Costis Builds (a) Guitar
Γαβριέλλα Τριανταφύλλη

Ένας νεαρός κινηματογραφιστής φτιάχνει κιθάρες από κουτιά πούρων.

Φωτο: Eftychia Vlachou

Ο Κωστής Λεβάντης είναι κινηματογραφιστής. Το θέμα, όμως, είναι ότι πιάνουν τα χέρια του. Και όταν λέμε πιάνουν τα χέρια του δεν σημαίνει ότι μπορεί να αλλάξει ντουί στα φωτιστικά του, ή να βάλει καινούρια αλυσίδα στο ποδήλατό του. Μαζεύει έπιπλα από τα σκουπίδια και τα αναπαλαιώνει -μεγαλύτερό του επίτευγμα ότι έφτιαξε μια ολόκληρη ρεσεψιόν ξενοδοχείου στη Μήλο από πράγματα που μάζεψε από το δρόμο-, αποσυναρμολογεί και ανακατασκευάζει βέσπες και διάφορα παρεμφερή μηχανολογικά.

Το τελείως διαφορετικό, όμως, στην περίπτωσή του είναι ότι φτιάχνει κιθάρες από κουτιά πούρων. Μόνος του –το τονίζω. Δεν τού το έδειξε κανένας. Αυτές οι κιθάρες λέγονται CBG (Cigar Box Guitar) και πρωτοφτιάχτηκαν γύρω στο 1840 από μαύρους στα χωράφια στην Αμερική που δεν είχαν χρήματα να αγοράσουν κανονικές. Έπαιρναν ένα κουτί πούρων, του βάζανε ένα σκουπόξυλο από τη μια μεριά και 1 ή 2 χορδές, 1 ή 2 κλειδιά και παίζανε με slide επάνω τους. Οι CBG έχουν αρκετά διαφορετικό ήχο. Είναι κάτι μεταξύ ηλεκτρικής κιθάρας και μπάντζο, ο ήχος τους είναι πιο πρίμος και, αν σου αρέσει η μπλουζ μουσική, σίγουρα θα ενθουσιαστείς με το πώς παίζουν.

Αυτό έπαθε και ο Κωστής όταν άκουσε για πρώτη φορά ένα κομμάτι από μια τέτοια κιθάρα και έψαξε τι ήταν αυτό που του τράβηξε τόσο πολύ την προσοχή. Οι CBG πλέον έχουν εξελιχθεί. Φτιάχνονται και με 6 χορδές, παίζονται και με τα δάχτυλα. Μπορείς να βάλεις ένα κανονικό μπράτσο πάνω στο κουτί σου, να βάλεις τάστα, ηλεκτρομαγνήτες, ποτενσιόμετρα, volume και κλειδιά. Μπορεί να φαίνεται απλό, αλλά δεν είναι. Κατ’ αρχάς καμία κιθάρα δεν είναι ποτέ ίδια με κάποια άλλη. Ακόμα και να έχεις τα ίδια κουτιά, το γεγονός ότι είναι χειροποίητες κάνουν τον ήχο τους πραγματικά μοναδικό.

Του Κωστή τού παίρνει 4 μέρες φουλ εργασίας για να φτιάξει μία. Γιατί πέρα από την προσαρμογή του μπράτσου στο κουτί, φτιάχνει και το ίδιο το μπράτσο, το οποίο, όπως μας είπε, μπορείς να το φτιάξεις από οποιοδήποτε ξύλο αρκεί να είναι σκληρό, για να μην λυγίζει όταν βάζεις τις χορδές. Έχει βρει τα μαγαζιά που τον προμηθεύουν με κουτιά και, αν θέλει κάτι εξεζητημένο - γιατί μπορείς να φτιάξεις κιθάρα ακόμα και από υγραντήρα που είναι πιο μασίφ ξύλο, βαμμένο, λακαρισμένο, απείρως πιο κυριλέ-,  το ψάχνει στο ίντερνετ και το αγοράζει από εκεί.

O Κωστής δεν είχε ξαναφτιάξει μουσικό όργανο, πόσο δε μάλλον μια CBG. Βασικά δεν πρέπει να υπάρχει άλλος στην Ελλάδα που φτιάχνει κάτι τέτοιο. Και η πρώτη του κιθάρα δεν έπαιζε, δεν έπαιξε ποτέ. Δηλαδή, δεν κούρδιζε.

Γιατί πρέπει να προσέξεις τις αποστάσεις των χορδών, των τάστων. Είναι διάφορες μετρήσεις που πρέπει να κάνεις για να μπορείς να κουρδίζεις. Είναι, όμως, τελειομανής και πλέον οι 10+ κιθάρες που έχει φτιάξει παίζουν άψογα και τώρα προσπαθεί να τις ραφινάρει και οπτικά με βερνίκια, λούστρα και διάφορα τέτοια (εμένα, πάντως, μου φαίνονται τέλειες). Στο ολοφώτεινο στούντιό του, σε ένα μικρό τραπέζι με 5-10 εργαλεία κάθεται τα πρωινά και επιδίδεται στην προσωπική του ψυχανάλυση – την αυτοσυγκέντρωση που σου δημιουργεί το να κάτσεις να φτιάξεις κάτι αρκετά σύνθετο με τα χέρια σου. Βάζει ένα μπρικάκι Bialetti με εσπρέσσο, το ραδιόφωνό του - που τη μέρα που πήγαμε έπαιζε (τυχαία;) Tom Waits – και δουλεύει σιγά- σιγά παρέα με τα μυρωδικά του κουτιά.

Τον Κωστή μπορείτε να τον βρείτε στο levantis.c5@gmail.com



back to main