Καμία λέξη στο σεξ δεν είναι βρώμικη
M.Hulot

Ο Χρίστος Τσούκας, εκτός από πολύ πετυχημένος σεξολόγος τις δεκαετίες του ’70 και του ’80, είναι συγγραφέας του εξαντλημένου και δυσεύρετου Μικρού Λεξικού Σεξουαλικών Όρων, μία πλήρη καταγραφή των «βρώμικων» λέξεων της ελληνικής γλώσσας, το οποίο το έγραφε από την εφηβεία του.

Τον συναντήσαμε στο υπόγειο διαμέρισμά του, ανάμεσα σε χιλιάδες βιβλία, τα γούνινα παιχνίδια που χρησιμοποιεί στα έργα του και ένα σωρό παράξενα γλυπτά από πλαστικό και μας διηγήθηκε απίθανες ιστορίες που δυστυχώς δεν χωρούν στις 1500 λέξεις ενός περιοδικού.   

Φωτο: Νίκος Κατσαρός

Και με ποια ιδιότητα συστήνεστε;
Του γραφιά, εδώ και πάρα πολλά χρόνια.

Τι σημαίνει σεξογνωστολόγος; Σεξογνωσιολόγος…
Α, έτσι έχω γράψει εκεί πέρα; Επειδή τελικά και η γνωσιολογία με κέρδισε, με την έννοια ότι με συνεπήρε σε πάρα πολύ μεγάλες εκφάνσεις. Επειδή θέλετε να μιλήσουμε για τον έρωτα, να αρχίσω λέγοντας ότι όλοι οι Έλληνες θα έπρεπε να διαβάσουν το Συμπόσιο του Πλάτωνα, να εστιάσουν στα υποτιθέμενα λεγόμενα του Σωκράτη. Γράφει φυσικά ο Πλάτωνας, αλλά ο Σωκράτης είναι αυτός που αναφέρεται στη Διοτίμα, την περίφημη Μαντείνια Ιέρεια που τον μύησε στον έρωτα. Το θέμα είναι ότι εκείνοι, με μια φυσική -για μένα- ιερότητα, αντιμετώπιζαν τον έρωτα σαν μια πάρα πολύ φυσιολογική κατάσταση, η οποία, όπως είπε η Διοτίμα, ξεκινά από το ελκόμενο έτερο μέλος μιας ερωτικής επαφής, για να διευρυνθεί στον έρωτα που αποπνέουν τα πάντα επάνω σε αυτό το γήινο περιβάλλον. Και εξυψώνεται, ανελίσσεται στο θείο κατ’ αυτούς, στη γνώση. Και είναι σίγουρο ότι άνθρωποι που έχουν αγαθούς στόχους, είναι οι πιο ερωτικοί άνθρωποι. Άνθρωποι που έχουν στόχο μόνο και μόνο να εκμεταλλευτούν το οτιδήποτε μπορούν, όπου φτάνει το χέρι τους, δυστυχώς δεν είναι ερωτικοί άνθρωποι. Για μένα αυτό είναι το βασικό και το ουσιαστικό. Γιατί αν μιλήσουμε για τον έρωτα, μιλώντας και καταμετρώντας πρωτογενείς και δευτερογενείς ζώνες και καταλήγουμε τελικά να μιλάμε απλά για το σεξ, εμένα πλέον δεν με εκφράζει, το έχω ξεπεράσει.

Πείτε μας για το Μικρό Λεξικό Σεξουαλικών Όρων.
Κάποτε ήμουν φίλος με ένα μαθητή πολύ μεγαλύτερο από μένα, στα γυμνασιακά χρόνια, του οποίου ο πατέρας ήταν λογοτέχνης και είχε και εκδοτικό οίκο. Κάποια στιγμή, πάντα με την αθωότητα του νέου ανθρώπου, μού λέει «βρε Χρήστο δεν έρχεσαι να σου εκδώσει ο πατέρας μου το λεξικό;». 

