Φτερά και πούπουλα
M.Hulot

Οι μεγαλύτερες εκπλήξεις έρχονται συνήθως από ανθρώπους που γνωρίζεις. Από ανθρώπους που σε ξαφνιάζουν ευχάριστα και με μία κίνηση σου κάνουν τη ζωή λίγο πιο όμορφη.

Τον KU τον γνωρίζω χρόνια [ή νόμιζα ότι τον γνωρίζω], το ίδιο και τη μουσική που έγραφε κατά καιρούς, συνήθως πειραματική και απρόσιτη για τους «αμύητους», κυρίως instrumental. To Feathers ήταν μια τεράστια έκπληξη, όχι μόνο επειδή είναι ένα βαθιά συναισθηματικό άλμπουμ που απολαμβάνεις από την αρχή μέχρι την τελευταία νότα, αλλά επειδή ο KU τραγουδάει με μία φωνή που χρειάστηκαν αρκετές ακροάσεις για να χωνέψω ότι είναι η δική του [και είναι κατά δική του, δεν ωφελεί να ψάχνεις για αναφορές]. Το Feathers είναι ένα άλμπουμ που παρόλο που στην αρχή φαίνεται σκοτεινό είναι αισιόδοξο, έχει χιούμορ επιμελώς κρυμμένο, είναι ερωτικό, ταξιδιάρικο, ποπ, όσο με τον ίδιο τρόπο που ήταν ποπ κι οι spacemen 3 και οι spiritualized, με υπέροχες συνθέσεις και ένα τραγούδι στο φινάλε που αν είχε γραφτεί πριν από χρόνια σήμερα θα ήταν κλασικό. Η παρακάτω συζήτηση έγινε στη βεράντα του σπιτιού του με τσάι γιασεμί και σοκολατόπιτα.  

Φωτο: Corinna Triantafyllidis   

Πες μου μερικά πράγματα για σένα. Πού έχεις γεννηθεί, ποιο είναι το background σου;
Γεννήθηκα  στην Αμερική και μεγάλωσα στην Ελλάδα. Το παρελθόν μου είναι μια σκοτεινή τρύπα γεμάτη ασάφειες και μυστικά.

Οι γονείς σου είχαν σχέση με κάτι καλλιτεχνικό;
Όχι απ’ όσο ξέρω. Η μητέρα μου σχεδίαζε λίγο μικρότερη και ο πατέρας μου άκουγε μουσική πάντα, οι αγαπημένοι του είναι οι The Who.

Με τι ήθελες να ασχοληθείς όταν ήσουν  μικρός;
Όταν ήμουν μικρός, ήθελα να γίνω αρχαιολόγος. Είμαι αυτοδίδακτος στα πάντα.

Πιστεύεις ότι οι γνώσεις σε κάνουν πιο καλό άνθρωπο;
Πιστεύω ότι οι γνώσεις είναι χρήσιμες. Δεν ξέρω αν σε κάνουν πιο καλό άνθρωπο, σε προετοιμάζουν όμως να μπορείς να αναγνωρίσεις κάποιον καλό άνθρωπο όταν τον συναντήσεις.

Τι είδους γνώσεις;
Πιστεύω ότι πρέπει να έχεις σφαιρικές γνώσεις. Οι μουσικές γνώσεις είναι πάντα ένα ενδιαφέρον στοιχείο.

Πιο έξυπνο σε κάνουν;
Πιο έξυπνο; Δεν νομίζω. Έξυπνος ή είσαι ή δεν είσαι. Αν είσαι μπορείς να απορροφήσεις, να προωθήσεις τις γνώσεις καλύτερα. Αν δεν είσαι, οι γνώσεις κάνουν γκελ. Προσωπικά με ενοχλούν οι κάθε είδους «αποψάκηδες» που δεν έχουν κάνει και τίποτα στη ζωή τους, εκτός από το να παρατηρούν και να κρίνουν.

Το μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι δεν ισχύει;
Ναι, βέβαια, αν και δεν έχω γνωρίσει κανέναν χαζό που να είναι πολύ ευχαριστημένος με τον εαυτό του.

Γιατί "Feathers";
Το αρχικό working title για μένα ήταν «girlfriends», το «feathers» προέκυψε αφού κάναμε το «pieces» με τα παιδιά (baby guru), γιατί ήθελα να είναι ο τρίτος δίσκος στην τριλογία «Stiches, pieces, feathers». Είναι κάτι σαν inside joke μεταξύ του Δημάκη, του Μελίδη και εμού. «Feathers» γιατί είναι πούπουλα, σαν αυτά που έχει ένα πουλάκι στη γέννησή του, πριν μάθει να πετάει

Έχεις πει ότι το «action painting» σου ανακατεύει το στομάχι;
Νιώθω κοντά σε όλα τα καλλιτεχνικά κινήματα εκτός από το action painting γιατί μου  θυμίζει χαλασμένη πίτσα, ένας Pollock δεν με συγκίνησε ποτέ.

