Cocaine Death 2
Ηλίας Αποστολάκης

Thorns / Universe spitting blackness.

Το header της στήλης μου είναι παρμένο από το εξώφυλλο της συλλογής Stigma Diavolicum των THORNS.

Ο Snorre W Ruch είναι ένας (λίγο) άτυχος άνθρωπος. Και αυτό, επειδή βρέθηκε την λάθος ώρα στην λάθος τοποθεσία, όπως ισχυρίζεται ο Varg Vikernes, ή αλλιώς BURZUM , και αυτό γιατί απλώς ο Snorre είχε την ατυχία να οδηγήσει το αμάξι από το Μπέργκεν στο Όσλο, για να καταλήξει όλο αυτό το σκηνικό στην δολοφονία του Οystein Aarseth από τον Varg.

His body was found outside the apartment with twenty-three cut wounds – two to the head, five to the neck, and sixteen to the back.

(Το σώμα του βρέθηκε έξω απ’ το διαμέρισμα με εικοσιτρείς πληγές –δύο στο κεφάλι, πέντε στο λαιμό και δεκαέξι στην πλάτη).   

Αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία, που μπορεί να την διηγηθώ αργότερα. Γιατί τώρα, αυτό που μας ενδιαφέρει είναι η πολιτισμική ιστορία δύο μόνο demo που άφησαν ιστορία, και ενός δίσκου πολύ αργότερα, που έδειξαν τον δρόμο σε μια τρελά βαλτωμένη σκηνή για να τολμήσει να αναγεννηθεί από της στάχτες της.

Το μακρινό, σκοτεινό και παγωμένο 1986 ο Snorre σαν παιδί και αυτός αποφασίζει να παίξει μουσικη. Η πρώτη απόπειρα, ένα demo μικρών αξιώσεων, ακούει στο όνομα STIGMA DIAVOLICUM και η μυστικιστική ομιχλώδης τάξη τους χαρίζει τα ψευδώνυμα: Coprophagia για τον τραγουδιστή και Pedophagia για τον Snorre.

Αυτά το (μαύρο) νερό κύλησε στο (μαύρο) χαντάκι.

TRONDERTUN & GRYMYRK (TAPES)

Eνώ όλες οι μπάντες πάνω κάτω έπαιζαν γρήγορα και χωρίς κάποια εξελικτική ματιά προς τον ήχο το trondertun όσο και το grymyrk, κατόρθωσαν να επιδείξουν μια σκοτεινή μανιερισμένη αισθητική, που πάταγε πάνω στο τότε blackmetal, αλλά μπόλιασε ταυτόχρονα την φλόγα με μαύρη ψυχεδέλεια, συμπαντικές και ρομποτικές σχεδόν καθαριστικές γραμμές. Με αυστηρές κινήσεις που θυμίζουν αυστηρά χειρουργικές, τα δυο αυτά demo εισήγαν τους «βλάχους» μπλακμεταλλάδες σε μια άλλη οπτική γωνία του ελεγχόμενου μουσικού τρόμου, πάνω από τα σκοτεινά βασίλεια της Νορβηγίας. Μια άλλη οπτική σάπια παραίσθηση που λειτουργεί όπως μια ταινία τρόμου. Υπόκωφες μελωδίες μαύρου αστικού μίσους και μια έκκληση στις μαύρες τιτάνιες δυνάμεις. Ένα απόλυτο οροπεδιακό ψύχος που σε παγώνει στην στιγμή και σου ξεσκιζει σάρκες και ψυχή. Δομημένες γαλαξιακές εικόνες που σε ορίζουν. Ανεβοκατεβάσματα ονειρικών σκαλοπατιών, ανάμεσα στη νηνεμία και την κραυγή. Ένας σύγχρονος Nosferatu που κοιτάζει λοξά τον καιρό του.

THORNS


To 2001 μετά από 8 χρόνια «άδικης» φυλακής (γιατί η μουσική μπορεί να μας αρέσει, οι ανεξιχνίαστες καταστάσεις όχι) κυκλοφόρησε το νομοτελειακό αυτό άλμπουμ που απλώς έστειλε πολλούς «κακούς» για τσίσα! Χωρίς σάπια ψευδώνυμα, χωρίς μαραμένα corpsepaint, το blackmetal απόκτησε τον δικό του INTELLIGENT χωροχρόνο μέσα από αυτό εδώ το αριστούργημα νοηματικής επεξεργασίας και αποτελέσματος.

Έλα εδώ πονεμένο μου αγόρι και κορίτσι που συχνάζετε σε μέρη που απλώς πηγαίνετε για να πάτε, να δείτε και να σας δουν. Ανοίξτε τέρμα τα πυρηνικά λοίσθια αυτού εδώ του δίσκου. Αφουγκραστείτε της εκρήξεις του διαστήματος και της εκρήξεις του ατόμου. Νιώστε να σας φεύγουν τα σαγόνια, καθώς ρομποτικές βελόνες σας στοιβάζουν σε αχαλίνωτα αστέρια, για να πάτε βόλτα. Πιάστε τον παλμό από τα αστέρια που πεθαίνουν. Δώσε βάση στα δηλητηριασμένα μανιφέστα της ζωής, φιλτραρισμένα από της κινηματογραφικές εκλάμψεις αυτού εδώ του ήχου. Πιάσε τα αγκάθια και νιώσε ζωντανός.

Άνοιξε τα μάτια σου και μάθε να βλέπεις. Άνοιξε τα αυτιά σου και μαθέ να ακούς!

Loste1980(at)gmail.com

TowardTheDarkFuneral



back to main