Από το σχολείο το γράφατε;
Από το γυμνάσιο. Πήγα και γνωρίστηκα με τον παλιό λογοτέχνη, τον οποίο εκτιμούσα κιόλας, και μιλάμε για έναν άνθρωπο θα έλεγα συμπότη και φίλο του Βάρναλη και ένα σωρό άλλων ανάλογων ανθρώπων. Ωστόσο, με εξέπληξε τότε, -γιατί πραγματικά ήμουν νέος και αισθανόμουν και φίλος του πατέρα εκτός του γιου- όταν  μου είπε «ξέρεις είναι πιασάρικο και θα χει πιένες, αλλά εγώ αυτή τη στιγμή βρίσκομαι σε μια οικονομική αδυναμία. Έχω υπολογίσει ότι θα στοιχίσει 300.000 δραχμές, αν το πάμε μισό-μισό θα ‘χουμε και τις απολαβές, τα κέρδη, μισά-μισά». Και του λέω «δηλαδή ζητάς από μένα 150.000;».Το επόμενο ήταν να πω στο συμμαθητή μου και θα το πω χωρίς ντροπή «Βρε μαλάκα, γι’ αυτό με έστειλες στον πατέρα σου, για να μου βάλει χέρι στη τσέπη;». Ήμουν 20 χρονών. Το αποτέλεσμα ήταν να βγάλω και να τυπώσω αυτό το πράγμα με το πανηγυριώτικο εξώφυλλο μόνος μου, με 75.000 δραχμές. Δυστυχώς, οι άνθρωποι στη κοινωνία μας δεν είναι εύκολα ερωτικοί. Όταν πρωτεύει το πόσο θα πάρω, μοιραία παίζουν το ρόλο του νεροκουβαλητή. Εγώ αρκετά αργότερα, όταν έμαθα ότι για να επιβιώσω θα πρέπει να παίξω το ρόλο του νεροκουβαλητή, απλά εγκατέλειψα το γραφείο που είχα για οκτώ χρόνια στη Μπενάκη 43. Εκεί γύρω στην περιοχή της Κάνιγγος και των Εξαρχείων υπήρχαν ένα σωρό ζουλάπια. Μιλώ για ανθρώπους γενικής ιατρικής που το έπαιζαν σεξολόγοι. Ο καθένας, δυστυχώς, είναι μία διασκευή προτύπων, ένας κόσμος ολόκληρος και κανείς δεν είναι ιδιοκτησία του αλλουνού. Ο καθένας μπορεί να είναι ωφέλιμα κοινωνικά σεξουαλικός άνθρωπος.

Τι σημαίνει ωφέλιμα κοινωνικά σεξουαλικός άνθρωπος;
Ότι θα πρέπει να υφίσταται τον κανόνα του γενετήσιου σεξ, έτσι ώστε πραγματικά να ωφελείται η κοινωνία από εργάτες και στρατιώτες. Αλλά εδώ συμβαίνουν ένα σωρό πράγματα, δηλαδή πολύ προτού υπάρξουμε εμείς, το 1914 συγκεκριμένα, ένας πολιτογραφημένος Εγγλέζος, ο Μαλινόφσκι, πολωνικής καταγωγής, πετυχημένος ανθρωπολόγος και ταξιδευτής, βρέθηκε στη Πολυνησία. Έκανε καταγραφή των εθίμων και όλης της περιοχής και ξαφνικά είδε δυο νέους ανθρώπους να κάνουν έρωτα. Όλοι κυκλοφορούσαν μισόγυμνοι και αυτοί είχαν γδυθεί εντελώς, ο άνδρας ήταν ξάπλα κάτω, η σύντροφός του από πάνω του, χάιδευαν αμοιβαία τους μαστούς τους, αυτό που οι Αμερικάνοι λένε σεξ κοντρόλ. Δεν γινόταν εισαγωγή, δεν γινόταν επαφή πέους-κόλπου, η αδήριτη ανάγκη για το γενετήσιο σεξ, αλλά θα έλεγα εντριβή, δηλαδή το πέος ανάμεσα στα χείλη και φυσικά τη κλειτορίδα. Αυτό δεν σημαίνει ότι εκεί εστιάζεται ο κατεξοχήν γυναικείος αισθησιασμός, γιατί το σεξ δεν είναι μόνο το σημείο g  και η γενετήσια πράξη, που σημαίνει ορμονική. Είναι και αισθησιακή και πνευματική. Εκείνοι οι άγριοι -όπως τους χαρακτήριζαν οι Βικτωριανοί Εγγλέζοι και οπωσδήποτε οι Ευρωπαίοι- είχαν διαχωρίσει το γενετήσιο από το οργασμικό σεξ, κάτι που δεν είχαν κάνει οι άνθρωποι τότε και δυστυχώς δεν το έχουν κάνει ακόμα. Υφιστάμεθα μια κοινωνική επιταγή και ωφελιμότητα και την υπηρετούμε. Οι άνθρωποι που έχουν πνεύμα και έχουν διαχωρίσει τη θέση τους από άλλα πρωτεύοντα, ασχέτως αν έχουν δημιουργήσει από ένστικτο την ανάγκη για σεξ, δεν το έχουν αυτό που εμείς διατεινόμαστε, σαν κέρδος, όφελος κτλ. Κάνουμε κυρίως έρωτα γιατί έτσι μας αρέσει, κινούμενοι πάντα από ένστικτο, από το πνεύμα και τα αισθήματα. Έχω αμφιβολίες αν τα δικά μας αισθήματα υπερτερούν των ζώων. Εγώ βλέπω πολύ περισσότερο έναν άνθρωπο ελεύθερο και σε ερωτικό επίπεδο. Αν ζούσαμε στη ζούγκλα εκτός κοινωνικών ορίων, θα ήμασταν πανηδονιστές γιατί κουβαλάμε τα πάντα μέσα μας και ο σεξουαλισμός είναι ένα ακόρεστο κομμάτι αυτού που λέμε ένστικτο επιβίωσης και διαιώνισης μαζί.Δεν με ενδιαφέρει ο σεξουαλισμός αλλά ο έρωτας. Ο έρωτας για κάθε τι, στοχοποιώντας αυτό που θέλουμε, κυνηγώντας το και κερδίζοντας έτσι μερικά ψήγματα γνώσεων, γιατί είναι ατέλειωτο αυτό το πράγμα. Δεν έχουμε μάθει να ζούμε μαζί οι άνθρωποι και πολύ περισσότερο δεν έχουμε μάθει όταν ζούμε ή όταν ερχόμαστε σε επαφή, να μιλάμε με ειλικρίνεια ή να ανοιγόμαστε, να γνωρίζουμε πραγματικά ο ένας τον άλλο. Και, βέβαια, η κοινωνία μας δεν το προτείνει αυτό, θέλει να παράξουμε ωφέλιμο έργο, ακόμα και σε βάρος μας, είτε σε Δημόσιο είτε σε ιδιωτικό καθεστώς.