Θεωρείς τον εαυτό σου καλλιτέχνη;
Ναι.

Τι θεωρείς ότι είναι αυτό που κάνει κάποιον καλλιτέχνη;
Νομίζω ότι πρέπει να έχει την ικανότητα να ενσωματώσει τις εμπειρίες του σε ένα καλλιτεχνικό προϊόν, είτε αυτό είναι ένας δίσκος, είτε ένας πίνακας ή ένας ουρητήρας και να μεταφέρει ένα μήνυμα στους ανθρώπους που μπορεί να μην μιλάνε την ίδια γλώσσα με αυτόν. Για να είσαι καλλιτέχνης χρειάζεται δουλειά, ταλέντο, αποφασιστικότητα, υπομονή και μόρφωση.

Πες μου μερικούς μεγάλους καλλιτέχνες.
Robert Smithson, Felix Gonzales Torres, Gordon Matta Clark, Jack Smith, Gerhard Richter, Brian Eno, Kraftwerk.

Το ταλέντο τι είναι;
Το  ταλέντο είναι η διαφοροποίηση που έχεις από κάποιον που  κάνει το ίδιο πράγμα με εσένα χειρότερα.

Ποιο είναι το πιο μεγάλο ταλέντο που έχεις;
Η απομνημόνευση.

Υπάρχουν άνθρωποι που σε έχουν  καθορίσει με οποιονδήποτε τρόπο;
Ο Παναγιώτης Χατζηστεφάνου, η Κορίνα, η καθηγήτρια καλλιτεχνικών στο σχολείο, η πρώτη μου ξαδέρφη, ο Γιώργος, ο Ηλίας, ο Γεώργιος, ο Μελίδης και ο Μάνος.

Πώς φτιάχτηκε αυτός ο δίσκος;
Η απόφαση πάρθηκε όταν με τον Γιώργο είχαμε φτιάξει την Χλόη, το duo που έχουμε και κάναμε πρόβες στο σπίτι και στην ουσία μέσα στις πρόβες μας είχαμε πολλά στοιχεία από αυτά που  χρησιμοποιήθηκαν και μετά στο Feathers, όπως συγκεκριμένες μελωδικές γραμμές. Το Babygirl πχ. Ξεκίνησε από κομμάτι της Χλόης, το οποίο το γράψαμε μισό μισό στην πρόβα με τον Γιώργο και έγινε μετά κομμάτι στο Feathers. Γενικά, πολύ καιρό προσπαθούσε να με πείσει ο Γιώργος να προχωρήσουμε σε αυτό το βήμα γιατί εγώ είχα ενδοιασμούς στην αρχή.

Γιατί;
Δεν έβρισκα λόγο να δισκογραφήσω αυτή τη στιγμή. Αισθανόμουν ότι ίσως δεν θα κατάφερνα να πω αυτά που θέλω με τον τρόπο που θέλω. Ήμουν σε μία πολύ περίεργη κατάσταση μετάβασης και αλλαγής τρόπου ζωής. Κατάφερε και με έπεισε να του δώσω έναν τεράστιο όγκο ηχογραφήσεων που είχα κάνει από το 2010 έως και το 2012 και μετά από πολλές ακροάσεις βγάλαμε έναν βασικό πυρήνα 50 κομματιών και μετά από αυτόν τον βασικό πυρήνα προέκυψαν τα κομμάτια του Feathers». Ο δίσκος με την μορφή που έχει τώρα φτιάχτηκε αυτοσχεδιαστικά μέσα στο στούντιο υπό την εποπτεία του Γιώργου και την δική μου, με τις μίξεις του Γιάννη, με μουσικούς τους Βaby Guru και την Χριστίνα.

Όταν έγραφες τα κομμάτια ποιους είχες στο μυαλό σου; Υπάρχει  αναφορά σε κάποιον ήχο;
Δεν είχα κάποια συγκεκριμένη αναφορά στο μυαλό μου, ο ήχος μάλλον προέκυψε από το gear που χρησιμοποιήσαμε. Ηχητικά οι περιοχές που με ενδιαφέρει να εξερευνήσω είναι πολλές και πολυποίκιλες.

Φωνητικά, υπάρχουν αναφορές;
Δεν υπάρχουν αναφορές. Αυτή είναι η φωνή μου, είναι η φωνή που έχω και δεν την είχα χρησιμοποιήσει ποτέ.

Ποιοι ήχοι σε διαμόρφωσαν ως άνθρωπο και μουσικό;
Οι δύο πρώτοι δίσκοι των Silver Apples, οι τέσσερις πρώτοι δίσκοι των Black Sabbath, οι τέσσερις πρώτοι δίσκοι του Brian Eno.

