Tales of the underground
Μαρία Παππά

Ο Alan Bishop, μπασίστας και τραγουδιστής των θρυλικών Sun City Girls, εθνομουσικολόγος και συν-ιδρυτής της Sublime Frequencies μας μιλάει λίγο πριν έρθει στην Αθήνα.

Η Sublime Frequency είναι από τις πιο εμβληματικές δισκογραφικές εταιρείες που έχουν ξεπηδήσει τα τελευταία χρόνια, με κυκλοφορίες από όλο τον κόσμο όπως τη νοτιοανατολική Ασία, τη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή.  Το πρόβλημα όταν του κάνεις συνέντευξη είναι ότι δεν ξέρεις τι να τον πρώτο-ρωτήσεις.  Άνετα θα μπορούσε να γεμίσει τόμους με αυτά που θα μπορούσε να σου διηγηθεί. Στην Αθήνα έρχεται με το σόλο πρότζεκτ του, ως Alvarius B. Σε αυτό,  μεταμορφώνεται σε ένα stand-up κωμικό που παίζει μουσική δανειζόμενος στοιχεία από τη φολκ παράδοση, προσθέτοντας του δικούς του ειρωνικούς στίχους, ενώ ενδιάμεσα παρεμβάλει γνωστά σάουντρακ των Ennio Morricone, John Barry, κ.α. Κάθε εμφάνιση του είναι μοναδική. Πολυπράγμων,  τα τελευταία χρόνια μένει μόνιμα στο Κάιρο της  Αίγυπτου όπου έφτιαξε μια μπάντα με νεαρούς Αιγύπτιους μουσικούς, που βάφτισε Invisible Hands και κυκλοφορούν αυτότο διάστημα το ντεμπούτο τους άλμπουμ.

Ήθελες πάντα να κάνεις μουσική; Τι ήθελες να γίνεις όταν μεγαλώσεις;
Όταν ήμουν 5 χρονών, ήθελα να γίνω τραγουδιστής. Δεν φανταζόμουν όμως την μουσική σαν ένα επάγγελμα ή σαν μια απασχόληση ζωής, παρά μόνο αργότερα.  Με ενδιέφεραν τα ζώα, η ζωολογία, η ωκεανογραφία και η γεωγραφία. Όταν ήμουν 15 ή 16 χρονών, είδα ένα εξαιρετικά έντονο όνειρο πως έπαιζα ηλεκτρική κιθάρα, ίσως σαν τον Hendrix, αν και βασικά έπαιζα ένα τραγούδι των Black Sabbath και έβλεπα τα χέρια μου να παίζουν τις χορδές και τις νότες τέλεια. Όταν ξύπνησα, ήμουν εξαιρετικά απογοητευμένος που δεν ήξερα να παίζω. Θυμάμαι πως είδα τα δάχτυλα μου να παίζουν κιθάρα στο όνειρο και σκέφτηκα ότι θα ήταν πολύ εύκολο αν προσπαθούσα. Πολύ σύντομα μετά πήρα την πρώτη μου κιθάρα και ξεκίνησα να παίζω 8 ώρες την ημέρα. Δεν είμαι σίγουρος για ποιο λόγο τα μεταλικά ριφ των Sabbath στο όνειρο με ενέπνευσαν να μάθω κιθάρα, επειδή μέχρι τότε δεν ήθελα να παίξω αυτού του είδους τη μουσική. Πρέπει όμως να ευχαριστήσω τον Tony Iommi που με έκανε να πιστέψω στον εαυτό μου [γέλια].

Πόσο η καταγωγή σου από το Λίβανο σε επηρέασε σαν άνθρωπο και μουσικό;
Η μητέρα μου ήταν από το Λίβανο. Ήταν ποιήτρια, τραγουδίστρια, πιανίστρια [μουσικής δωματίου], δασκάλα αγγλικής φιλολογίας και σκηνοθετούσε έργα του Σαίξπηρ. Μεγάλωσα ακούγοντας αραβική μουσική στο σπίτι του παππού μου. Ήταν μουσικός και έπαιζε αραβικά μουσικά όργανα στο υπόγειο του με τους φίλους του και επίσης έβαζε άλμπουμ και κασέτες λιβανέζικων και αιγύπτιων τραγουδιστών.»      

Τι σημαίνουν οι Sun City Girls για σένα;
Δεν είμαι σίγουρος πώς μπορώ να εκφράσω τι σημαίνουν για μένα και πραγματικά δεν αισθάνομαι την ανάγκη να αρχίσω να εξηγώ. Η μουσική και οι εμφανίσεις μιλάνε από μόνες τους.

Τους βλέπεις σαν μια cult μπάντα;
Ποτέ δεν επιχειρώ να προσεγγίσω τους SCG με κάποιο συγκεκριμένο τρόπο. Τώρα συνεχώς με ρωτάνε ή μου θυμίζουν για την κληρονομιά των SCG αλλά το βρίσκω αδύνατο να βάλω το κεφάλι μου να σκεφτεί. Ο καθένας μπορεί να διαλέξει να κατατάξει τους SCG όπως θέλει.  