Γράψατε άλλο βιβλίο;
Εδώ και χρόνια είχα στα σκαριά ένα βιβλίο για 9000 διαστροφές, με την έννοια του ότι η σεξουαλική συμπεριφορά είναι ένα τεράστιο, κολοσσιαίο εφαλτήριο στη συμπεριφορά του ανθρώπου, μέσα σε αυτό το ένστικτο. Αν και είναι αστείο να μιλάμε για ένστικτο, γιατί ο άνθρωπος δεν εμφορείται από ένστικτο μόνο. Σε αυτό που λέμε διατροφή βλέπουμε τις διακυμάνσεις των κοινωνικών επιταγών, των πολιτισμών και του κάθε ατόμου. Με έχουν ρωτήσει επανειλημμένα: θεωρείτε τον αυνανισμό διαστροφή; Εγώ γελάω. Ούτε την ομοφυλοφιλία θεωρώ διαστροφή. Διαστροφή θεωρώ τη σεξουαλική επιβολή ανθρώπου σε άνθρωπο. Διαστροφή είναι για μένα ο άνθρωπος που είναι πραγματικά βαλαντωμένος και απλά βιάζει τη γυναίκα του στο κρεβάτι του. Ο βιασμός είναι διαστροφή, ή αν θέλεις, είναι οπωσδήποτε εκτροπή. Και αν δεν είναι κοινωνική, στα οικογενειακά πλαίσια, παραμένει εκτροπή. Δεν είμαι θιασώτης των παλαιών, γιατί εκείνοι βλέπανε τον άνθρωπο σαν ιδιοκτησιακό αντικείμενο και ειδικά ο άνδρας τη γυναίκα. Αλλά υπήρχαν περιθώρια, που αναπτύσσονταν μέσα από το θεσμό του γάμου, ο οποίος δεν ξέρω κατά πόσο εξυπηρετεί ακόμα την κοινωνία μας. Αλλά όταν θεωρείς τον άλλον απλά ένα αντικείμενο ηδονής, για τι έρωτα μιλάμε; Δεν μιλάω για ρομαντισμούς, αλλά για ποια ανθρώπινη συμπεριφορά μιλάμε; Γιατί ο άνθρωπος δεν είναι μονάχα το ένστικτο.
Είναι πολύ σημαντικό να είναι ο άνθρωπος ελεύθερος και σήμερα δεν είναι. Ο ελεύθερος άνθρωπος είναι ένας άνθρωπος ζωντανός που γνωρίζει. Γαληνεύει το ένστικτο όταν βλέπεις ότι προσφέρεις. Γιατί ο άλλος όταν βλέπει ότι του προσφέρεις θετικά το αποδέχεται και μοιραία σε ευχαριστεί. Εάν δεν γίνεται αυτό, προσδιορίζεσαι σαν ένα άτομο με χίλια προβλήματα.

