά δεν ξέρουμε τι μας χτύπησε. Σπάει και η φωνή του σίδερα. Αυτό είναι!

Οι The You and What Army Faction θα εμφανιστουν την Παρασκευή 19 Απριλίου στο Zero [Μεγαλου Αλεξάνδρου 120, Κεραμεικός] μαζί με τους Bad Mathematics με δωρεάν είσοδο φυσικά



back to main