Πώς αισθάνεσαι πώς πολλά σύγχρονα γκρουπ όπως οι Animal Collective, τους βλέπουν σαν μεγάλη επιρροή στην μουσική τους;
Σημαίνει πολλά. Αν και δεν ήταν ποτέ η πρόθεση μας να μπούμε στην βιομηχανία και να αποκτήσουμε ένα μεγάλο κοινό. Οι SCG φαίνεται ότι συνεχίζουν να μεγαλώνουν και να αγγίξουν πολύ κόσμο ανεξάρτητα με την διασπαστική μας φύση. Είναι πολύ ενθαρρυντικό και σου δίνει έμπνευση όταν το βλέπεις να γίνεται..

Πώς θα περιέγραφες τη Sublime Frequencies;
Κάτι που θα κάναμε έτσι κι αλλιώς ακόμη κι αν δεν το παρουσιάζαμε δημόσια σαν δισκογραφική εταιρεία.

Πότε και πώς αποφασίσατε να φτιάξετε μια δισκογραφική σαν κι αυτή;
Κανείς δεν το έκανε, οι ιδέες φύτρωναν στα μυαλά μας για αρκετό καιρό τώρα και το 2003 αποφασίσαμε τελικά να ξεκινήσουμε την εταιρεία.

Γιατί όλοι οι δίσκοι είναι περιορισμένης κυκλοφορίας και με ποια κριτήρια διαλέγεται τους καλλιτέχνες;
Οι δίσκοι είναι περιορισμένης κυκλοφορίας εξαιτίας του υψηλού κόστους της δουλειάς. Οι πωλήσεις δεν είναι αρκετά καλές ώστε να δικαιολογήσουν την συνεχή διαθεσιμότητα των δίσκων μας, αρκετοί άνθρωποι αρνούνται να αγοράσουν πλέον το φυσικό προϊόν και επιλέγουν να τα κατεβάζουν ελεύθερα. Και δεν τους κατηγορώ γι’ αυτό. Μας έχει μοιράσει τράπουλες μια βιομηχανία που τα γρανάζια της υπηρετούν μεγαλύτερες εταιρείες και πρέπει να χρησιμοποιούμε κάθε πλεονέκτημα για να καταφέρουμε να μείνουμε ζωντανοί σε αυτό το κλίμα.  Τα μόνα κριτήρια που διαλέγουμε καλλιτέχνες ή κόνσεπτ είναι ότι πρέπει να τα αγαπάμε.

Θα έλεγες ότι είναι μια πετυχημένη εταιρία και με ποιους τρόπους;
Η εταιρία είναι πετυχημένη με την έννοια ότι είναι ακόμη ζωντανή και προχωράει μετά από 9 χρόνια. Δεν βγάζουμε λεφτά από την από την εταιρεία. Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι να μπορεί να συντηρήσει τον εαυτό της.

Τι είδους μουσική από τη νέα χιλιετία πιστεύεις θα άξιζε να διατηρηθεί στο μέλλον;
Η μουσική από τις underground και ανεξάρτητες εταιρείες – εκεί όπου η εξέλιξη της μουσική έχει γεννήθηκε εξολοκλήρου από τα τέλη της δεκαετία του 70. Και φυσικά υπάρχει ένας απεριόριστος αριθμός καλλιτεχνών και στυλ που υπάρχουν έξω από τις δυτικές αγορές και που αξίζουν πολύ περισσότερο σεβασμό και προσοχή.

Τελευταία επισκέπτεσαι το Κάιρο αρκετά; Πότε πήγες εκεί για πρώτη φορά;
Πρώτο-επισκέφτηκα το Κάιρο το 1985 και το ερωτεύτηκα. Όταν ξαναγύρισα εκεί για πρώτη φορά μετά από 25 χρόνια τον Νοέμβριο του 2010 και ήταν σαν να μην είχα φύγει ποτέ. Αμέσως γοητεύτηκα από τα θέλγητρα της πόλης για μια ακόμη φορά. 

Είσαι αισιόδοξος ή το αντίθετο με όλα αυτά που συμβαίνουν στον κόσμο. Θρησκευτικός φανατισμός στην Βόρεια Αφρική και άνοδος νεοναζισμού στην Ευρώπη [ειδικά στην Ελλάδα]. Τι σε φοβίζει περισσότερο;
Οι καιροί είναι σκοτεινοί σε πολλά μέρη του κόσμου. Καμία χώρα ή πολίτευμα, άνθρωποι ή κουλτούρα δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι έχει μονοπώλιο, στην καταστροφή ή στους δύσκολους καιρούς ή στις οικονομικές δυσχέρειες.  Αυτό όμως συμβαίνει εδώ και πολύ καιρό. Είμαι πολύ οπτιμιστής εκ πεποιθήσεως. Αρνούμαι να αφήσω τον φόβο και τα διαφαινόμενα δρακόντεια σχέδια παγκοσμιοποίησης ή η απειλή ενός μαζικού πολέμου με αποτρέπουν από το να αναζητώ νέες και ασυνήθιστες λεωφόρους για να αποκτήσω μια λογική κοινωνική δικαιοσύνη. Οι παλιές στρατηγικές είναι νεκρές.  Πολλοί σκέφτονται έξω από το κουτί αλλά μάλλον χρειάζεται να διαλύσουμε το κουτί.

Τετάρτη 6 Μαρτίου, Booze Cooperative [Κολοκοτρώνη 17] . Ανοίγει ο Άγγελος Κυρίου. Με 10 ευρώ.
Την Παρασκευή 8 Μαρτίου θα παίξει επιλογές από τον κατάλογο της Sublime Frequencies και μουσική που δεν έχει ακούσει κανείς άλλος στην Cantina Social.



back to main