Για τι μιλάει το «Babygirl»;
Oι στίχοι είναι για μια κοπέλα που θέλει να κάνει καριέρα και για έναν τύπο που είναι πολύ ερωτευμένος μαζί της και δεν μπορεί να καταλάβει για ποιο λόγο δεν του δίνει  σημασία και δίνει πιο πολλή σημασία στον δικό της χρόνο και τρελαίνεται. Είναι σαν ένα μάντρα για τις σύγχρονες σχέσεις. Είναι αρκετά συναισθηματικό το άλμπουμ.

Πες μας για το «The New Grey Whistle Test».
Στην ουσία απευθύνεται στην προηγούμενη γενιά από τη δική μου, 45-55, που  ξεκίνησαν με πολλές περγαμηνές, σπουδές και τρομερή ορμή και κατέληξαν να είναι χειρότεροι από τους γονείς τους. Βλέπε τη γενιά των μαγαζατόρων, των bookers, των διευθυντών στα έντυπα, όλη αυτή τη σάπια γενιά των πρώην πάνκηδων/γκοθάδων/καταραμένων ποιητών εκ του προχείρου που πρέπει να εξαλειφτεί σύντομα και με συνοπτικές διαδικασίες πλήν μερικών εξαιρέσεων.

Το «The Swindler»;
Η ιδέα για το «The Swindler» μου ήρθε μια Μεγάλη Παρασκευή. Ήμουν στο φαρμακείο του Γιώργου και είχε εφημερία και κάθε δέκα λεπτά έβγαινε έξω και κάπνιζε. Ο αρχικός τίτλος ήταν «drugstore outdoor smoking» και μου θύμισε τον εαυτό μου, όταν δούλευα σαν πωλητής όπου το κάπνισμα ήταν η μόνη μου διέξοδος από την βαρεμάρα της δουλειάς. Σκέφτομαι πόσοι άνθρωποι έχουν πεθάνει από καρκίνο μόνο και μόνο από τις βαρετές τους δουλειές. Την ίδια μέρα, λοιπόν, πιο πριν, είχα πάει στο πάρκο με την Daria και την είχα λύσει, η οποία είναι πάρα πολύ παιχνιδιάρα, καθόλου επιθετική και συνάντησα κάποιες κυρίες που άρχισαν κατευθείαν να μου φωνάζουν να την δέσω φοβούμενες και θα τους ορμούσε. Μου είπαν «ε, δεν ξέρεις και ποτέ» και έτσι προέκυψε και το «ladies in the dog park cannot specify the crime» και έχει να κάνει με το πόσο ανελεύθερη είναι η ελληνική κοινωνία στην ρίζα της.

Τι ρόλο έχει παίξει ο έρωτας στη  ζωή σου;
Καθοριστικό. Με έχει καταστρέψει και με έχει σώσει πολλές φορές.

Πες μου μερικές στιγμές που  θεωρείς σταθμό στην πορεία σου μέχρι  τώρα.
Η πρώτη συναυλία SUKU στο VM to 2006, η performance με τους VIRILIO στα περσινά yuria, το αναλόγιο της ανάγνωσης της Ραψωδίας Μ που επένδυσα ηχητικά με την Καριοφυλλιά Καραμπέτη για το Εθνικό Θέατρο, όλα τα online concerts των MT DU, η performance στη Μπιενάλε της Αθήνας μέσα σε ένα φουτουριστικό τροχόσπιτο στην άκρη της παραλίας. Και ξεχνάω πολλά.

Τι σε ενοχλεί πιο πολύ γύρω σου; Τι σου την σπάει;
Με  ενοχλεί η έλλειψη ψυχραιμίας που οδηγεί στη θεοποίηση κάποιων και τον κανιβαλισμό άλλων καλλιτεχνικών προϊόντων. Με ενοχλεί ο ναζισμός, ο κωλοπαιδισμός και η ανοησία.

Πες μου μερικά πράγματα που σου  αρέσει πολύ να κάνεις. Τι σου δίνει χαρά;
Χαίρομαι  όταν γράφω μουσική, όταν κάνω βόλτες τη Ντάρια κι όταν ξαπλώνω με την  γυναίκα μου στον καναπέ για ώρες κάνοντας απολύτως τίποτα

Υπάρχει Θεός; Πού μπορείς να τον βρεις;
Υπάρχει θεός και όπως ο διάβολος και αυτός  βρίσκεται στις λεπτομέρειες.

Έχεις κάποιο credo / φιλοσοφία που  θέλεις να μοιραστείς;
«Κάθε μέρα είναι ένας Ρουβικών στον οποίο φιλοδοξώ να πνιγώ» E.M Cioran.

Να σου κάνω τελευταία την  ερώτηση που μισείς; Γιατί σε λένε KU;
Google it :P

Άκουσε το άλμπουμ εδώ.

To Feathers κυκλοφορεί σε βινύλιο και CD από την Inner Ear.



back to main