An imaginary life 1
quietdrumming

Συνάντηση αγνώστων στην Αθήνα του post-default.

Λίγο πριν το τέλος του ντοκιμαντέρ του Werner Herzog, «Cave of Forgotten Dreams», το σκηνικό αλλάζει εντελώς. Μετά από ένα μακρύ ταξίδι σε μαγευτικές και εντυπωσιακά διατηρημένες σπηλαιογραφίες -ηλικίας 32.000 ετών- που ανακαλύφθηκαν πολύ πρόσφατα, μεταφερόμαστε μερικά χιλιόμετρα μακριά, σε ένα από τους μεγαλύτερους πυρηνικούς σταθμούς της Γαλλίας.

Οι επιστήμονες εκεί, εκμεταλλευόμενοι τα θερμά νερά που προκύπτουν μετά από την ψύξη των αντιδραστήρων, δημιούργησαν ένα παράλληλο τροπικό σύμπαν, ένα θεματικό πάρκο γεμάτο κροκόδειλους, αλιγάτορες, γιγάντιες χελώνες και βλάστηση που δεν συναντάται αλλού στην Ευρώπη.

Ο Herzog είναι γνωστός για την σχετική αδιαφορία του στα πραγματικά δεδομένα και παράλληλα αφοσιωμένος σε μια «εκστατική αλήθεια», η οποία αντιπαραβάλλεται νοητά με την ψυχρή «λογιστική αλήθεια» της πραγματικότητας. Εδώ λοιπόν, λίγο πριν το τέλος του ντοκιμαντέρ, παρουσιάζει ένα λευκό αλιγάτορα ως το μεταλλαγμένο θύμα του ραδιενεργού νερού. Αν και στην πραγματικότητα αυτό είναι ένα από τα false facts του ντοκιμαντέρ (τα νερά είναι ασφαλή και πρόκειται για ένα αλμπίνο αλιγάτορα, που μεταφέρθηκε εκεί από τη Λουιζιάνα), ο Ηerzog χρησιμοποιεί αυτό το φορτισμένο σχήμα για να καταλήξει κάπου αλλού.

Η πραγματικότητα διαρκώς μεταβάλλεται. Η συγκεκριμένη τοποθεσία πριν μερικές χιλιάδες χρόνια ήταν καλυμμένη από πάγους και ο άνθρωπος της εποχής κατέφευγε σε δαιδαλώδη σπήλαια για να επιβιώσει ενάντια στη φύση. Τώρα εκεί βρίσκονται μερικές μαγευτικές τοιχογραφίες που ο σημερινός άνθρωπος είναι αδύνατο να τις κατανοήσει πλήρως, ένας πυρηνικός αντιδραστήρας, και ένα τουριστικό πάρκο με κροκόδειλους. Το κλίμα έχει αλλάξει και αλλάζει διαρκώς.

Το ντοκιμαντέρ τελειώνει με πλάνα του λευκού αλιγάτορα και τον Herzog να μονολογεί: «Σύντομα αυτοί οι κροκόδειλοι θα βρίσκονται έξω από τα κλουβιά τους. Κοιτάζοντας τις τοιχογραφίες, τι συμπέρασμα θα βγάλουν άραγε εκείνοι; Τίποτα δεν είναι αληθινό. Τίποτα δεν είναι βέβαιο. Είναι δύσκολο να αποφασίσεις αν τα πλάσματα αυτά διαχωρίζονται, η όχι, σε ένα δεύτερο εαυτό (doppelganger).

Και τελικά τον συναντούν, ή πρόκειται για μια φαντασιακή αντανάκλαση στον καθρέπτη; Μήπως στην πραγματικότητα είμαστε εμείς σήμερα, ο κροκόδειλος που κοιτάει πίσω στην άβυσσο του χρόνου, αντικρίζοντας τις σπηλαιογραφίες;».

Θεσσαλονίκη, 28 Οκτωβρίου 2011

Κοιτάς τα γεγονότα και προσπαθείς να τα χωνέψεις, όμως δεν χωνεύονται με τίποτα. Ζούμε στην εποχή της ναυτίας.  Μεταλλαγμένα και μεταλλασσόμενα γεγονότα που ο οργανισμός αδυνατεί να αφομοιώσει. Δεν έχω καταλάβει ακόμα αν μας ξερνάει ή την ξερνάμε. Μια συνεχής και ολοζώντανη ακολουθία ψέματος, διαστρέβλωσης και παρανόησης από παντού ορίζει μια πραγματικότητα που ο καθένας έχει ανάγκη να καταλάβει για να προσαρμοστεί και να επιβιώσει. Η πραγματική «λογιστική αλήθεια» των ημερών είναι απλά ένα κομμάτι ενός εκ των προτέρων ημιτελούς παζλ. Η «εκστατική αλήθεια» του ενός πασχίζει να επικρατήσει έναντι αυτής του άλλου σε ένα παιχνίδι που θυμίζει σε όλους ότι είναι ζωντανοί.  Η κάθε εποχή προσπαθεί να δημιουργήσει τις δικές της ανεκτές συνθήκες για να υπάρξει, και νομίζω πως σιγά σιγά τελειώνουμε με τη δική μας. Ποια θα είναι η επόμενη; Κανείς δεν ξέρει. 

Γιατί τελικά όσο βαθιά ακατανόητη μοιάζει στον σημερινό άνθρωπο η τέχνη που δημιουργήθηκε  32.000 χρόνια πριν, άλλο τόσο ακατανόητη θα μοιάζει και 32.000 χρόνια μετά, από κάποιον «κροκόδειλο» που πιθανόν θα μας παρατηρεί. Το μόνο που γνωρίζουμε με βεβαιότητα είναι η νομοτέλεια της φύσης. Και ευτυχώς η επιβίωση μας δεν είναι απαραίτητη.

Υ.Γ. 1: Δεν έχω την παραμικρή ιδέα για το πώς θα εξελιχθεί αυτή η στήλη. Για αρχή λέω να ξεκινήσω με μουσική. Οι Popol Vuh, συνεργάτες για χρόνια του Herzog, ρεμιξάρονται από τους Ηaswell & Hecker. To κομμάτι κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 2008 μαζί με ένα ρεμίξ του Mika Vainio σε ένα EP της Editions Mego, και κυκλοφορεί ξανά φέτος σε μια μια συλλογή με περισσότερα ρεμίξ και διασκευές στους Popol Vuh Popol Vuh- Aguirre I (Haswell & Hecker remix

Υ.Γ 2: Η κεντρική φωτογραφία της στήλης είναι του Μatt Eich.

Y.Γ 3: :)



back to main