Past-Stitches
Kour

Γενικά με βολεύει να περιγράφω πράγματα και καταστάσεις χρησιμοποιώντας παραδείγματα.

Έτσι καταλαβαίνω περισσότερο τί γίνεται γύρω μου και εξηγώ καλύτερα στους άλλους αυτά που σκέφτομαι. Όταν πέφτουν οι αντοχές μου λοιπόν και η καθημερινότητα καταφέρνει να τρυπήσει το τοίχος της αδιαφορίας μου, προσπαθώ να βρω και εγώ παραδείγματα για να καταλάβω τί σκατά γίνεται σήμερα.

Είμαστε Αργεντινή, Είμαστε Ιράν; Είμαστε Αίγυπτος; Θα γίνει θρησκευτική επανάσταση; Θα έχουμε Μουλά για πρωθυπουργό; Θα έχουμε την Ευρωπαϊκή άνοιξη; Θα ανατρέψουν οι στρατιωτικοί τους τραπεζίτες; Να μείνω εδώ ή να την κάνω όσο ακόμα είναι ανοικτά τα σύνορα; Να είμαι αριστερός ή δεξιός; Ποιός είναι λιγότερο μουτζαχεντίν; Να ασχοληθώ με τα κοινά (δηλαδή να κάνω like στο facebook) ή να συνεχίσω να αγναντεύω από ψηλά; Ένα σωρό ερωτήματα που δεν μπορώ να απαντήσω μόνος μου.

Ψάχνοντας απαντήσεις, έπεσα πάνω στις εκπομπές του BBC για τη σύγχρονη Αγγλία (εντάξει, το ξέρω, όλο BBC βλέπω...), τα οποία είναι πολύ διαφωτιστικά για το μέλλον μας (wow!). Δείχνουν με ξεκάθαρο τρόπο τη σχέση δανειστή και δανειζόμενου. Στον ρόλο του πρώτου οι Αμερικανοί που μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο δάνεισαν ένα κάρο χρήματα στους Άγγλους – οι οποίοι κυριολεκτικά πεινούσαν– με αποτέλεσμα, στη συνέχεια, να τους χορεύουν στο ταψί. Δείχνει τη Βρετανική κοινωνία να οργανώνεται και να αλληλοβοηθιέται. Σκηνοθέτες να γυρίζουν ταινίες, εγχώριες παραγωγές, που ασχολούνται με τα προβλήματα της εποχής και αντιστέκονται στο Hollywood. Δείχνει Βρετανούς υπουργούς να παρακαλάνε τον κόσμο να κάνει οικονομία και άλλα πολλά και ενδιαφέροντα. Δείχνει ακόμα πογκρόμ εναντίων των έγχρωμων, από ρατσιστές – εθνικιστές κλπ Βρετανούς, τα οποία η αστυνομία κοιτούσε από απόσταση, και τα οποία έληξαν όταν οι έγχρωμοι οργανώθηκαν και έκαναν τόπι στο ξύλο τους άλλους.

Παιδικές αρρώστιες που μάλλον τις περνάμε τώρα. Ίσως να είναι λοιπόν και ένα καλό παράδειγμα αυτές οι εκπομπές για να δεις που ζεις και να πράξεις αντίστοιχα. Αν θες να πράξεις.

 

Βέβαια, στην Αγγλία δεν θα βρεις ιστορίες θρησκευτικής τρέλας σαν αυτές που ζούμε εδώ. Η Γαλλική επανάσταση δεν είναι για τους Βρετανούς μία απλή λέξη που αναφέρεται σε κάτι που δεν βίωσαν ούτε και γνωρίζουν (διάβασε Κωστή Παπαγιώργη). Για να καταλάβεις αυτά τα θέματα, καλύτερα να δεις και λίγο Ιράν.

 

 

Για να μην μιζεριάζουμε όμως μόνο με τα γνωστά τροπάρια, ας ασχοληθούμε και λίγο με την τέχνη. Reworks το προηγούμενο σαββατοκύριακο, το οποίο είχε πολύ καλό line-up. Ήταν βέβαια λίγο σουρεάλ να βλέπεις τον Sebastien πάνω σε κιτς ψεύτικη πέτρινη σκηνή, δίπλα στην οποία υπήρχε ψεύτικος κιτς πύργος (νόμιζα ότι θα βγει η Χιονάτη από στιγμή σε στιγμή), αλλά υποθέτω δεν έφταιγαν οι διοργανωτές για αυτό. Και είχε και πολύ καλή τιμή. Στις εκπλήξεις της βραδιάς, βάζω πρώτο και καλύτερο τον Roosevelt.

Άντε και του χρόνου γκαρντάσια.

 

 

Φωτό: προτεινόμενη φωτογραφία για το προφίλ σου στο facebook.



back to main