Πώς βλέπετε τον έρωτα σήμερα; Στους νέους ανθρώπους.
Έχω συναντήσει διανοούμενους –π.χ. μια νεαρή ποιήτρια πρόσφατα- που μου λένε «ξέρεις κάτι; Όταν κρατάει ο δεσμός πάνω από μια εβδομάδα, βαραίνει». Δεν έρχονται σε επαφή για γνωριμία με έναν άνθρωπο, έρχονται καθαρά για σεξ, για προσωπική ικανοποίηση. Αυτό ισχύει για τους νέους ανθρώπους. Είναι μεγάλο πράγμα αυτό το «ερωτεύομαι τη ζωή» και έχω το δικαίωμα να ερωτευτώ έναν άλλο άνθρωπο ή 10,000 άλλους ανθρώπους. Ο σκοπός είναι να τους ερωτευτείς και όχι να τους προσπεράσεις με την σκέψη «όχι δεσμός πάνω από μια βδομάδα». Δηλαδή, δηλώνεις κατευθείαν ότι το μόνο που σε ενδιαφέρει είναι να χρησιμοποιήσεις τον άλλο! Μιλάμε για ακαλλιέργητο πρωτόγονο ψυχισμό. Αυτό που έμαθε είναι να παίρνει. Εκεί πια λες είναι πάρα πολύ δύσκολο το μάθημα. Αν ο άλλος δεν έχει μάθει να συμπεριφέρεται ανθρώπινα, δεν μπορείς να τον κάνεις άνθρωπο. Δεν δίνουμε σημασία στο θαύμα της ζωής, το ότι οι άνθρωποι υπάρχουμε και επικοινωνούμε, οι περισσότεροι το περνάμε ντούκου. Δεν έχουμε την ιερότητα των αρχαίων που δημιουργούσαν κάποια πράγματα και δεν είχαν τη βιομηχανική σκέψη. Είχαν το δέσιμο με τη φύση που τη παρατηρούσαν και την κατέγραφαν ανελέητα.

Ποιος ήταν ο πρώτος σας έρωτας;
Όταν ήμουν 11μιση χρονών μέναμε στο Νέο Κόσμο, κοντά στο τεράστιο κτίριο που τότε ήταν φυλακές και ζούσα τον μεγαλύτερο έρωτα της ζωής μου. Εκείνη ήταν δύο χρόνια πιο μικρή. Είχα γράψει, λοιπόν, ένα βιβλίο με τίτλο «Επαναστάτης Λαός», χωρίς να γνωρίζω τίποτα από πολιτική και επανάσταση. Της το έδωσα να το διαβάσει και αυθόρμητα μου είπε «γιατί δεν το εκδίδεις;», έτσι πήγα σε ένα τυπογραφείο που υπήρχε στη γειτονιά και με όλη την παιδική μου αθωότητα και χωρίς να ενημερώσω τους γονείς μου, ζήτησα να μου το κάνουν βιβλίο. Και μου το τύπωσαν! Δεν είχα ιδέα για την αντιστασιακή κα αριστερή δράση του πατέρα μου. Μια μέρα καλούν εμένα και την μάνα μου στη ασφάλεια και μας ανακοινώνουν ότι ήμουν επικίνδυνος για την κοινωνία και το σύστημα και ότι έπρεπε να λάβουν μέτρα για να συμμορφωθώ. Ο διοικητής με ρώτησε «είσαι κουμουνιστής;» κι εγώ του απάντησα «δεν ήμουν, εσείς με κάνατε!». Έτσι, στα 11μιση μου βρέθηκα για 6 μήνες σε αναμορφωτήριο και χάθηκα με τον μεγάλο μου έρωτα.

Δεν την έχετε ξαναδεί ποτέ;
Την ξαναβρήκα τυχαία, πολλά χρόνια μετά, σε μία συγκέντρωση φίλων, είχε παντρευτεί το Γρηγόρη Φαράκο.

Απόσπασμα από το Λεξικό

Aδειοψώλης: εραστής που έχει «αδειάσει» (εκσπερματίσει) και βρίσκεται σε «περίοδο αδράνειας» (βλ) / (ειρων.) ανάξιος ή ανίκανος εραστής, που πάσχει από αδυναμία στύσης ή εκσπερμάτισης

Βαριοκαυλώνω: διαγέρνω ή διαγερνούμαι σεξουαλικά, με βαρειά καρδιά, χωρίς να υπάρχει διάθεση. Κάνω σεξουαλική αγγαρεία.

Γλαρομούνα: γυναίκα με υγρά και λάγνα μάτια, καυλιάρα / κοιμισμένη γκόμενα / παρθένα

Γατουλογαμούλης: ο τρυφερός εραστής

Δακρυγάμης: Αυτός που κλαίει από ερωτική συγκίνηση, που κάνει έρωτα γεμάτος δάκρυα (από ψυχοπαθολογική κατάσταση), γιατί ήταν φυλακισμένος, γιατί είναι τρελά ερωτευμένος / Αυτός που εκσπερματίζει σταλάζοντας (σαν να δακρύζει)

Εδαφογαμία: η εδαφολαγνεία, η γεωλαγνεία / ψυχοσεξουαλική διαστροφή όπου ο άρρωστος ικανοποιείται ερωτικά με τη γη (χώματα, πέτρες κ.α) / συνουσία πάνω στη γη

Ζιζί, το: γυναικείο αιδοίο, ηχομιμητικό συνώνυμο των λέξεων: μουνί, πουτί, πισί (Δ. Δειλινού «Φαρ Ουεστ»)

Ηθικομούνα (ειρων.): γυναίκα που ακολασταίνει στα κρυφά, σεμνότυφη, σεμνοκαυλωμένη / όμορφη και προκλητική παρθένα

Θρασύκαυλος: ο υπερβολικά τολμηρός εραστής που αδιαφορεί για την κριτική ή τους κινδύνους των ερωτικών του επαφών / αδιάντροπος και κυνικός εραστής / θρασύγαμος ή θρασυγάμης

Ιδεογάμητη:  αυτή που έκανε έρωτα με ιδεογάμη/ αυτή που επιζητάει τη φανταστική σεξουαλική σχέση / ιδεόγαμη / παρθενόπη

Κατακαυλώνω: διαγερνούμαι ή διαγέρνω ερωτικά, μέχρι το τέλος, μέχρι τον (αναπόφευκτο) οργασμό / «ψοφάω» για έρωτα, καυλομανώ, ερωτομανώ

Λιγδοψώλης: αυτός που έχει ακάθαρτο πέος / αυτός που έχει εκσπερματίσει πάνω του και παραμένει ασκούπιστος, άπλυτος / ο βρωμόκαυλος

Μουνίκακας,ο: (ειρων) αυτός που «χαζεύει» όταν δει γυναίκα / αυτός που «κυνηγάει» ερωτικά οποιαδήποτε γυναίκα, μουνάκιας

Νερουλόμουνη: πλαδαρή, νερουλιάρα ερωμένη ή πόρνη/ αμωρόγαμη / χαζοπούτανο

Ξεπουτιάζω: ξελιγώνω ερωτικά τη γυναίκα (πουτί: αιδοίο), καταφέρνω –από απανωτές συνουσίες- να εξαντλήσω την ερωμένη μου

Ολογάμητη:  καταγαμημένη, γυναίκα που δεν έχει αφήσει ανκμετάλλευτη (σεξουαλικά) καμιά περιοχή του κορμιού της/κοσμογάμητη πόρνη

Παλουκοκαύλης: αυτός που έχει πέος, καυλό, σαν παλούκι / κατακαυλωμένος, κοκαλόπουτσος, σιδεροκαύλης, πετροκαύλης

Ρυπαρόμουνο: βρωμόμουνο, προστυχόμουνο

Σβελτογάμης: γρήγορος εραστής, αυτός που γρήγορα ερωτοκατακτάει μια γυναίκα, ευκίνητος και επιδέξιος εραστής / αυτός που κάνει έρωτα στα σβέλτα, που πάσχει από πρόωρη εκσπερμάτιση

Τριβάδα: γυναίκα με ομοφυλόφιλες σεξουαλικές ορέξεις κι επαφές, λεσβία, πλακομουνού, τζιβιτζιλού, σεμναδερφή.

Υπεργαμιάς: αυτός που έχει καταγαμήσει, ο ακαταμάχητος εραστής, ο σάτυρος

Φλοκάρω: εκσπερματίζω, χύνω, ερωτο-τελειώνω, υγροτεκνιάζω

Χαραμογάμης:  αυτός που συνουσιάζεται χαραμίζοντας την ενεργητικότητα και την προσωπικότητά του / ο ανάξιος εραστής, αναξιογάμης, σκαρτογάμης, φτηνογάμης

Ψωλανταμώνω: έχω ερωτική συνάντηση με τον εραστή μου / κάνω έρωτα (γαμιέμαι)

Ωριόκαυλος: άνδρας με όμορφο πέος / επιδέξιος, καλός εραστής, ωριόψωλος, ωριογάμης



back to main